7. Hārasampātabhūmi



以下是您要求的直译：
7. 项链坠落地

72. Jhānaṃ virāgo. Cattāri jhānāni vitthārena kātabbāni. Tāni duvidhāni; bojjhaṅgavippayuttāni ca bojjhaṅgasampayuttāni ca. Tattha bojjhaṅgavippayuttāni bāhirakāni, bojjhaṅgasampayuttāni ariyapuggalāni. Tattha yena cha puggalamūlāni tesaṃ nikkhipetvā rāgacarito, dosacarito, mohacarito, rāgadosacarito, rāgamohacarito, dosamohacarito, samabhāgacarito, iti imesaṃ puggalānaṃ jhānaṃ samāpajjitānaṃ pañca nīvaraṇāni paṭipakkho tesaṃ paṭighātāya yathā asamattho tīṇi akusalamūlāni niggaṇhāti. Lobhena akusalamūlena abhijjhā ca uddhaccañca uppilavataṃ alobhena kusalamūlena niggaṇhāti, kukkuccañca vicikicchā ca mohapakkho, taṃ amohena niggaṇhāti. Doso ca thinamiddhañca dosapakkho, taṃ adosena niggaṇhāti.

Tattha alobhassa pāripūriyā nekkhammavitakkaṃ vitakketi. Tattha adosassa pāripūriyā abyāpādavitakkaṃ vitakketi. Tattha amohassa pāripūriyā avihiṃsāvitakkaṃ vitakketi. Tattha alobhassa pāripūriyā vivitto hoti kāmehi. Tattha adosassa pāripūriyā amohassa pāripūriyā ca vivitto hoti pāpakehi akusalehi dhammehi, savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharati.

Vitakkāti tayo vitakkā – nekkhammavitakko abyāpādavitakko avihiṃsāvitakko. Tattha paṭhamābhinipāto vitakko, paṭiladdhassa vicaraṇaṃ vicāro. Yathā puriso dūrato purisaṃ passati āgacchantaṃ, na ca tāva jānāti eso itthīti vā purisoti vā yadā tu paṭilabhati itthīti vā purisoti vā evaṃ vaṇṇoti vā evaṃ saṇṭhānoti vā ime vitakkayanto uttari upaparikkhanti kiṃ nu kho ayaṃ sīlavā udāhu dussīlo aḍḍho vā duggatoti vā. Evaṃ vicāro vitakke appeti, vicāro cariyati ca anuvattati ca. Yathā pakkhī pubbaṃ āyūhati pacchā nāyūhati yathā āyūhanā evaṃ vitakko, yathā pakkhānaṃ pasāraṇaṃ evaṃ vicāro anupālati vitakketi vicarati vicāreti. Vitakkayati vitakketi, anuvicarati vicāreti. Kāmasaññāya paṭipakkho vitakko, byāpādasaññāya vihiṃsasaññāya ca paṭipakkho vicāro. Vitakkānaṃ kammaṃ akusalassa amanasikāro, vicārānaṃ kammaṃ jeṭṭhānaṃ saṃvāraṇā. Yathā paliko tuṇhiko sajjhāyaṃ karoti evaṃ vitakko, yathā taṃyeva anupassati evaṃ vicāro. Yathā apariññā evaṃ vitakko. Yathā pariññā evaṃ vicāro. Niruttipaṭisambhidāyañca paṭibhānapaṭisambhidāyañca vitakko, dhammapaṭisambhidāyañca atthapaṭisambhidāyañca vicāro. Kallitā kosallattaṃ cittassa vitakko, abhinīhārakosallaṃ cittassa vicāro . Idaṃ kusalaṃ idaṃ akusalaṃ idaṃ bhāvetabbaṃ idaṃ pahātabbaṃ idaṃ sacchikātabbanti vitakko, yathā pahānañca bhāvanā ca sacchikiriyā ca evaṃ vicāro. Imesu vitakkavicāresu ṭhitassa duvidhaṃ dukkhaṃ na uppajjati kāyikañca cetasikañca; duvidhaṃ sukhaṃ uppajjati kāyikañca cetasikañca. Iti vitakkajanitaṃ cetasikaṃ sukhaṃ pīti kāyikaṃ sukhaṃ kāyikoyeva. Yā tattha cittassa ekaggatā, ayaṃ samādhi. Iti paṭhamaṃ jhānaṃ pañcaṅgavippahīnaṃ pañcaṅgasamannāgataṃ.


72. 禅定的无欲。四种禅定应当详细阐述。它们分为两类：与觉支相离的和与觉支相连的。在这里，与觉支相离的为外道的，与觉支相连的为圣人。这里，若将六种根本人物去掉，剩下的贪欲、嗔恨、愚痴、贪嗔、贪愚、嗔愚、无贪嗔的这些人物所修的禅定，五种障碍则是与之相对的，正如无能为力的那三种恶根被抑制一样。贪欲的恶根通过嫉妒和轻躁被抑制，而无贪欲的善根则被抑制，懊悔和疑虑则是愚痴的表现，这通过无愚痴被抑制。嗔恨和懈怠则是嗔恨的表现，这通过无嗔恨被抑制。
在这里，因无贪欲而充盈的无欲思维被思维。在这里，因无嗔恨而充盈的无敌思维被思维。在这里，因无愚痴而充盈的无伤害思维被思维。在这里，因无贪欲而充盈的状态远离欲望。在这里，因无嗔恨和无愚痴而充盈的状态远离邪恶的恶法，带着思维和思考的第一禅定，安住于其中，享受快乐。
思维有三种：无欲思维、无嗔恨思维、无伤害思维。在这里，第一种思维是思维的起始，所获得的则是思考。就像一个人从远处看到一个人走来，但还不知道他是女人还是男人，直到他接近时才知道是女人还是男人，或者他的外貌、身材等信息。这样，思考便会产生，而思考则会跟随并继续。就像鸟儿在前方飞翔，之后不再飞翔，像这样思维，像鸟儿的翅膀一样展开，思考也会跟随思维而流动。
思维会思考，思考会跟随。欲望的意识是与思维相对的，仇恨的意识和伤害的意识也是与思考相对的。思维的行为是与恶法无关的，思考的行为则是与优越的行为相对的。就像一根木棍在静止的状态下，思维就像这样，正如它本身不再观察。就像未被了解的思维，思考则是被了解的。通过语言的分辨和灵活的分辨，思维与法的分辨、意义的分辨相对应。思维是关于善与恶、应当修习与应当放弃、应当证实的思考，正如放弃与修习、证实一样。
在这些思维和思考中，若能坚持不变，则不会产生两种身体和心灵的痛苦；而两种身体和心灵的快乐则会产生。如此，思维所生的心灵快乐是身体的快乐，身体的快乐则是身体所独有的。此时，心的专注便是定。这样，第一禅定是五种觉支被抑制的，五种觉支被具足的。


Tesaṃyeva vitakkavicārānaṃ abhikkhaṇaṃ āsevanāya tassa tappoṇamānasaṃ hoti. Tassa vitakkavicārā oḷārikā khāyanti. Yañca pītisukhañca nekkhammañca oḷārikaṃ bhavati. Api ca samādhijā pīti rati ca jāyati. Tassa vicārārammaṇaṃ. Tesaṃ vūpasamā ajjhattaṃ ceto sampasīdati. Ye vitakkavicārā dve dhammānussaritabbā. Paccuppannā daraṇitabbaṃ. Tesaṃ vūpasamā ekodibhāvaṃ cittekaggataṃ hoti. Tassa ekodibhāvena pīti pāripūriṃ gacchati. Yā pīti, taṃ somanassindriyaṃ, yaṃ sukhaṃ, taṃ sukhindriyaṃ. Yā cittekaggatā, ayaṃ samādhi. Taṃ dutiyaṃ jhānaṃ caturaṅgasamannāgataṃ. So pītiyā virāgā yāti ojahi jallasahagataṃ.



这些思维和思考通过频繁的练习，使得心倾向于它们。对他来说，思维和思考变得粗糙。而喜悦、快乐和离欲也变得粗糙。然而，由定而生的喜悦和愉悦也产生了。这是他思考的对象。通过平息这些，内心变得清净。那些思维和思考是两种应当忆念的法。当下应当被观察。通过平息这些，心达到专一和集中。通过这种专一性，喜悦达到圆满。那喜悦是悦根，那快乐是乐根。那心一境性就是定。这是具足四支的第二禅。他因为离开喜悦而进入伴随着精华和污垢的状态。

73. Tattha somanassacittamupādānanti ca so taṃ vicinanto upekkhameva manasikaroti. So pītiyā virāgā upekkhako viharati. Yathā ca pītiyā sukhamānitaṃ, taṃ kāyena paṭisaṃvedeti sampajāno viharati. Yena satisampajaññena upekkhāpāripūriṃ gacchati. Idaṃ tatiyaṃ jhānaṃ caturaṅgasamannāgataṃ.

Tathā kāyikassa sukhassa pahānāya paṭhame jhāne somanassindriyaṃ nirujjhati. Dutiye jhāne dukkhindriyaṃ nirujjhati. So sukhassa ca pahānā dukkhassa ca pahānā pubbeva somanassadomanassānaṃ atthaṅgamā adukkhamasukhaṃ upekkhāsatipārisuddhiṃ catutthaṃ jhānaṃ upasampajja viharati . Tattha catūhi indriyehi upekkhā pasādā hoti, dukkhindriyena domanassindriyena sukhindriyena somanassindriyena ca. Tesaṃ nirodhā upekkhāsampajaññaṃ hoti, tattha sukhindriyena somanassindriyena ca asati hoti, tesaṃ nirodhā satimā hoti, dukkhindriyena domanassindriyena ca asampajaññaṃ, tesaṃ nirodhā sampajaññaṃ hoti, iti upekkhāya ca saññā, sato sampajāno cittekaggatā ca idaṃ vuccate ca catutthaṃ jhānaṃ.

Tattha yo rāgacarito puggalo tassa sukhindriyañca somanassindriyañca; yo dosacarito puggalo tassa dukkhindriyañca domanassindriyañca; yo mohacarito puggalo tassa asati ca asampajaññañca.

Tattha rāgacaritassa puggalassa tatiye jhāne catutthe ca anunayo nirujjhati, dosacaritassa paṭhame jhāne dutiye ca paṭighaṃ nirujjhati, mohacaritassa puggalassa paṭhame jhāne dutiye ca asampajaññaṃ nirujjhati. Tatiye jhāne catutthe ca asati nirujjhati, evameva tesaṃ tiṇṇaṃ puggalānaṃ cattāri jhānāni vodānaṃ gamissanti.

Tattha rāgadosacaritassa puggalassa asampajaññañca anunayo ca paṭighañca, tena hānabhāgiyaṃ [pahānabhāgiyaṃ (pī. ka.)] jhānaṃ hoti. Tattha rāgamohacaritassa puggalassa anunayattaṃ ca ādīnavaṃ dassitā, taṃ tassa hānabhāgiyaṃ jhānaṃ hoti. Tattha dosamohacaritassa puggalassa paṭigho ca asati ca asampajaññañca ādīnavaṃ dassitā tena tassa hānabhāgiyaṃ jhānaṃ hoti.


73. 在那里，他把喜悦的心作为取着，并且他在观察它时只注意平静。他因为离开喜悦而保持平静。正如喜悦带来快乐，他以身体感受它，保持正念和正知。通过这种正念和正知，他达到平静的圆满。这是具足四支的第三禅。
同样地，为了舍弃身体的快乐，在第一禅中悦根消失。在第二禅中苦根消失。他因为舍弃了乐和苦，在喜忧消失之前，进入并安住于不苦不乐、具有平静和正念清净的第四禅。在那里，通过四根产生平静的净信，即苦根、忧根、乐根和喜根。通过它们的灭除，产生平静和正知，在那里因为没有乐根和喜根而有正念，通过苦根和忧根的灭除而有正知，因此有平静的想，有正念、正知和心一境性，这被称为第四禅。
在那里，贪欲行者有乐根和喜根；嗔恨行者有苦根和忧根；愚痴行者有无念和无正知。
在那里，对于贪欲行者，在第三禅和第四禅中随顺消失；对于嗔恨行者，在第一禅和第二禅中敌意消失；对于愚痴行者，在第一禅和第二禅中无正知消失。在第三禅和第四禅中无念消失。就这样，这三种人的四种禅定将达到清净。
在那里，对于贪嗔行者，有无正知、随顺和敌意，因此禅定成为退失分。在那里，对于贪痴行者，随顺性和过患被看到，这对他来说禅定成为退失分。在那里，对于嗔痴行者，敌意、无念和无正知的过患被看到，因此对他来说禅定成为退失分。


Tattha rāgadosamohasamabhāgacaritassa puggalassa visesabhāgiyaṃ jhānaṃ hoti, imāni cattāri jhānāni sattasu puggalesu niddisitabbāni. Catūsu ca samādhīsu chandasamādhinā paṭhamaṃ jhānaṃ, vīriyasamādhinā dutiyaṃ jhānaṃ, cittasamādhinā tatiyaṃ jhānaṃ, vīmaṃsāsamādhinā catutthaṃ jhānaṃ. Appaṇihitena paṭhamaṃ jhānaṃ, suññatāya dutiyaṃ jhānaṃ, animittena tatiyaṃ jhānaṃ, ānāpānassatiyā catutthaṃ jhānaṃ. Kāmavitakkabyāpādānañca taṃ taṃ vūpasamena paṭhamaṃ jhānaṃ hoti, vitakkavicārānaṃ vūpasamena dutiyaṃ jhānaṃ, sukhindriyasomanassindriyānaṃ vūpasamena tatiyaṃ jhānaṃ, kāyasaṅkhārānaṃ vūpasamena catutthaṃ jhānañca. Cāgādhiṭṭhānena paṭhamaṃ jhānaṃ, saccādhiṭṭhānena dutiyaṃ jhānaṃ, paññādhiṭṭhānena tatiyaṃ jhānaṃ, upasamādhiṭṭhānena catutthaṃ jhānaṃ. Imāni cattāri jhānāni saṅkhepaniddesena niddiṭṭhāni, tattha samādhindriyaṃ pāripūriṃ gacchati. Anuvattanakāni cattāri, tattha yo paṭhamaṃ jhānaṃ nissāya āsavakkhayaṃ pāpuṇāti, so sukhāya paṭipadāya dandhābhiññāya domanassindriyapaṭipakkhena. Yo dutiyaṃ jhānaṃ nissāya āsavānaṃ khayaṃ pāpuṇāti, so sukhāya paṭipadāya khippābhiññāya dukkhindriyapaṭipakkhena. Yo tatiyaṃ jhānaṃ nissāya āsavānaṃ khayaṃ pāpuṇāti, so sukhāya paṭipadāya dandhābhiññāya somanassindriyapaṭipakkhena. Yo catutthaṃ jhānaṃ nissāya āsavānaṃ khayaṃ pāpuṇāti, so sukhāya paṭipadāya khippābhiññāya sukhindriyapaṭipakkhena gato.

Pakiṇṇakaniddeso.



在那里，贪嗔痴相应的行者的禅定是特别的，这四种禅定应当在七种人中说明。在四种定中，第一禅由欲望的定而生，第二禅由精进的定而生，第三禅由心的定而生，第四禅由思维的定而生。第一禅是以少许的依止，第二禅是以空无，第三禅是以无相，第四禅是以安那般那念。欲望的思维和仇恨的消退是第一禅，思维和思考的消退是第二禅，快乐根和喜悦根的消退是第三禅，身体的造作的消退是第四禅。通过舍弃的决定，第一禅，真理的决定，第二禅，智慧的决定，第三禅，平静的决定，第四禅。这四种禅定通过概括的说明被阐述，在那里，定根达到圆满。这四种是随顺的，在那里，依靠第一禅而达到漏尽的人，因快乐的修行而与忧根相对抗。依靠第二禅而达到漏尽的人，因快乐的修行而与苦根相对抗。依靠第三禅而达到漏尽的人，因快乐的修行而与喜悦根相对抗。依靠第四禅而达到漏尽的人，因快乐的修行而与乐根相对抗。
杂项说明。

74. Yāni cattāri jhānāni, tesaṃ jhānānaṃ imāni aṅgāni, tesaṃ aṅgānaṃ samūho [sammoho (pī. ka.)] assa aṅgā, ayaṃ jhānabhūmi ko visesoti assa viseso. Ime sambhārā tehi ayaṃ samudāgamo, tassa samudāgamassa ayaṃ upanisā, tāya upanisāya ayaṃ bhāvanā. Tassā bhāvanāya ayaṃ ādīnavo. Tena ayaṃ parihāni. Kassa parihānīti tadupagajjhāyino [tadupakajjhāyino (pī. ka.)]. Taṃ yathā bhaṇitaṃ paccavekkhanto ayaṃ viseso. Tena visesena ayaṃ assādo, so kassa assādo ajhāniyā jhāyino, tassā ajhāniyā jhāyino, idaṃ kallitā kosalle ṭhitajjhānaṃ anomaddiyataṃ gacchati jhānabalaṃ, jhānabale ṭhitassa ayaṃ pāramippattassa imāni jhānaṅgāni anāvilasaṅkappo paṭhame jhāne jhānaṅgāni bhāvī. So pīti tadanusārittāva paṭhame jhāne jhānaṅgaṃ tassaṅguno ca dhammā tadabhisannitāya ca. Pīti dutiye jhāne jhānaṅgadhammatā kho pana tathā pavattassa sahagataṃ jhānaṅgadhammaṃ sasukhatāya ajjhattaṃ sampasādo dutiye jhāne jhānaṅgaṃ manosampasādanatāya tadabhisannitāya ca. Pīti dutiye jhāne jhānaṅgaṃ ajjhattaṃ sampasādanaṃ samādhitā [samādhikā (pī.)] pīti dutiye jhāne jhānaṅgaṃ, cetaso ekodibhāvo dutiye jhāne jhānaṅgaṃ, upekkhā phassatā tatiye jhāne jhānaṅgaṃ, sukhaṃ tassa aṅganti ca. Cetaso ekodibhāvo catutthe jhāne jhānaṅgaṃ, upekkhā adukkhamasukhā catutthe jhāne jhānaṅgaṃ, abhinisābhūmi upekkhāsatipārisuddhi catutthe jhāne jhānaṅgaṃ. Satipārisuddhi ca anekajjhābhūmīsu jhānaṅgasamāyuttā pīti cetaso ekodibhāvo catutthe jhāne jhānaṅgaṃ.

Tattha katamā jhānabhūmi? Savitakke savicāre vivekā anugatā paṭhame jhāne jhānabhūmi. Avitakke avicāre ajjhattaṃ sampasādanaṃ janitaṃ pītimanugatā dutiye jhāne jhānabhūmi. Sukhasātasamohitā sappītikā tatiye jhāne jhānabhūmi. Tassa sukhadukkhasahagatā abhinīhārasahagatā catutthe jhāne jhānabhūmi. Appamāṇasahagatā sattārammaṇā paṭhame jhāne jhānabhūmi. Abhibhūmiāyatanasahagatā rūpasaññīsu dutiye jhāne jhānabhūmi. Vimokkhasahagatānaṃ vimokkhesu tatiye jhāne jhānabhūmi. Anupassanāsahagatā kāyasaṅkhārā sammā catutthassa jhānassa bhūmi.



74. 这四种禅定中，这些是禅定的组成部分，这些组成部分的集合是组成部分，这就是禅定的特定领域。这些是通过它们的结合而产生的，这个结合的结果是这个依止，通过这个依止而产生的就是这种修行。通过这种修行而产生的就是这种过患。因此，这就是这种退失。谁的退失呢？是那些沉迷于此的人。依照所说的来反思，这就是特定的。因此，通过这种特定而获得的乐趣，这乐趣是属于哪些禅修者的？属于那些禅修者的，这些禅修者的禅定力量，这些禅定力量的禅定是坚固的，禅定力量的坚固者，这些是没有杂念的思维，在第一禅中，禅定的组成部分是生起的。那喜悦，依附于它而生起，在第一禅中，禅定的组成部分及其相关法则是通过它们的观察而生起的。喜悦在第二禅中，禅定的组成部分的性质如同这样发生，伴随着喜悦的禅定法则，内心的清净在第二禅中，禅定的组成部分通过内心的清净而生起。喜悦在第二禅中，禅定的组成部分是内心的清净，定力的喜悦在第二禅中，禅定的组成部分是心的专一，在第三禅中，禅定的组成部分是平静的感受，快乐是它的组成部分。心的专一在第四禅中，禅定的组成部分，平静的不苦不乐在第四禅中，禅定的组成部分，清净的平静在第四禅中，禅定的组成部分。清净的正念在众多的禅定中，禅定的组成部分与喜悦、心的专一在第四禅中，禅定的组成部分。
那么，什么是禅定的领域呢？带有思维和思考的、独处的，属于第一禅的禅定领域。没有思维和思考的、内心的清净所生起的喜悦，属于第二禅的禅定领域。快乐的安住，带有喜悦的，属于第三禅的禅定领域。它的快乐和痛苦相伴，带有深思的，属于第四禅的禅定领域。微细的感受，带有众生的，属于第一禅的禅定领域。超越的感受，带有形相的，属于第二禅的禅定领域。解脱的感受，属于第三禅的禅定领域。对身体的造作的观察，正确地属于第四禅的领域。

75. Tattha katame jhānavisesā? Vivicceva kāmehi vivicca pāpakehi akusalehi dhammehi cittacetasikasahagatā kāmadhātusamatikkamanatāpi, ayaṃ jhānaviseso. Avitakkā ceva avicārā ca sappītikāya satisahagatāya pītisahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Ayaṃ jhānaviseso. Avitakkāya bhūmiyā avicāreyeva sati anugatā upekkhāsahagatā manasikārā samudācaranti. Tadanudhammatāya ca sati saṇḍahati [sandahati (pī.)]. Tañca bhūmiṃ upasampajja viharati, ayaṃ jhānaviseso. Satipārisuddhisahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, tañca bhūmiṃ upasampajja viharati, ayaṃ jhānaviseso. Viññāṇañcāyatanasahagatāya bhūmiyaṃ ākiñcaññāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, tañca bhūmiṃ upasampajja viharati, ayaṃ jhānaviseso.

Jhānasambhārā nekkhammavitakko sambhāro kāmavitakkavinodanādhippāyatā. Abyāpādavitakko sambhāro byāpādavitakkapaṭivinodanādhippāyatā. Avihiṃsāvitakko sambhāro vihiṃsāvitakkapaṭivinodanādhippāyatā. Indriyesu guttadvāratā appicchatā sambhāro parisuddhājīvo catunnaṃ samāpattīnaṃ sambhāro akammassa vihāritā. Maggasambhāro samāpattipajjanatā. Phalasambhāro jhānanibbattitāya jhānasamudāgamo. Kusalahetu yaṃ jhānaṃ samudayaṃ gacchanti ko ca [koci (ka.)] na kutoci nekkhammappattā samudāgacchanti. Ālambanirodhasamādhi santo samudāgacchanti. Avītikkantā samudāgacchanti. Sukhindriyaṃ somanassindriyaṃ pahānāya te ca abyāpajjatāya samudāgacchanti. Taṃ pana sandhāya samudāgacchanti. Aparidāhanāya samudāgacchanti. Ayaṃ ñāṇasamudāgamo.



75. 那么，什么是禅定的特殊性呢？远离感官欲望，远离邪恶的不善法，伴随着心理和精神状态，超越欲界，这是禅定的特殊性。没有寻和伺，伴随着喜悦和正念，喜悦伴随的想和作意生起。这是禅定的特殊性。在没有寻的领域，只有伺，正念随行，伴随着平静的作意生起。依照那个法则，正念被建立。他进入并安住于那个领域，这是禅定的特殊性。伴随着正念清净的想和作意生起，他进入并安住于那个领域，这是禅定的特殊性。在识无边处的领域中，伴随着无所有处的想和作意生起，他进入并安住于那个领域，这是禅定的特殊性。
禅定的资粮是出离的思维，是资粮，是为了驱除欲望思维的意图。无恨的思维是资粮，是为了驱除恨意思维的意图。无害的思维是资粮，是为了驱除伤害思维的意图。守护根门，少欲是资粮，清净的生活是四种定的资粮，无作为的生活。道的资粮是定的修习。果的资粮是禅定的产生，禅定的生起。善因产生禅定，从某处而来，从出离而来。依止灭尽的定是寂静的生起。不超越的生起。为了舍弃乐根和喜根，他们以无恼害的方式生起。关于那个，他们生起。为了不燃烧，他们生起。这是智慧的生起。

76. Tattha katamā upanisā? Kalyāṇamittatā jhānassa upanisā. Kalyāṇasampavaṅkatā jhānassa upanisā. Indriyesu guttadvāratā jhānassa upanisā. Asantuṭṭhitā kusalesu dhammesu jhānassa upanisā. Saddhammassavanaṃ jhānassa upanisā. Saṃvejaniye ṭhāne saṃviggassa yoniso padhānaṃ. Ayaṃ jhānopanisā.

Tattha katamā bhāvanā? Mettāsevanā abyāpādavitakkabhāvanā. Karuṇāsevanā avihiṃsāvitakkabhāvanā. Muditābhāvanā pītisukhasampajaññā kāritā. Upekkhābhāvanā passavatā upekkhābhāvanā apassavatā upekkhā ca ajjhupekkhā ca, asubhasaññābhāvanā dukkhāpaṭipadā dandhābhiññā bhavasandhābhiññā bhavasandhānaṃ, sā chabbidhā bhāvanā bhāvitā bahulīkatā anuṭṭhitā vatthukatā yānīkatā paricitā susamāraddhā. Ayaṃ bhāvanā.

Evaṃ bhāvayantassa ayaṃ ādīnavo. Paṭhame jhāne saṅkhārasamannāgato eso dhammo assuto sāsavo. Sace esa dhammo ayaṃ sīlo āsannapaṭipakkho ca esa dhammo kāmo paticāro pativicāro samāpattīnaṃ ca sabboḷāriko esa dhammo vitakkavicāro ca. Tattha cittaṃ khobhenti, kāyo cettha kilamati, kāyamhi cettha kilante cittaṃ vihaññati. Anabhinīhārakkhamova abhiññānaṃ ime ādīnavā paṭhame jhāne.

Dutiye jhāne ime ādīnavā pītipharaṇasahagato ca eso dhammo, na samudācārasseti cittaṃ. Asodhayaṃ upagamo cesa dhammo upagamiparissayo [upagamiparicayo (pī.)] domanassapaccatthiko cesa dhammo. Tattha tattha yuttīnaṃ pīti parajjato cesa dhammo dukkaraṃ hoti, avattasantāsabhūmiparivajjayanto catūsu dukkhatāsu esa dhammo anuviddhāpanasaddhāya [anuviddhā passatiyā (pī.)] dukkhatāya ca na palibodhadukkhatāya ca abhiññādukkhatāya ca rogadukkhatāya ca, ime ādīnavā dutiye jhāne.

Tattha katame ādīnavā tatiye jhāne? Upekkhāsukhasahagatāya tattha sātāvīnaṃ pañcannaṃ upekkhāsukhaṃ parivattito esa dhammo tena niccasaññitānañca yaṃ hoti. Dukkhopaniyaṃ sukhaṃ cittassa saṅkhobhataṃ upādāya sukhadukkhāya gato savati. Sukhadukkhānukatañca upādāya anabhihārakkhamaṃ cittaṃ hoti. Abhiññāya sacchikiriyāsu sabbepi cete dhammā tīsu jhānasamāpattīsu catūhi ca dukkhatāhi anuviddhānaṃ sā bhayā dukkhatāya palibodhadukkhatāya ca abhiññāya dukkhatāya ca ime ādīnavā tatiye jhāne.

Tattha katame ādīnavā catutthe jhāne? Ākiñcaññāsamāpattikā te dhammānusamāpattikā etissā ca bhūmiyaṃ sātānaṃ bālaputhujjanānaṃ anekavidhāni diṭṭhigatāni uppajjanti. Oḷārikā sukhumehi ca rūpasaññāhi anuvidhāni etāni jhānāni sadā anudayamettājhānakalānudanukalāya sādhāraṇā, dukkarā ca sabbe cattāro mahāsambhārā samudāgatāni ca etāni jhānāni aññamaññaṃ nissāya samudāgacchanti. Ettha samudāgatā ca ete dhammā na samattā honti. Asamuggahitanimittā ca ete dhammā parihāyanti. Nirujjhanti ca ete dhammā na upādiyanti nirujjhaṅgāni ca, etesaṃ dhammānaṃ jhānāni nimittāni na jhānanimittasaññā vokirati. Appaṭiladdhapubbā ca jhāyīvasena ca bhavati [jhāyī ca vasena ca bhavati (pī. ka.)]. Imehi ādīnavehi ayaṃ jhānaparihāni.



76. 那么，什么是依止呢？善友是禅定的依止。善的伴随是禅定的依止。守护根门是禅定的依止。对善法的不满足是禅定的依止。听闻正法是禅定的依止。在应当警觉的地方，警觉的修习是有意义的。这就是禅定的依止。
那么，什么是修行呢？慈心的修习是无恨思维的修行。悲心的修习是无害思维的修行。喜悦的修习是喜悦和快乐的明觉。平等心的修习是观察的平等心，未观察的平等心，内心的平等和外在的平等，厌恶的观念的修习是痛苦的修行，缓慢的觉知，生死的觉知，生死的依止，这六种修行是被培养、被广泛修习、被持续修习、被落实的、被熟练的。这就是修行。
如此修行者，这就是过患。在第一禅中，具备造作的法是未听过的有漏的法。如果这个法是戒律，近乎反对的法是这个法，欲望的反应、思维的反应、四种定的普遍法是这个法。那里，心被扰动，身体在此受苦，身体受苦时，心也受苦。没有依止的能力，这些是第一禅的过患。
在第二禅中，这些过患是伴随喜悦的法，这个法的心不生起。无障碍的接触，这个法的接触的积聚，心因忧愁而反对，这个法。那里，那里，喜悦的结合反对这个法，困难的生起，避免四种痛苦的法，依照此法，痛苦的生起并非是心的痛苦、觉知的痛苦、病痛的痛苦，这些是第二禅的过患。
那么，什么是第三禅的过患呢？伴随平等心的快乐，这里的五种平等心的快乐是变化的，这个法是永恒的。痛苦的快乐，心的动荡，依此生起，快乐与痛苦的结合生起。快乐与痛苦的结合，依此生起，不能安住的心。通过觉知的真实体验，这些法在三种禅定中，四种痛苦的依止，这些是恐惧的痛苦、心的痛苦、病痛的痛苦，这些是第三禅的过患。
那么，什么是第四禅的过患呢？无所有的定是这些法的依止。许多愚痴的世俗者在这一领域中，产生多种见解。粗糙与细微的形相的观念，依此法则，这些禅定总是与慈心的修习相应，困难的所有四种大资粮都聚集在一起，这些禅定相互依赖而生起。在这里聚集的这些法并不完全。无所依止的这些法会消失。消失的这些法不会被执取，消失的法不会被持有，这些法的禅定的象征不会被禅定的象征所排斥。少许未获得的，作为禅修者的状态。这些过患使得禅定的退失。

77. Nirodhasamāpattiyā apaṭisaṅkhāya avasesasaññino ākiñcaññāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, so nirodhasamāpattito parihāyati. Āneñjasaññino asaññāyatanaṃ samāpannassa ākiñcaññāyatanasahagatā manasikārā samudācaranti, tañca bhūmiṃ na pajānāti, so tato parihāyati. Ākiñcaññāyatanaṃ samāpannassa viññāṇañcāyatanasaññā manasikārā samudācaranti, tañca bhūmiṃ na pajānāti, so tato parihāyati. Viññāṇañcāyatanaṃ samāpannassa rūpasaññāsahagatā. Vitthārena…pe… yāva paṭhame jhāne kāmasaññāsahagatā kātabbā. Sakassa [sā tassa (pī. ka.)] parihāyati, kalaṅkajjhāne kalaṅkaṃ jhāyati, parisamantato jhāyati, bhindanto jhāyati, na sajjhāyati, āyūhanto jhāyati, kiñci ca niparicito jhāyati. Atividhāvanto jhāyati, atimaññanto jhāyati, kāyasaṅkhāre appaṭisambhāre jhāyati, pariyuṭṭhānassa nissaraṇaṃ ajānanto jhāyati, nīvaraṇābhibhūto jhāyati, assāpattimanasikaronto jhānassa assādo kāmarāgapariyuṭṭhānaṃ pahānaṃ jhānassa assādo kāmarāgahetūnaṃ dhammānaṃ udayanti, nirujjhaṅgāni etesaṃ dhammānaṃ jhānāni uparimā sukhupekkhā kāmakammakilesānaṃ pahānaṃ assādo, evaṃ kho puna jhānassa assādo mahāsaṃvāsamappīḷite lokasaṃnivāse asambodhokāsā vigamessamidaṃ jhānappahānā. Ayaṃ palirodhamappalirodhalokasannivāse esanidhamidaṃ jhānaṃ anamataggasaṃsārasamāpannānaṃ sattānaṃ saṃsārappahānanā ānisaṃso, yamidaṃ jhānassa assādo kāyassa ajhāniyajhāyino bhavati. Ajhāniyajhāniyajhāyīhi aparāmasanto ajhāniyajhāyitaṃ jhāyati, yāni kalaṅkajjhāyino padāni, tāni anudhitāni paṭipakkhe.



对于涅槃的定境，依靠无分别的余剩识，伴随无所有处的识，心念活动而生，故从涅槃的定境中消失。对于无烦恼的识处，若已达无所有处的识，伴随无所有处的心念活动而生，然其境界不被知晓，因此从中消失。对于已达无所有处的识，伴随识处的识念活动而生，然其境界不被知晓，因此从中消失。对于已达识处的识，伴随色的识念活动而生。详细来说……直到第一禅中，伴随欲的识念活动而生，必须要这样做。个人则从中消失，污浊的禅定中有污浊而生，四面八方皆在禅定中，破裂而生，不再安住，纵然有些习气仍在禅定中。极为奔波而生，极为自满而生，身体的构造微少的未被察觉而生，因不知所缘的起伏而生，被障碍所压制而生，心念专注于禅定的喜悦，欲望的起伏被抛弃，禅定的喜悦因欲望的因缘而生，诸法的生起，诸法的灭去，这些法的禅定在极乐的安宁中，欲望的行为和污垢的抛弃之喜，确实如此，禅定的喜悦在被大聚集压迫的世俗中，无法觉悟的境界将会被抛弃。此乃对抗涅槃的涅槃，世俗的聚集是此禅定的特质，进入无始无终的轮回的众生的轮回的抛弃之利益，正是此禅定的喜悦，亦为身心的安住者所经历的。安住者在安住中不被干扰，安住于此之禅定，已然有些污浊的禅定，然其反面已被抵挡。

78. Tattha katamaṃ jhānakosallaṃ? Samāpattikosallaṃ jhānakosallaṃ, jhānavisesakosallaṃ jhānakosallaṃ, jhānantarikakosallaṃ jhānakosallaṃ, samāpattivuṭṭhānakosallaṃ jhānakosallaṃ, jhāne sabhāvakosallaṃ jhānakosallaṃ, jhāne ādīnavakosallaṃ jhānakosallaṃ, jhāne nissaraṇakosallaṃ jhānakosallaṃ, jhānaphalena upādāya kosallaṃ, jhānaphalena paṭisaṅkhānaphale aparihānadhammatā nibbattijhāne ca kīḷitāpi visesabhāgiyaṃ jhānaṃ paṭilabbhati. Idaṃ panassāti bhavahāritā ca ārammaṇānimittaggāho anabhinīhārabalaṃ, cittekaggatā nimittāsu gatisahitā samathabalena asaṃsīdanañca jhāne maggaphalaṃ samathaṃ pavatte samādhino upekkhāpalipubbāparanimittāsayo paggāhino [maggāhino (pī.)] satibalaṃ taṃ pavattitānañca vipassanānaṃ samaññābale.

Tattha katamā jhānapāramitā? Supāramitā mettā kāmesu sattā kāmasaṅgasattāti [udā. 63 udāne passitabbaṃ] yamhi sutte desanāya vohārena dve saccāni niddiṭṭhāni, dukkhañca samudayo ca, vicayena hārena ye saṃyojanīyesu dhammesu vajjaṃ na passanti, te oghaṃ tarissantīti netaṃ ṭhānaṃ vijjati. Na tarissantīti atthi esā yutti ca vicayo ca idaṃ nu kissa padaṭṭhānaṃ, kāmesu sattāti pañca kāmaguṇā, taṃ kāmataṇhāya padaṭṭhānaṃ. Saṃyojane vajjamapassamānāti avijjāya padaṭṭhānaṃ, na hi jātu saṃyojanasaṅgasattā oghaṃ tareyyuṃ vipulaṃ mahantanti upādānassa padaṭṭhānaṃ. Kāmesu sattāti kāmā dvidhā – vatthukāmā ca kilesakāmā ca, tattha kilesakāmā kāmataṇhā kāmataṇhāya yuttā bhavanti rūpataṇhā bhavataṇhā lakkhaṇena hārena, saṃyojane vajjamapassamānāti saṃyojanassa. Yo tattha chandarāgo tassa kiṃ padaṭṭhānaṃ? Sukhā vedanā dve ca indriyāni – sukhindriyañca somanassindriyañca. Iti sukhāya vedanāya gahitāya tayopi vedanā gahitā honti. Vedanākkhandhe gahite sabbe pañcakkhandhā gahitā honti. Rūpasaddagandharasaphoṭṭhabbā gahitā, vatthukāmesu gahitesu sabbāni cha bāhirāni āyatanāni gahitāni honti. Ajjhattikabāhiresu āyatanesu yo sato, ayaṃ vuccate lakkhaṇo hāro, tattha yo oḷārikamhi kilese ajjhāvasito sabbakilesesu yo na tato sukhumataresu na vītarāgo bhavati. Tattha bāhirasaṃyojanaṃ mamanti ajjhattasaṃyojanaṃ ahanti. Tattha bhagavato ko adhippāyo? Ye oghaṃ taritukāmā te saṃyojanīyesu dhammesu ādīnavānupassino viharissantīti ayamettha bhagavato adhippāyo. Kāmesu sattāti yesu ca sattā yena ca sattā yesañca sattā ayaṃ catubbidho ākāro sabbesaṃ hārabhāgiyo.



78. 那么什么是禅定的善巧呢？入定的善巧是禅定的善巧，禅定特殊性的善巧是禅定的善巧，禅定间隙的善巧是禅定的善巧，入定出定的善巧是禅定的善巧，禅定中本质的善巧是禅定的善巧，禅定中过患的善巧是禅定的善巧，禅定中出离的善巧是禅定的善巧，依据禅定果报的善巧，禅定果报中观察果报的不退转法性，在生起禅定中游戏也能获得特殊分的禅定。这是他的存在所带来的，所缘相的把握是不引导的力量，心一境性伴随相的行进是止的力量，在禅定中不沉没是道果，在止的运作中，定的舍是前后相的依止，正念的力量是维持者，这是对已运作的诸观的共同力量。
那么什么是禅定波罗蜜呢？善波罗蜜是慈爱，众生在欲望中，众生被欲望束缚，如在经中所说的教法中以惯用语表达了两种真理，即苦和集，以分析的方法，那些在结缚法中不见过患的人，他们将度过暴流，这是不可能的。他们不能度过，这是有道理的，这是分析，这是什么的近因呢？众生在欲望中，指五种欲乐，这是欲爱的近因。不见结缚中过患，这是无明的近因，因为被结缚束缚的众生决不能度过广大的暴流，这是执取的近因。众生在欲望中，欲望有两种 - 事欲和烦恼欲，其中烦恼欲是欲爱，与欲爱相应的是色爱、有爱，这是以特相的方法，不见结缚中过患，指的是结缚。其中的欲贪，它的近因是什么？乐受和两种根 - 乐根和喜根。如此，当乐受被把握时，三种受都被把握了。当受蕴被把握时，所有五蕴都被把握了。色、声、香、味、触被把握，当事欲被把握时，所有六种外处都被把握了。在内外处中保持正念，这被称为特相的方法，其中对粗重烦恼有所执着的人，对更细微的烦恼也不能离贪。其中，外在的结缚是"我的"，内在的结缚是"我"。那么世尊的意图是什么？那些想要度过暴流的人，他们将住于观察结缚法中过患，这就是世尊在此的意图。众生在欲望中，指众生所执着的，众生因何而执着，众生执着什么，这四种方式是所有方法的分类。

79. Tattha katamāni tīṇi vipallāsāni padaṭṭhānāni ca? Cittavipallāsassa diṭṭhivipallāsassa saññāvipallāsassa tayo vipallāsā tīṇi akusalamūlāni padaṭṭhānaṃ. Tīṇi akusalamūlāni hīnappaṇītakāriyakammassa padaṭṭhānaṃ. Catunnañca upādānānaṃ doso akusalamūlaṃ dissati. Hīnappaṇītakāriyakammassa padaṭṭhānaṃ. Yathā mātuyā vā pituno vā aññatarassa vā puna uḷārassa bhikkhuno abhayaṃ deti. Tattha añño micchā paṭipajjeyya kāyena vā vācāya vā. Tattha so byāpādamupādāya tesaṃ uḷārānaṃ rakkhāvaraṇaguttiyā anupālayanto yo uḷārānaṃ abhayaṃ deti. Tesaṃ abhaye dinne yo tattha micchā paṭipajjeyya. Tattha so byāpādaṃ upādāyanto dosajaṃ kammaṃ karoti. Yo tattha asādhu indriyā nīvaraṇaṃ yaṃ tesaṃ abhayaṃ dakkhiṇato saññaṃ idaṃ paṇītaṃ kāraṇaṃ mayā puna tattha micchāpaṭipatti ayaṃ byāpādo hīnagamivakammaṃ lobho moho ca imāni nīvaraṇāni vacanāni tāni cattāri upādānāni tehi catūhi upādānehi yo so upādāno itthī vā puriso vā tesaṃ pañcakkhandhānaṃ teyeva upādāno samudayo idaṃ dukkhañca samudayo ca soyeva desanāhāro.

Tattha kāmesu ye na pajjanti, te ādīnavānupassanāya pajjanti. Itissā kāmadhātuyā nikkhamitukāmatā, ayaṃ vuccati nekkhammacchando. Yo tattha anabhisaṅkhārānaṃ kiñci visodheti tassa dhāvarā vā, ayaṃ abyāpādacchando. Kiñci vihiṃsati, ayaṃ vihiṃsāchando. Iti nekkhammābhinīhatā tayo chandā – nekkhammacchando abyāpādacchando avihiṃsāchando. Tattha nekkhammacchando alobho; abyāpādacchando adoso; avihiṃsāchando amoho. Imāni tīṇi kusalamūlāni aṭṭhasu sampattesu parahitāni, tesaṃyeva catunnaṃ upādānānaṃ nirodhāya saṃvattanti. Sace vā puna kammaṃ kareyya kaṇhaṃ vā sukkaṃ vā tassa vipākahānāya saṃvattanti. Idaṃ kammaṃ akaṇhaṃ asukkaṃ kammakkhayāya saṃvattati. Tattha yo tiṇṇaṃ akusalamūlānaṃ nirodho, ayaṃ nirodho. Soyeva maggo tattha paṭipadāni imāni dve saccāni imāni cattāri saccāni āvaṭṭo hāro.

Kāmesu sattāti ye sekkhā, te ekenevākārena sattā. Ye puthujjanā, te dvīhākārehi sattā, tassāyaṃ pañho vibhajjabyākaraṇīyo vattabbo. Kiñcāpi sotāpanno paṭisevanāya, no ca kho abhinivese satto yo hi apacayāya padahati, na upacayāya. Sekkho hi kilesavasena kāme paṭisevati. Puthujjano pana kilesasamuṭṭhānāya kāme paṭisevati. Tattha kāmesu sattānaṃ catuoghaṃ tarissatīti vibhajjabyākaraṇīyo, ayaṃ vibhatti.



79. 那么有什么三种颠倒和近因呢？心的颠倒、见的颠倒、识的颠倒，这三种颠倒是三种恶根的近因。三种恶根是低劣和高尚的行为的近因。四种执取中的过失显现为恶根。低劣和高尚的行为的近因。比如，母亲或父亲或某位高僧给予某种安全。此时，另一个人若以身体或言语作不善的行为。此时，他因恶意而不保护那些高尚者，给予高尚者安全。给予他们安全的人若在此作不善的行为。此时，他因恶意而作出恶行。若在此作不善的行为，因不善的根源而作出恶行。若在此作不善的行为，若不善的根源是低劣的行为，贪欲和无明是这些障碍的言辞，这四种执取是这四种根源。由此，若是女性或男性，他们的五蕴就是这些执取的生起，这就是苦的生起。
在欲望中，未能觉察者，他们将观察到其过失。此时，她对欲界的出离欲望，这被称为出离的渴望。若在此无所作的任何事物，若有任何障碍，这被称为无恶意的渴望。若有任何伤害，这是伤害的渴望。如此，出离的渴望、无恶意的渴望、无伤害的渴望这三种渴望 - 出离的渴望是无贪欲；无恶意的渴望是无恨；无伤害的渴望是无痴。这三种善根在八种成就中是为他人所用，它们本身是四种执取的灭尽。若再作某种行为，无论是黑暗的或是光明的，这将导致其果报的减少。此行为若为非黑非白的行为，将导致其果报的灭尽。此时，若三种恶根的灭尽，这就是灭尽。此时的道就是这两种真理，这四种真理是轮回的特征。
在欲望中，众生指那些修行者，他们以一种方式存在。那些普通人则以两种方式存在，关于此的问题应被分析。即使是入流者，他也不应执着于存在，因为他是朝向无常的努力，而非朝向有常的努力。修行者以烦恼的缘故接触欲望。普通人则因烦恼的生起接触欲望。在此，众生在欲望中将度过四种暴流，这应被分析，这是分析的结果。

80. Parivattanoti kāme ye neva sajjanti na ca saṃyojanehi saṃyuttā, te oghaṃ tarissanti vipulaṃ mahantanti. Ayaṃ suttassa paṭipakkho.

Vevacananti yo kāmesu satto yo ca tattha kāmānaṃ guṇo, tattha viso satto. Yepi kāmānaṃ āhārā dhammā, tattha viso satto. Tatthimaṃ kāmānaṃ vevacanaṃ pāko rajo sallaṃ gaṇḍo īti upaddavoti. Yāni vā pana aññāni vevacanāni tattha viso sattoti vevacanaṃ. Satto bandho mucchito gadhito ajjhosito kāme ajjhāpannā parimutto tabbahulavihārīti. Yāni vā pana aññāni vevacanāni, ayaṃ vevacano nāma. Kāmappacārapaññattiyā kilesagocarapaññattiyā paññattā cittanti vevacanaṃ. Satto tabbahulavihārīti yāni vā pana aññāni. Ime kāmappacārapaññattiyā kilesagocara paññattiyā paññattā, bījapaññattiyā paññattā, saṅkhārā saṃyojanapaññattiyā paññattā, upādānaṃ hetupaññattiyā paññattaṃ, puggalo puthupaññattiyā paññatto.

Otaraṇoti imāya paṭiccasamuppādo dukkhañca samudayo ca. Ye kilesā ye saṅkhārā saṃyojanāni ca pañcasu khandhesu saṅkhārakkhandho dhammāyatanesu akusalā dhammāyatanāni indriyesu sukhindriyañca, somanassindriyañca, ayaṃ indriyotaraṇo.

Sodhanoti ettako. Eseva ārambho niddisitabbo suttattho.

Adhiṭṭhānoti ime dhammā atthi ekattatāya paññattā atthi vemattatāya. Ye saññā bāhiro kāme, te vemattatāya paññattā. Pañcasu kāmaguṇesu sattāti pariyuṭṭhānavipallāsā vemattatāya paññattā oghaṃ tareyyuṃ. Vipulaṃ mahantanti avijjā ekattatāya paññattā.

Parikkhāroti tassa ko hetu ko paccayo? Ārammaṇapaccayatāya paccayo. Ayoniso ca manasikāro sannissayassa paccayatāya paccayo. Avijjā samanantarapaccayatāya paccayo. Rāgānusayo hetupaccayatāya paccayo. Ayaṃ hetu, ayaṃ paccayo.

Samāropano paccayoti ye kāmesu sattā sugatā surūpāti ayaṃ kāmadhātuyā chando rāgo te apuññamayā saṅkhārā. Te kiṃ paccayā? Avijjā paccayā. Te kissa paccayā? Viññāṇassa paccayā. Iti avijjāpaccayā saṅkhārā. Saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ yāva jarāmaraṇaṃ evametassa kevalassa mahato dukkhakkhandhassa samudayo hoti ekaṃ suttaṃ gataṃ. Pañcanīvaraṇikaṃ suttaṃ kātabbaṃ.



80. 转变者是那些在欲望中既不安住也不与束缚相连者，他们将度过广大的暴流。这是此经的对立面。
言语者是欲望中的众生，欲望的特质在其中。那些欲望的食物法则，特质在其中。此时欲望的言语是粘稠的、刺痛的、臭气的，这就是困扰。若有其他的言语，特质在其中。众生被束缚、解脱、固定、安住于欲望中，沉浸于其中。若有其他的言语，这就是言语的特质。欲望的界限、烦恼的领域、心的界限，这就是言语的特质。众生沉浸于其中的特质。这里的欲望界限、烦恼领域的特质、种子的特质、因缘的特质、个人的特质。
渡过者是此因缘生起的苦和集。那些烦恼、那些因缘、那些结缚在五蕴中的因缘，因缘法则是恶法则，感官中快乐的感官和愉悦的感官，这就是感官的渡过。
清净者是如此。这就是应被说明的经文的意义。
决定者是这些法则因其统一性而存在，因其多样性而存在。那些外在的欲望的识，是因其多样性而存在。在五种欲乐中，众生因被包围而颠倒，因其多样性而存在，他们将度过暴流。广大的暴流是因无明而因其统一性而存在。
周边者的原因是什么？是因缘的缘故。因缘的缘故是因缘的缘故。无明的直接因缘是因缘的缘故。贪欲的宿世因缘是因缘的缘故。这是因，亦是缘。
聚集的缘是那些在欲望中存在的众生，他们是善根、具相的，这些是欲界的渴望，贪欲是无功的因缘。它们的缘是什么？是无明的缘。它们的缘是什么？是识的缘。如此，无明是因缘，因缘是识，直到老死，这样的因缘便是这个唯一的巨大苦的生起，这是一个经文的归属。应当具备五种障碍的经文。

81. Tattha katamo desanāhāro nāma? Yā ca abhijjhā yo ca byāpādo yañca uddhaccaṃ, ayaṃ taṇhā. Yañca thinamiddhaṃ, yañca kukkuccaṃ yā ca vicikicchā, ayaṃ diṭṭhi. Yā pana kāyassa akammaniyatā kiñcāpi taṃ middhaṃ no tu sabhāvakilesatāya kileso, iti yā ca cittasallīyanā yā ca kāyākammaniyatā, ayaṃ pakkhopakileso na tu sabhāvakileso. Tattha attasaññānupacittaṃ kilamatho kukkuccānupacittaṃ thinaṃ yā cittassa līyanā, iti ime pañca nīvaraṇā cattāri nīvaraṇāni sabhāvakilesā thinamiddhaṃ nīvaraṇapakkhopakileso. Yathā cattāro āsavā sabhāvaāsavatāya āsavā no tu cittasāsavatāya āsavā. Sabhāvatāya āsavā. Pakkhe āsavatāya āsavā. Atha panāha suttantaṃ yena te sampayuttā vā vippayuttā vā āsavā, teyeva ete vattabbā sāsavā vā anāsavā vā.

Tattha katamo vicayo. Abhijjhā kāmataṇhā rūpataṇhā bhavataṇhā. Yaṃ vā pana kiñci ajjhosānagataṃ sāsavā abhijjhitassa mettānupassiya yo anatthaṃ carati. Tattha yo byāpādaṃ uppādeti, acari carissatīti. Evaṃ nava āghātavatthūni kattabbāni, tassevaṃ byāpādānupassissa kileso yo paridāho kāyakilamatho akammaniyatā middhaṃ. Cittānupassissa paṭighātena khiyanā, idaṃ thinamiddhaṃ. Tattha adhikaraṇaavūpasamo, idaṃ uddhaccaṃ. Yaṃ kiṃ kasathamīti [karathamīti (pī. ka.)] idaṃ kukkuccaṃ. Yaṃ yathā idaṃ santīraṇaṃ, ayaṃ vicikicchā. Tattha avijjā ca taṇhā ca atthi, idaṃ pariyuṭṭhānaṃ. Āvaraṇaṃ nīvaraṇaṃ chadanaṃ upakkileso ca atthi, idaṃ kāmacchando kāmarāgapariyuṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Byāpādo byāpādapariyuṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Thinamiddhaṃ thinamiddhapariyuṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Uddhaccakukkuccaṃ avijjāpariyuṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Vicikicchā vicikicchāpariyuṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Kāmarāgapariyuṭṭhānaṃ anusayasaṃyojanassa padaṭṭhānaṃ. Byāpādapariyuṭṭhānaṃ paṭighasaṃyojanassa padaṭṭhānaṃ. Thinamiddhapariyuṭṭhānaṃ mānasaṃyojanassa padaṭṭhānaṃ. Avijjāpariyuṭṭhānañca vicikicchāpariyuṭṭhānañca diṭṭhisaṃyojanassa padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamo lakkhaṇo hāro? Kāmarāgapariyuṭṭhāne vutte sabbāni pariyuṭṭhānāni vuttāni hontīti. Saṃyojanesu vuttesu sabbasaṃyojanāni vuttāni honti. Ayaṃ lakkhaṇo hāro.



81. 那么什么是教法的归属呢？那就是贪欲、恶意和不安，这就是渴望。还有懈怠、昏沉、忧虑和怀疑，这就是见解。若身体的不善行为，尽管这种昏沉并非本质上的烦恼，但这就是心的沉迷和身体的不善行为，这就是非本质的烦恼，而非本质的烦恼。此时，关于自我意识的执着所带来的痛苦，忧虑的执着所带来的懈怠，这就是心的沉迷。因此，这五种障碍是四种障碍的本质，懈怠和昏沉是非本质的烦恼。就如四种漏是本质的漏，而非心的漏。所有的漏都是本质的漏。若与这些漏相连或分离的漏，这些漏应当被如此讨论，无论是有漏还是无漏。
那么什么是分析？贪欲、欲望的贪欲、色欲的贪欲、存在的贪欲。若有任何执着于自我的，若是贪欲者，观察慈爱的行为，若是作恶的行为。此时，若生起恶意，便会作恶。如此，新的伤害的对象应当被考虑，这就是恶意的观察所带来的烦恼，身体的痛苦和不善行为的懈怠。若是观察心的，因反击而减少，这就是懈怠。此时，若是对立的平息，这就是不安。若是如何做，这就是忧虑。若是如何，这就是怀疑。此时，无明和渴望存在，这就是执着的生起。遮蔽、障碍、遮盖、烦恼的存在，这就是欲望的渴望和欲望的执着。恶意的存在是恶意的执着。懈怠的存在是懈怠的执着。不安和忧虑的存在是无明的执着。怀疑的存在是怀疑的执着。欲望的执着是宿命的束缚。恶意的执着是反击的束缚。懈怠的执着是傲慢的束缚。无明的执着和怀疑的执着是见解的束缚。
那么什么是特征？在欲望的执着中，所有的执着都已被提及。关于束缚的执着，所有的束缚都已被提及。这就是特征。

82. Tattha katamo catubyūho hāro? Ye ime pañca nīvaraṇā jhānapaṭipakkho so dukkhasamudayo. Yaṃ phalaṃ, idaṃ dukkhaṃ. Tattha kāmacchandassa nekkhammavitakko paṭipakkho; byāpādassa abyāpādavitakko paṭipakkho; tiṇṇaṃ nīvaraṇānaṃ avihiṃsāvitakko paṭipakkho. Iti ime tayo vitakkā. Nekkhammavitakko samādhikkhandhaṃ bhajati. Abyāpādavitakko sīlakkhandhaṃ bhajati. Avihiṃsāvitakko paññākkhandhaṃ bhajati. Ime tayo khandhā. Ariyo aṭṭhaṅgiko maggo nīvaraṇappahānāya saṃvattati. Yaṃ nīvaraṇappahānaṃ, ayaṃ nirodho. Imāni cattāri saccāni. Ayaṃ catubyūho hāro.

Tattha katamo āvaṭṭo hāro? Pañca nīvaraṇāni dasa bhavanti. Yadapi ajjhattaṃ sārajjati , tadapi nīvaraṇaṃ. Yadapi bahiddhā sārajjati, tadapi nīvaraṇaṃ, evaṃ yāva vicikicchā ime dasa nīvaraṇā. Ajjhattabahiddhā kilesā imāni dve saṃyojanāni ajjhattasaṃyojanañca bahiddhāsaṃyojanañca. Tattha ahanti ajjhattaṃ, mamanti bahiddhā. Sakkāyadiṭṭhi ajjhattaṃ, ekasaṭṭhi diṭṭhigatāni bahiddhā. Yo ajjhattaṃ chandarāgo rūpesu avītarāgo bhavati avītacchando. Evaṃ yāva viññāṇe, ayaṃ ajjhattā taṇhā. Yaṃ chasu bāhiresu āyatanesu tīsu ca bhavesu ajjhosānaṃ, ayaṃ bahiddhā taṇhā. Imāni dve saccāni saṃyojanāni saṃyojanīyā ca dhammā. Tattha saṃyojanesu dhammesu yā nibbidānupassanā ca, ayaṃ maggo. Yaṃ saṃyojanappahānaṃ, ayaṃ nirodho. Ayaṃ āvaṭṭo hāro.

Tattha katamo vibhattihāro? Saṃyojananti na etaṃ ekaṃsena. Mānasaṃyojanaṃ diṭṭhibhāgiyanti na taṃ ekaṃsena adiṭṭhamānaṃ nissāyamānaṃ na pajahati. Yo pañca uddhambhāgiyo māno kiñcāpi so diṭṭhipakkhe siyā. Na tu orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ tassa pahānāya saṃvattatīti. Yo ca ahaṃkāro na paviddhoyaṃ panassa evaṃ hoti. Kadāsu nāmāhaṃ taṃ santaṃ āyatanaṃ sacchikatvā upasampajja viharissāmi, yaṃ ariyā santaṃ āyatanaṃ upasampajja viharissantīti, ayaṃ abhijjhā na ca taṃ nīvaraṇaṃ. Atthi pana arahato kāyakilesamiddhañca okkamati na ca taṃ nīvaraṇaṃ tassa thinamiddhaṃ nīvaraṇanti. Na ekaṃsena. Ayaṃ vibhattihāro.

Parivattanoti pañca nīvaraṇā pañcaṅgikena jhānena pahānaṃ gacchanti. Ayaṃ tesaṃ paṭipakkho nīvaraṇo asukassa pahīnāti na aññānuminitabbaṃ, paramatthamajjhattaṃ, ayaṃ parivattanā.

Tattha katamo vevacano? Kāmacchando chandarāgo pemaṃ nikantīti vevacanaṃ. Nīvaraṇaṃ chadanaṃ upakkileso pariyuṭṭhānanti vevacanaṃ.

Paññattīti avijjāpaccayā kiccapaññattiyā [paccāpaññattiyā (ka.)] paññatti, byāpādo vikkhepapaññattiyā paññatti, thinamiddhaṃ asamugghātapaññattiyā paññatti. Evaṃ sabbepi ete pañca nīvaraṇā imamhi sutte vikkhepapaññattiyā paññatti.

Tattha katamo otaraṇo? Ime pañca nīvaraṇā avijjā ca taṇhā ca tattha avijjāmūlā nīvaraṇā. Yā taṇhā ime saṅkhārā, te avijjāpaccayā ime dve dhammā pañcasu khandhesu saṅkhārakkhandhapariyāpannā, āyatanesu dhammāyatanaṃ, dhātūsu dhammadhātu, indriyesu imesaṃ dhammānaṃ padaṭṭhānaṃ sukhindriyassa ca somanassindriyassa ca itthindriyassa ca purisindriyassa ca.

Tattha katamo sodhano hāro? Idaṃ suttaṃ yathā ārabbha nikkhittaṃ so attho bhāsito imehi pañcahi padehi.


82. 那么什么是四重归属？这五种障碍是禅定的对立面，这就是苦的生起。那果报就是苦。在这里，欲望的渴望是出离的思维的对立；恶意的恶意是无恶意的思维的对立；三种障碍的非伤害的思维是对立的。如此，这三种思维。出离的思维归属于定的领域。无恶意的思维归属于戒的领域。非伤害的思维归属于智的领域。这三种领域。高贵的八正道是为了弃除障碍而生起的。弃除障碍的就是灭尽。这是四种真理。这就是四重归属。
那么什么是轮回的归属？五种障碍成为十种。若内心执着，这也是障碍。若外在执着，这也是障碍，如此直到怀疑，这十种障碍。内外的烦恼是这两种束缚，内在的束缚和外在的束缚。在这里，内心是“我”，外在是“我的”。若内心的执着是贪欲，外在是六十种见解。若内心的渴望贪恋于色，便不会离开渴望。如此直到意识，这是内心的渴望。若在六种外在的感官中，三种存在的执着，这是外在的渴望。这两种真理是束缚的束缚。此时，关于束缚的法则，若有厌离的观察，这就是道路。弃除束缚的就是灭尽。这就是轮回的归属。
那么什么是分离的归属？束缚并非是单一的。心理的束缚是见解的分割，并非是单一的，因其无知而依赖而不放弃。若有五种上升的傲慢，尽管它可能是见解的部分。然则，低下的束缚并不以此为弃除。若有自我意识，便不会被触动。若我说：“我将进入那个安住的领域，亲证而住”，这是高贵者的安住领域，若是亲证而住，这就是贪欲，而非障碍。然则，阿罗汉会降伏身体的烦恼，而不被懈怠所障碍。这并非单一的。这就是分离的归属。
转变者是五种障碍通过五种禅定而被弃除。这是它们的对立面，某种程度的弃除，并非其他的，至于究竟的中道，这就是转变。
那么什么是言语的归属？欲望的渴望、贪欲的渴望、爱情的渴望，这就是言语的归属。障碍是遮蔽、遮盖和烦恼的存在，这就是言语的归属。
定义是因无明而生起的因缘的定义；恶意是因散乱而生起的定义；懈怠是因不清晰而生起的定义。如此，这五种障碍在此经文中是因散乱而生起的定义。
那么什么是渡过的归属？这五种障碍是无明和渴望的根源，那里有无明的根源的障碍。那些渴望是这些因缘，它们因无明而生起的这两种法则，包含在五蕴中，蕴是法的领域，元素是法的本质，感官是这些法的基础，快乐的感官、愉悦的感官、女性的感官和男性的感官。
那么什么是清净的归属？这部经文所开始的内容是以这五个词所表达的意义。


Tattha kāmacchando ca byāpādo ca vicikicchā ca na ekattatāya paññattā, kāmāti na ekattatāya paññattā, atha khalu vemattatāya paññattā. Ayaṃ adhiṭṭhāno hāro.

Tattha katamo parikkhāro? Kāmacchandassa ayoniso manasikāro subhārammaṇapaccayo; subhanimittañca hetu. Byāpādassa ayoniso manasikāro āghātavatthūni ca paccayo; paṭighānusayo hetu. Thinamiddhassa paṭisaṃhāro paccayo; pavattiyā kilamathā calanā tañca hetu. Uddhaccakukkuccassa rajanīyaṃ ārammaṇiyaṃ assādiyākindriyaṃ tāva aparipuṇṇañca ñāṇaṃ paccayo; kāmasaññā ca diṭṭhianusayo ca hetu. Vicikicchāya nava mānavidhā ārammaṇaṃ mānānusayo, sova paccayo; vicikicchānusayo hetu. Ete pañca dhammā sahetu sappaccayā uppajjanti.

Tattha katamo samāropano hāro? Ime pañca nīvaraṇā cattāropi ete āsavā gaṇḍāpi [taṇhāpi (pī.)] ete sallāpi ete upādānāni ete. Tesu eva bāhiresu dhammesu saṃkilesabhāgiyaṃ suttanti paññattiṃ gacchati. Ayaṃ samāropano hāro.

Niddiṭṭhaṃ saṃkilesikabhāgiyaṃ suttaṃ.



在这里，欲望的渴望、恶意和怀疑并非是统一的定义，欲望也并非是统一的定义，而是多样的定义。这是决断的归属。
那么什么是周边的归属？欲望的非正念心所依赖的良好对象；美好的迹象也是因。恶意的非正念心所依赖的伤害对象；反击的宿命也是因。懈怠的保持是因；因其活动而痛苦的动摇也是因。不安和忧虑的愉悦对象是未圆满的智慧的因；欲望的意识和见解的宿命也是因。怀疑的九种人法对象是自我宿命，亦是因；怀疑的宿命也是因。这五种法则是有因的，具备条件而生起。
那么什么是聚集的归属？这五种障碍也是四种漏，皆是渴望，皆是刺痛，皆是苦恼，皆是执着。对此，外在的法则是污垢的部分，便成为定义。这是聚集的归属。
已提及的污垢的部分的定义。

83. Manopubbaṅgamā dhammāti gāthā.

Tattha katamo desanā hāro? Imamhi sutte ko attho khandhavavatthānena viññāṇakkhandhaṃ deseti, dhātuvavatthānena manoviññāṇadhātuṃ, āyatanavavatthānena manāyatanaṃ, indriyavavatthānena manindriyaṃ. Tassa kiṃ pubbaṅgamā dhammā? Saṃkhittena cha dhammā pubbaṅgamā dhammā kusalamūlāni ca akusalamūlāni ca animittaṃ imamhi sutte kusalamūlaṃ desitaṃ. Tattha katamā manopubbaṅgamā dhammā? Mano tesaṃ pubbaṅgamaṃ, yathāpi balassa rājā pubbaṅgamo, evameva dhammānaṃ manopubbaṅgamā. Tattha tividhānaṃ pubbaṅgamānaṃ nekkhammacchandena abyāpādacchandena avihiṃsāchandena. Alobhassa nekkhammacchandena pubbaṅgamā. Adosassa abyāpādacchandena pubbaṅgamā. Amohassa avihiṃsāchandena pubbaṅgamā. Tattha manoseṭṭhāti manasā ime dhammā ussaṭā manena vā nimmitā. Manova imesaṃ dhammānaṃ seṭṭhoti manova imesaṃ dhammānaṃ seṭṭhajeṭṭhoti manova imesaṃ dhammānaṃ ādhipaccaṃ karotīti manoseṭṭhā. Manojavāti yattha mano gacchati. Tattha ime dhammā gacchantīti manojavā. Yathā vāto sīghaṃ gacchati añño vā koci sīghaṃ gāmako vuccate vātajavoti pakkhigāmikoti, evameva ime dhammā manena sampajāyamānā gacchanti, tattha ime dhammā gacchantīti manojavāti. Te tividhā chandasamudānitā anāvilatā ca saṅkappo. Sattavidhā ca kāyikaṃ sucaritaṃ vācasikaṃ sucaritaṃ, te dasa kusalakammapathā. Tattha manasā ce pasannenāti manokammaṃ. Bhāsati vāti vacīkammaṃ. Karoti vāti kāyakammaṃ. Imehi imasmiṃ sutte dasa kusalakammapathā paramāpi santā sīlavatā paramā. So bhavati vivattiyaṃ na lokaniyyānāya vāsanābhāgiyaṃ suttaṃ bhavati. Ayaṃ desanā.

Tattha katamo vicayo hāro? Manopubbaṅgamā dhammāti kusalamūlāni ca aṭṭhaṅgasammattāni. Idaṃ suttaṃ.

Yuttīti dasannaṃ kusalakammapathānaṃ yo vipāko, so sukhavedanīyo abyāpādassaṅgamāno. Chāyāva anapāyinīti anugacchati atthi esā yutti.

Padaṭṭhānanti aṭṭhārasannaṃ manopavicārānaṃ padaṭṭhānaṃ. Manopubbaṅgamā dhammāti sabbakusalapakkhassa ime dhammā padaṭṭhānaṃ. Manasā ce pasannenāti yo cetaso pasādo, idaṃ saddhindriyassa padaṭṭhānaṃ. Bhāsati vāti sammāvācāya. Karoti vāti sammākammantassa ca sammāvāyāmassa ca padaṭṭhānaṃ.

Lakkhaṇoti iti pubbaṅgamā dhammāti vedanāpubbaṅgamāpi ete, saññāpubbaṅgamāpi ete, saṅkhārapubbaṅgamāpi ete. Ye keci dhammā sahajātā sabbe pubbaṅgamā etesaṃ dhammānaṃ. Tato naṃ sukhamanvetīti somanassamapi naṃ anveti yaṃ susukhacchāyā tadāpi naṃ sukhaṃ tadapi anveti.



83. "心为法的先导"这首偈颂。
那么什么是教法的归属？在这部经中，什么是以蕴的区分来教导识蕴的意义,以界的区分来教导意识界,以处的区分来教导意处,以根的区分来教导意根。那么什么是法的先导呢?简而言之,六法是先导法,即善根和不善根,在这部经中教导了无相的善根。那么什么是心为先导的法?心是它们的先导,就像国王是军队的先导一样,心也是诸法的先导。在这里,有三种先导:出离欲、无恚欲、无害欲。以出离欲为无贪的先导。以无恚欲为无瞋的先导。以无害欲为无痴的先导。在这里,"心为主"是指这些法由心所升起或由心所创造。心是这些法中最殊胜的,心是这些法中最上最尊的,心对这些法有主导权,因此说心为主。"心为速"是指心去到哪里,这些法就去到哪里,因此说心为速。就像风速行,或者说某人速行如风或如飞鸟,同样地,这些法随心而生而行,因此说心为速。它们有三种欲生起,无染污的思惟。七种身善行和语善行,这十善业道。在这里,"若以清净心"是意业。"或说"是语业。"或做"是身业。在这部经中,这些是十善业道,是最高的,是持戒者的最高。它成为转向出世间,而非世间的习气分的经。这就是教法。
那么什么是分析的归属?"心为法的先导"是指善根和八正道。这就是这部经。
合理性是指十善业道的果报是乐受,无恚随行。"如影不离"是指跟随,这是合理的。
基础是指十八种意行的基础。"心为法的先导"是一切善法的基础。"若以清净心"中的心清净是信根的基础。"或说"是正语的基础。"或做"是正业和正精进的基础。
特征是指这些先导法也是受的先导,也是想的先导,也是行的先导。任何与之俱生的法都是这些法的先导。"乐随之而行"是指乐受随之而行,如同良好的影子,乐也随之而行。

84. Tattha katamo catubyūho hāro? Manopubbaṅgamāti na idaṃ ekādivacanaṃ. Kiṃ kāraṇā? Sabbe yeva ime chaviññāṇakāyā, imamhi bhagavato ko adhippāyo? Ye sukhena atthikā, te manaṃ pasādentīti ayaṃ imamhi sutte bhagavato adhippāyo. Attho pubbeyeva niddiṭṭho.

Yāni hi kusalamūlāni, tāni aṭṭhānisaṃsamattā hetu, ayaṃ aṭṭhaṅgiko maggo. Dasa ṭhānāni desanāhetūni desanāpaccayā niddesanā ca. Tattha yaṃ maññe dukkhena saha nāmarūpaṃ viññāṇasaccanti aṅgena kusalamūlaṃ pahīyati, ayaṃ appahīnabhūmiyaṃ samudayo. Yaṃ tesaṃ pahānā, ayaṃ nirodho. Imāni cattāri saccāni. Ayaṃ āvaṭṭo hāro.

Vibhattīti –

Manopubbaṅgamā dhammā, manoseṭṭhā manomayā;

Manasā ce pasannena, bhāsati vā karoti vā;

Tato naṃ sukhamanveti, chāyāva anapāyinīti.

Taṃ na ekaṃsena samaṇassa vā brāhmaṇassa vā pana hoti. Tassa vā micchādiṭṭhikassa sakasatthe cittaṃ pasādeti, tena ca pasannena cittena bhāsati byākaroti na taṃ sukhamanveti na chāyāva anugāminī, dukkhameva taṃ anveti. Yathā vahantaṃ cakkaṃ padamanveti, idaṃ taṃ vibhajjabyākaraṇīyaṃ. Manasā ce pasannena kāyakammaṃ vacīkammaṃ sukhavedanīyanti samaggate sukhavedanīyaṃ micchaggate dukkhavedanīyaṃ, ayaṃ vibhatti.

Tattha katamo parivattano hāro? Manopubbaṅgamā dhammāti yaṃ manasā paduṭṭhena bhāsati vā karoti vā dukkhamassānugāminī, etāniyeva dve suttāni bhāsitāni esa eva ca paṭipakkho. Vevacananti yadidaṃ manocittaṃ viññāṇaṃ manindriyaṃ manoviññāṇadhātu.

Paññattīti manopubbaṅgamā dhammāti ayaṃ mano kiñci paññattiyā paññattaṃ. Dhammāti kusalakammapathapaññattiyā paññattaṃ. Manoseṭṭhāti visiṭṭhapaññattiyā paññattaṃ. Manojavāti sahapaññattiyā paññattaṃ. Cittanti nekkhammapaññattiyā paññattaṃ. Manasā ce pasannenāti saddhindriyapaññattiyā paññattaṃ. Manasā ce pasannenāti anāvilasaṅkappadutiyajjhānapaññattiyā paññattaṃ . Manasā ce pasannenāti assaddhānaṃ paṭipakkhapaññattiyā paññattaṃ. Bhāsati vāti sammāvācāpaññattiyā paññattaṃ. Karoti vāti sammākammantapaññattiyā paññattaṃ. Tato naṃ sukhamanvetīti jhānasamādhānaṃ. Indriyesu manindriyaṃ. Paṭiccasamuppāde viññāṇaṃ. Manopubbaṅgamā dhammāti mettā ca mudutā ca jhānesu dutiyaṃ jhānaṃ tatiyañca. Khandhesu saṅkhārakkhandhapariyāpanno. Dhātūsu dhammadhātu, āyatanesu dhammāyatanaṃ. Yaṃ kusalaṃ indriyesu sukhindriyañca somanassindriyañca padaṭṭhānaṃ. Imesaṃ dhammānaṃ paṭiccasamuppannānaṃ phassapaccayā sukhavedanīyo phasso sukhavedanā manopavicāresu somanassavicāro chattiṃsesu paṭhamapadesu cha somanassanekkhammassitā. Iti ayaṃ otaraṇo hāro.

Tattha katamo sodhano hāro? Yaṃ atthaṃ ārabbha idaṃ suttaṃ bhāsitaṃ. So attho niyutto etamatthaṃ ārabbha suttaṃ. Ayaṃ sodhano hāro.



84. 那么什么是四重归属？“心为法的先导”并非是单一的表达。为何如此？所有这些都是意识的属性，在这部经中，佛陀的意图是什么？那些享有快乐的存在，能够使心安定，这就是在这部经中佛陀的意图。意义早已阐明。
那些善根，因其安住的利益，这就是八正道。十个地方是教导的因缘，因教导而生起的说明。在这里，若我认为苦与名色相伴随，识的真实存在是善根的对立，这便是微弱的根源。那些是它们的弃除，这就是灭尽。这是四种真理。这是轮回的归属。
分开而言——
“心为法的先导，心为最上，心所造；若以清净心，则言语或行为；因此快乐随之而来，如影不离。”
这并非单一的，或是出家人或是婆罗门的心。若是错误见者的心安定于自我，因而以安定的心言语或宣讲，则不会随之而来快乐，如同影子不随行，唯有苦随之而来。就像轮子随车而转，这便是应当分开的说明。若以清净心，身业、语业皆是快乐的，若善行则是快乐，若恶行则是苦，这便是分开。
那么什么是转变的归属？“心为法的先导”是指若心污浊时言语或行为则随之而来苦，这两部经是相对的。言语是指心、意识、意根、意识界。
定义是指“心为法的先导”，这心是以某种定义而定义的。法是指善业路径的定义。心为主是指特定的定义。心为速是指共同的定义。心是出离的定义。若以清净心，是指音声根的定义。若以清净心，是指无染的思惟的第二禅的定义。若以清净心，是指无信的相对定义。言语是指正语的定义。行为是指正业的定义。因而快乐随之而来，禅定的安住。根中有意根。因缘生起的识。心为法的先导是慈心和柔和心，是第二禅和第三禅。蕴中包含有行蕴。元素中有法的元素，处中有法的处。若是善根，在根中有快乐根和愉悦根的基础。这些法因缘生起的触所依赖的快乐感受，快乐感受在心的思维中，愉悦的思维在三十六个初步的地方，六个愉悦的出离的思维。因此这是渡过的归属。
那么什么是清净的归属？以此为基础而说这部经。这个意义是指这部经所阐述的内容。这是清净的归属。

85. Tattha katamo adhiṭṭhāno hāro? Manopubbaṅgamā dhammāti vevacanapaññatti, na ekattapaññatti. Dhammāti ekato na vevacanapaññatti. Manasā ce pasannenāti so pasādo dvidho ajjhattañca abyāpādāvikkhambhanabahiddhā ca okappanato. So ajjhattapasādo dvidho. Samugghātapasādo ca vikkhambhanapasādo ca byāpādapariyuṭṭhānaṃ. Vighāto na mūlapasādo jātamūlampi vā. Pasādo sabyāpādaṃ vighātena. Tato naṃ sukhamanvetīti sukhaṃ kāyikañca cetasikañca appiyavippayogopi piyasampayogopi nekkhammasukhampi puthujjanasukhampi pītisambojjhaṅgampi cetasikaṃ sukhaṃ . Yampi passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, tampi kāyikaṃ sukhaṃ bojjhaṅgā ca cetasikaṃ sukhaṃ. Yampi passaddhakāyo sukhaṃ vedesi, tampi tañca sukhapadaṭṭhānaṃ paññattiyā yathāvuttaṃ taṃ aparāmaṭṭhaṃ kusalānaṃ dhammānaṃ. Anvetīti appanā sandissati na cāyaṃ vā pattabhūto anveti. Tadidaṃ suttaṃ dvīhi ākārehi adhiṭṭhātabbaṃ. Hetunā ca yo pasannamānaso vipākena ca yo dukkhavedanīyo.

Parikkhāroti bhagavā pañcasatena bhikkhusaṅghena nagaraṃ pavisati rājagahaṃ. Tattha manusso puggalo bhagavantaṃ parivisati, tassa pasādo uppanno kusalamūlapubbayogāvacaropi. So aññesañca akkhāti, idaṃ vācaṃ bhāsati lābhā tesaṃ, yesaṃ nivesanaṃ bhagavā pavisati, amhākampi yadi bhaveyya mayampi bhagavato saṃpasādaṃ lacchamhāti. Yena bhagavā tenañjaliṃ paṇāmetvā ‘‘namo bhagavato namo bhagavato’’ti abyāpādamāno ekamante aṭṭhāsi. Tadanantare bhagavā imaṃ suttaṃ abhāsittha ‘‘manopubbaṅgamā dhammā’’ti. Sabbaṃ suttaṃ tathā yaṃ paresaṃ bhāsati idaṃ vācākammaṃ. Yaṃ añjaliṃ paṇāmeti, idaṃ kāyakammaṃ. Yo manopasādo, idaṃ manokammaṃ. Tattha yaṃ paresaṃ pakāseti bhāsati vaṇṇaṃ. Yesaṃ bhagavā nivesanaṃ gacchatīti. Sabbaṃ tassa alobho kusalamūlaṃ. Yaṃ bhagavati mettacitto, tassa adoso kusalamūlaṃ . Yaṃ añjaliṃ paṇāmeti mānañca niggaṇhāti, tatthassa amoho kusalamūlaṃ pātubhavati. Yaṃ uḷārapaññaṃ paṭilabhati, idamassa diṭṭhivipallāsappahānaṃ. Yaṃ tathāyeva saṃvaro hoti, idamassa saññāvipallāsappahānaṃ. Yaṃ manassa pasādanaṃ, idamassa cittavipallāsappahānanti akusalavipallāsānaṃ vikkhambhanaṃ pahānaṃ paccayo. Tīṇi kusalamūlāni yo anāvilacittasaṅkappo, so tassa manasikāroti vuccati. Yaṃ kilesehi vikkhambhanaṃ iti vipallāsā ca ārammaṇā sappaccayatāya paccayo kusalamūlāni ca sandissayatāya paccayo, so ca manasikāro hetunā iminā paccayena cittaṃ uppannaṃ. Tattha yaṃ sasatthārammaṇaṃ cittaṃ pavattaṃ ayaṃ buddhānussati. Yampi bhagavato guṇe manasi karoti, ayamassa dhammānussati. Tattha satisampajaññaṃ hetu, ayañca paccayo. Vācā paññā hetu vitakkavicārā paccayo. Kāyasaṅkhārā kammassa abhisaṅkhāro nāma hetu vā appaccayo sukhavedanīyassa kammassa upacayo hetukā kammassa paccayo.



85. 那么什么是决断的归属？“心为法的先导”是指多重的定义，而非单一的定义。法是指整体，而非多重的定义。若以清净心，则此安定有二种：内在的无恚和外在的安定。因此，内在的安定有二种。内外的安定和无恚的干扰。破坏并非是根本安定，哪怕是根本的安定。安定是通过无恚的破坏而生起的。因此，快乐随之而来，包括身体的快乐和心的快乐，轻微的离去也好，亲近的结合也好，出离的快乐和世俗的快乐，以及觉醒的快乐，皆是心的快乐。若是安定的身体感受快乐，那么身体的快乐和觉醒的快乐皆是心的快乐。若是安定的身体感受快乐，那么这也是快乐的基础，按照定义如前所述，这并非是极少的善法。随之而来的是安住的体现，并非是已达到的安住。因此，这部经应从两个方面来理解。因缘而生的安定心，因缘而生的苦受。
周边的归属是指，佛陀以五百比丘进入城市，来到王舍城。在那里，众生围绕着佛陀，因善根的缘故而生起安定。此人向他人讲述：“这是我的话，对于那些住处，若佛陀进入我们这里，我们也能获得佛陀的安定。”因此，佛陀合掌说道：“礼敬佛陀，礼敬佛陀。”不带有无恚地站在一旁。随后，佛陀宣讲了这部经：“心为法的先导。”整部经中，佛陀所说的都是言语的行为。若合掌，这是身体的行为。若是心的安定，这是心的行为。在那里，佛陀所讲述的就是他所进入的住处。所有的无贪是善根。若佛陀慈悲心，便是无恚的善根。若合掌则摒弃傲慢，此时无痴的善根显现。若获得深厚的智慧，这是对见解颠倒的放弃。若如此自我约束，这是对想法颠倒的放弃。若心的安定，这是对心的颠倒的放弃，因而是对不善的颠倒的抑制与放弃的因缘。若有三种善根，心的安定是无染的心思，这便是心的思维。若是有烦恼的抑制，便是颠倒的因缘，因缘而生的善根也因其显现而生起，因此这心的思维因缘而生。若是具有善的对象的心的运作，这便是对佛的念想。若心思念佛陀的功德，这就是对法的思念。在这里，正念和正知是因缘，这也是因缘。言语是智慧的因缘，思维与思考是因缘。身体的造作是因缘，因缘而生的快乐的行为是因缘。

86. Tattha katamo samāropano hāro? Manasāyeva pasannena satoyevettha pasanno api ca cittavodānā sattā vimuccantīti tena sattā cittapubbaṅgamā cittena pasannena cetanāpi tattha cittabhūtā bhavantīti paṭighā ayaṃ cetanānaṃ pasādena kāyo cassa pasādo , so ca ārabhati pasādena pasanno saññānanti cassa aviparītā, so pañcavidho vikkhambhanā, kāyapassambhanāyevā pasādo cittasito cittaṃ pana pubbaṃyeva pasannaṃ. Ayaṃ samāropanā. Evaṃ pañcannampi pasādo. Tato naṃ sukhamanvetīti katamaṃ bhagavā niddisati? Na hi attasaccaṃ tassa kammassa vipāko anveti. Tassa upāyo anugacchati yadā sitapaccayā uppajjate somanassaṃ avippaṭisāropi anveti. Ayaṃ samāropano hāro.

Mahānāma sakkassa suttaṃ [passa saṃ. ni. 

86. 那么什么是归纳的归属？以心的安定为先，众生因安定而解脱，因此众生因心的安定而生起的意志也在此，因而心的存在是因心的安定而生起的。因安定而生起的身体也是因安定而生起的，因而以安定为基础的感知是无颠倒的，这有五种抑制，身体的安定是安定的，心的安定则是先前的安定。此即为归纳的说明。如此五种安定。然后，佛陀所指的是什么？并非是自我的真实，因其行为的果报而随之而来。其方法是随之而来，当因冷的缘故而生起快乐时，亦不会被抑制而随之而来。这便是归纳的归属。
大王，萨迦神的经文。

5.1017]. Tasmiṃ ce samaye assato asampajāno kālaṃ kareyya kāme bhavati. Assato abhisamāhāro yo mā bhāyi, mahānāma, yaṃ taṃ cittaṃ dīgharattaṃ saddhāparibhāvitaṃ sīlaparibhāvitaṃ sutacāgaparibhāvitanti vitthārena kātabbaṃ. Cāgena ca paññāya ca kiṃ dasseti? Yā saddhā, sā cetaso pasādo. Yā anāvilasaṅkappitā, sā saddhā. Kiṃ kāraṇā? Anāvilalakkhaṇā. Anāvilalakkhaṇā hi saddhā. Apare āhu guṇaparisuddhiniṭṭhāgamanalakkhaṇā, yañca apare vā vacanapaṭiggahalakkhaṇā saddhā. Aparo pariyāyo attānaṃ yadi evaṃ okappeti ‘‘nāhaṃ kiñci jānāmīti esā ahaṃ tattha anuññattā anaññatā’’ti. Ayaṃ saddhāti. Aparo pariyāyo ekasaṭṭhiyā diṭṭhigatānaṃ ādīnavānupassanā aniccaṃ dukkhamanattāti. Tena ca padiṭṭhaṃ bhavati yathā gambhīre udapāne udakaṃ cakkhunā passati na ca kāyena abhisambhunāti. Evamassa ariyā nijjhānakkhantiyā diṭṭhi bhavati, na ca sacchikatā. Ayaṃ vuccati saddhā. Sā ca lokikā. Aparo pariyāyo khamati puthujjanabhūtassa vīsati cāti ko sakkāyādhīnā na niveso. Na etaṃ ekanti nayasaññā yathābhūtaṃ diṭṭhiyā tu khalu mudūhi pañcahi indriyehi dassanamaggena pahīnā bhavanti. Diṭṭhekaṭṭhā ca kilesā, ayaṃ saddhā.

Sotāpattaṅgamadukkhāyaṃ bhūmiyaṃ paripuṇṇā vuccati. Tasmiṃyeva bhūmiyaṃ sekkhasīlaṃ ariyā dhāranti vuccati. Tasmiṃyeva bhūmiyaṃ mudupaññā paññindriyanti vuccati. Tasmiṃyeva bhūmiyaṃ khandhehi anatthikatā, ayaṃ cāgo. Tasmā saddhā cāgādhiṭṭhānena niddisitabbā. Yatikena [tena (ka.)] bhiyyo manena sā hissa viparītā diṭṭhikā assaddhā, sā nayanaupadhīsu pamattā samādinnā. Tattha saddhindriyaṃ yo kāmaṃ parivissanti iti santapāpapaṭinissaggā na cāgādhiṭṭhānaṃ paññindriyena paññādhiṭṭhānaṃ, sīlena upasamādhiṭṭhānaṃ. Ime cattāro dhammā sīlaṃ paribhāvayanti saddhā sīlaṃ cāgo ca paññāti. Tattha saddhāya oghaṃ tarati. Yaṃ sīlaṃ, ayaṃ appamādo. Yo cāgo, idaṃ paññāya kammaṃ. Yā paññā, idaṃ paññindriyaṃ, tattha yaṃ saddhindriyaṃ. Taṃ tīsu aveccappasādesu. Yaṃ sīlaṃ, taṃ saddhindriyesu. Yo cāgo, so catūsu jhānesu. Yā paññā, sā saccesu, sati sabbatthagāminī. Tassa sekkhassa bhaddikā bhati, bhaddiko abhisamparāyo. Tassa sammuṭṭhassatikassa sīlaṃ karontassa na kāyasammuṭṭhassatitāya tāni vā indriyāni taṃ vā kusalamūlaṃ kammavipākaṃ bhavati. Tassa tikassa atthaniddeso. Tattha saddhā sīlaṃ cāgo paññā cattāro dhammā. Yā saddhā yā ca paññā, idaṃ manosucaritaṃ. Yaṃ sīlaṃ, idaṃ kāyikaṃ vācasikaṃ sucaritaṃ. Yo cāgo, idaṃ cetasikaṃ alobho sucaritaṃ. Iti citte gahite pañcakkhandhā gahitā bhavanti. Imehi dhammehi sucaritaṃ idaṃ dukkhañca ariyasaccaṃ padaṭṭhānaṃ maggassa.



5.1017]. 在那时，若是心不清醒而沉迷于欲望，便会遭遇死亡。若是心不清醒的聚集，莫要害怕，伟大的名，应该详细阐述那颗信心，长久以来被信仰、道德、听闻与舍弃所滋养。舍弃与智慧又能显现什么呢？那信心，就是心的安定。那无染的思维，就是信心。为何如此？因其无染的特征。无染的特征确实是信心。还有人提到，特征是品质的纯净与最终的到达，或是言语的接受特征的信心。还有一种解释是，若自我如是安住：“我什么都不知道”，这是我在那儿被允许的，非他者。此即信心。还有一种解释是对单一的见解的利弊观察，无常、苦、无我。因此，这样的观察如同在深渊的水中，眼睛所见而非身体的接触。如此，若有高尚的出离，便是见解，而非证悟。这被称为信心。且此为世俗的信心。还有一种解释是，若是对世俗人而言，二十种的信心，谁能依赖于自我？这并非是单一的，依于真实的见解，确实是柔和的，五根的观察法被抛弃。此处的烦恼，便是信心。
在入流者所到之地，称为满盈。在此地，修习者的道德被称为高尚。在此地，柔和的智慧被称为智慧根。在此地，五蕴的无益，这就是舍弃。因此，信心应以舍弃为基础来阐述。若是因此而更加偏离，便是错误的见解，信心则是无恚的，处于无知的状态。此处信根若是欲望的追逐，则是因贪欲的放弃而非舍弃的基础，因智慧的舍弃而非道德的安定。此四法为信心滋养的道德，信心、舍弃和智慧。此处，信心能渡过洪流。那道德，即是精进。若是舍弃，这就是智慧的行为。那智慧，就是智慧的根，那里有信根。此三种安定在三种无染的快乐中。那道德，便是信根。若是舍弃，便是在四种禅中。那智慧，则是证悟的，随处可得。此修习者的福报，幸福的结果。若是他在修习道德，便不会因身体的安定而生起这些根。此处的三种解释。此处的信心、道德、舍弃与智慧四法。那信心与智慧，便是心的善行。那道德，就是身体的或言语的善行。若是舍弃，这就是心的无贪的善行。如此，心中所执的五蕴被掌握。这些法则的善行，便是苦与高尚的真理的基础。

87. Tattha katamo vicayo hāro? Yā ca saddhā yañca sīlaṃ. Taṃ kissa karoti? Yā saddhā tāya bhagavantaṃ anussarati mattenapi hatthinā samāgatā, assa bho kukkurā sabbaṃ sīlena nappaṭipajjati kāyena vā vācāya vā ṭhānaṃ visārado bhavatīti avippaṭisārī paññā yassa paññattaṃ upaṭṭhapeti. Tassa akhaṇḍassa sīlaṃ yaṃ na pacchi tassaṃ mohassa akusalacittaṃ uppajjati micchādiṭṭhisahagataṃ vā, ayaṃ vicayo hāro. Dhammavādino bhaddikārāti bhavissati atthi esā yutti.

Tattha katamo padaṭṭhāno hāro? Yamidaṃ cittaṃ dīgharattaṃ paribhāvitaṃ saddhāya sīlena cāgena paññāya samādhinā paṭhamajjhānassa padaṭṭhānaṃ. Yā saddhā assa anāvilasaṅkappo, taṃ dutiyajjhānassa padaṭṭhānaṃ. Tīṇi ca aveccappasādā yaṃ sīlaṃ, taṃ ariyakantaṃ, taṃ sīlakkhandhassa padaṭṭhānaṃ. Yā paññā, sā paññākkhandhassa padaṭṭhānaṃ. Ime ca dhammā idañca cittaṃ ekodibhūtasamādhissa padaṭṭhānaṃ. Saddhā saddhindriyassa padaṭṭhānaṃ. Cāgo samādhindriyassa padaṭṭhānaṃ. Paññā paññindriyassa padaṭṭhānaṃ. Saddhā ca paññā ca vipassanā padaṭṭhānaṃ. Sīlañca cāgo ca samathassa padaṭṭhānaṃ. Saddhā ca paññā ca avijjā virāgāya paññāvimuttiyā padaṭṭhānaṃ. Sīlañca cāgo ca rāgavirāgāya cetovimuttiyā padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamo lakkhaṇo hāro? Viññāṇe vutte saddhāsatibhāvite sabbe pañcakkhandhā vuttā bhavanti. Saddhāya bhaṇitāya sabbāni satta dhanāni bhaṇitāni honti saddhādhanaṃ…pe… sīlakkhandhe vutte samādhikkhandho ca paññākkhandho ca vuttā bhavanti. Yaṃ taṃ cittaṃ dīgharattaṃ paribhāvitaṃ pacchimake kāle na tadanuparivatti bhavissatīti netaṃ ṭhānaṃ vijjati. Tattha saññāpi tadanuparivattinī bhavati. Yepi tajjātikā dhammā, tepi tadanuparivattino bhavanti. Rūpasaññā rūpasañcetanānupassanamanasikāro evaṃ channaṃ āyatanānaṃ viññāṇakāye, ayaṃ lakkhaṇo hāro.

Tattha katamo catubyūho hāro? Idha sutte bhagavato ko adhippāyo? Ye bhaddikaṃ bhatiṃ ākaṅkheyya bhaddikañca abhisamparāyaṃ, te saddhaṃ sīlaṃ cāgaṃ paññañca manasi karissanti, ayaṃ adhippāyo. Ye caññepi sattā tathāgatassa sammukhaṃ na paṭiyujjhante, imaṃ dhammaṃ sotā avippaṭisārato kālaṃ karissantīti, ayaṃ adhippāyo.



87. 那么什么是分析的归属？那信心和道德。它们有什么作用？那信心使人忆念佛陀，哪怕是仅仅用手指触碰，狗也不会因道德而不如法地行为，无论是身体还是言语，皆能达到安定的状态，因此智慧不被抑制，智慧的显现是无染的。那无缺的道德，不会生起无明的恶心，或是与错误见解相伴随的，便是分析的归属。正法的教导将会有益，这是一种推理。
那么什么是基础的归属？这颗心长久以来被信心、道德、舍弃和智慧所滋养，是初禅的基础。那信心是无染的思维，这便是第二禅的基础。三种无染的安定，那道德便是高尚的，这便是道德的基础。那智慧，是智慧的基础。这些法则和这颗心，便是独一无二的安定的基础。信心是信根的基础。舍弃是安定根的基础。智慧是智慧根的基础。信心和智慧是观察的基础。道德和舍弃是安住的基础。信心和智慧是无明的解脱的基础。道德和舍弃是对贪欲的心解脱的基础。
那么什么是特征的归属？在意识中所说的信心，所有的五蕴皆被提及。因信心而说的所有七种财富皆被提及，信心的财富……等等……在道德的领域中，安定的领域和智慧的领域也被提及。那颗心长久以来被滋养，在最后的时刻不会回转，这个地方是不存在的。此处的感知也是不会回转的。那些法则，亦是不会回转的。形象的感知、形象的思维的观察、心的专注，便是六种感官的意识，这便是特征的归属。
那么什么是四重的归属？在这里，佛陀的意图是什么？那些希望拥有福德的人，渴望获得福德的未来，他们会思念信心、道德、舍弃和智慧，这便是意图。那些众生在如来面前并不违逆，他们会如法地修行此法，安住于此，便是意图。

88. Tattha katamo āvaṭṭo hāro? Idampi cattāro dhammā saddhā ca paññā ca assaddhiyañca avijjañca hananti. Sīlañca cāgo ca taṇhā ca dosañca hananti. Tassa dve mūlāni pahīyanti. Dukkhaṃ nivatteti appahīnabhūmiyañca dvimūlāni pañcakkhandhā. Dve ariyasaccāni samatho ca vipassanā ca. Dvinnaṃ mūlānaṃ pahānaṃ. Imāni dve saccāni nirodho ca maggo ca. Ayaṃ āvaṭṭo hāro.

Tattha katamo vibhatti? Yaṃ taṃ cittaṃ saddhāparibhāvitaṃ…pe… sace puthujjanassa tassapi bhaddikā bhati bhavissatīti na ekaṃsena tassa kammaṃ diṭṭheyeva dhamme vipākanti paccessati, aparamhi vā pariyāye bhavissati. Yaṃ vā atītaṃ vipākāya paccupaṭṭhitaṃ, tappaccayāni cetāni, ye yathā mahākammavibhaṅge ‘‘tenāyaṃ vibhajjabyākaraṇiyo niddeso dhammacārino yā bhaddikā bhatī’’ti.

Tattha katamā parivattanā? Assaddhiyaṃ dussīlyaṃ yaṃ maccheraṃ duppaññaṃ ca [duppaññiyaṃ (ka.)] yañca paṭipakkhena pahīnā bhavanti, ayaṃ parivattanā.

Tattha katamaṃ vevacanaṃ? Yaṃ taṃ cittaṃ dīgharattaṃ paribhāvitaṃ cittaṃ manoviññāṇaṃ…pe… yaṃ saddhābalaṃ saddhindriyaṃ, yaṃ sīlaṃ taṃ sucaritaṃ, saṃyamo niyamo damo khandhatā imāni tassa vevacanāni. Yo cāgo so paṭinissaggo alobho vosaggo cāgoyiṭṭhānaṃ. Yā paññā sā paññattā paññappabhā paññindriyaṃ paññābalaṃ.

Tattha katamā paññatti? Yaṃ taṃ cittaṃ bījaṃ paññattiyā paññattaṃ. Paribhāvanā vāsanā paññattiyā paññatti. Saddhā pasādapaññattiyā paññattā. Sīlaṃ sucaritapaññattiyā paññattaṃ. Cāgo puññakiriyapaññattiyā paññatto. Paññā vīmaṃsapaññattiyā paññattā. Ime tayo dhammā saddhā sīlaṃ cāgo paññavato pārisuddhiṃ gacchanti.

Tattha katamo otaraṇo? Yaṃ cittaṃ, taṃ khandhesu viññāṇakkhandho, dhātūsu manoviññāṇadhātu, āyatanesu manāyatanaṃ. Ye cattāro dhammā, te khandhesu saṅkhārakkhandhe pariyāpannā…pe… dhātūsu āyatanesu.

Tattha katamo sodhano hāro? Idaṃ bhagavato bhāsitaṃ mahānāmena sakkena pucchitena sabbaṃ taṃ niyuttaṃ.

Tattha katamo adhiṭṭhāno? Idaṃ cittaṃ vemattatāya paññattaṃ akusalehi cittehi aparibhāvitehi paribhāvitanti yāni puna paribhāvitāni aññesampi tattha upādāya paññattaṃ sabbepime cattāro dhammā ekattatāya paññattā. Bhaddikā bhatīti kāmabhogino teva rūpadhātu arūpadhātu manussāti sabbā bhaddikā bhati tadeva kathāya paññattaṃ, ayaṃ paññatti.

Tattha katamo parikkhāro? Cittassa indriyāni paccayo ādhipateyyapaccayatāya manasikāro. Hetupaccayatāya paccayo. Saddhāya lokikā paññā hetupaccayatāya paccayo. Yoniso ca manasikāro paccayo. Sīlassa patirūpadesavāso paccayo. Attasammāpaṇidhānañca hetu. Cāgassa alobho hetu. Avippaṭisāro ca hetupaccayo. Paññā parato ca ghoso ajjhattañca yoniso manasikāro hetupaccayo ca.

Tattha katamo samāropano? Yaṃ taṃ cittaṃ dīgharattaṃ paribhāvitanti cetasikāpi. Ettha sabbe dhammā paribhāvitā bhaddikā te bhati bhavissati, bhaddikā upapattiko abhisamparāyo. Iti ye keci manussakā upabhogaparibhogā sabbe bhaddikā bhatiyeva, ayaṃ samāropano.



88. 那么什么是回转的归属？这四种法则，信心和智慧能够消除不信和无明。道德和舍弃能够消除贪欲和嗔恨。因此，两种根源被消除。苦难被停止，在未被消除的境界中，两种根源是五蕴。两种高尚的真理是安住和观察。两种根源的消除。这两种真理是灭谛和道谛。这便是回转的归属。
那么什么是区分？那颗被信心滋养的心……等等……若是凡夫，他也将会有福德，但并不一定会在当下看到业的果报，可能会在未来的某个时候显现。或是过去的果报已经显现，这些都是因缘，正如在大业分别经中所说："因此，这是一个需要分别解释的教导，关于正法修行者的福德"。
那么什么是转变？不信、不道德、吝啬和愚昧，以及通过对立面而被消除的，这就是转变。
那么什么是同义词？那颗长久以来被滋养的心，心、意识……等等……那信心的力量是信根，那道德就是善行，自制、规范、克制、蕴含，这些都是它的同义词。那舍弃就是放下、无贪、舍弃、布施。那智慧就是智慧的光明、智慧根、智慧力。
那么什么是概念？那颗心被称为种子的概念。滋养被称为熏习的概念。信心被称为净信的概念。道德被称为善行的概念。舍弃被称为功德的概念。智慧被称为观察的概念。这三种法则：信心、道德、舍弃，对于有智慧的人来说会达到清净。
那么什么是归入？那心，在蕴中是识蕴，在界中是意识界，在处中是意处。那四种法则，它们包含在蕴中的行蕴……等等……在界中在处中。
那么什么是净化的归属？这是世尊对萨迦族的摩诃男所问的回答，全都是恰当的。
那么什么是确立？这颗心因其多样性而被称为不被不善心所滋养而被滋养，那些再次被滋养的，对其他人来说也是如此被称呼的，所有这四种法则都以其一致性而被称呼。"福德"是指对欲界、色界、无色界和人类来说都是福德，这在讨论中被称为概念，这就是概念。
那么什么是资具？心的根是因缘，是增上缘的因缘，作意是因缘。因缘性的因缘。对信心来说，世俗的智慧是因缘性的因缘。如理作意是因缘。对道德来说，住在适当的地方是因缘。正确的自我决心是因。对舍弃来说，无贪是因。无悔是因缘。对智慧来说，从他人听闻和内在的如理作意是因缘。
那么什么是归纳？那颗长久以来被滋养的心也包括心所。在这里，所有的法则都被滋养，他们将会有福德，福德的来生。因此，所有人类的享受和使用都是福德，这就是归纳。

89. Uddhaṃ adho sabbadhi vītarāgoti gāthā [passa udā. 61 udāne]. Tattha kiṃ uddhaṃ nāma? Yaṃ ito uddhaṃ bhavissati anāgāmī, idaṃ uddhaṃ. Adho nāma yamatikkantamatītaṃ, idamavoca apadānatanti uddhaṃ. Tattha atītena sassatadiṭṭhi pubbantākappikānaṃ aparantadiṭṭhi kesañci, ucchedadiṭṭhiṃ yaṃ [ucchedadiṭṭhiyaṃ (ka.)] vuttakappikānaṃ imā ceva diṭṭhiyo ucchedadiṭṭhi ca sassatadiṭṭhi ca. Tatthāyaṃ sassatadiṭṭhi imāni pannarasa padāni sakkāyadiṭṭhi sassataṃ bhajanti. Rūpavantaṃ me attā, attani me rūpaṃ, rūpaṃ me attāti yaduccate paññaṃ paridahanti. Yā ucchedadiṭṭhi sā pañcasatāni ucchedaṃ bhajanti. Te ‘‘taṃ jīvaṃ taṃ sarīra’’nti passanti, rūpaṃ me attāti tathārūpā catubbidhā sakkāyadiṭṭhi ucchedena ca sassatena ca. Evaṃ pañcasu khandhesu vīsativatthukāya diṭṭhiyā pannarasa padāni pubbantaṃ bhajanti. Sassatadiṭṭhiyā pañca padāni aparantaṃ bhajanti ucchedadiṭṭhiyā. Tattha ‘‘ayamahamasmī’’ti passantā rūpaṃ attato samanupassati, so ucchedavādī rūpavantañca attānaṃ, attani ca rūpaṃ, rūpasmiṃ vā attāti so passati cāti iti ucchedadiṭṭhi ca, attato paṭissarati sassatadiṭṭhi pubbantato ca paṭissarati. ‘‘Ayamahamasmī’’ti na samanupassati. Tassa diṭṭhāsavā pahānaṃ gacchanti. Yo tīsu addhāsu pubbante ca aparante ca tena tena niddiṭṭhānena uddhaṃ adho sabbadhi vītarāgo ‘‘ahamasmī’’ti na anupassatīti iminā dvārena iminā payogena iminā upāyena idaṃ dassanabhūmi ca sotāpattiphalañca so ariyo payogo anabhāvaṃgatena saṃsārena apunabbhavāti yo koci ariyo payogo punabbhavāya mudūni vā pañcindriyāni majjhāni adhimattāni vā sabbaṃ apunabbhavappahānāya saṃvattanti. Ahanti diṭṭhogho kāmogho bhavogho avijjogho ca odhiso. Tattha desanāhārena cattāri saccāni pañcahi indriyehi sotāpattiphalena ca dve saccāni maggo ca nirodho ca. Sakkāyasamudayena dve saccāni dukkhañca samudayo ca, ayaṃ desanā hāro.

Tattha katamo vicayo? ‘‘Ayamahamasmī’’ti asamanupassanto tīṇi dassanappahātabbāni saṃyojanāni pajahati. Ayaṃ vicayo.

Tattha katamā yutti? Tividhā puggalā koci ugghaṭitaññū koci vipañcitaññū koci neyyo. Ugghaṭitaññū tikkhindriyo ca tato vipañcitaññū mudindriyo tato mudindriyehi neyyo. Tattha ugghaṭitaññū tikkhindriyatāya dassanabhūmimāgamma sotāpattiphalaṃ pāpuṇāti, ekabījako bhavati. Ayaṃ paṭhamo sotāpanno. Vipañcitaññū mudūhi indriyehi dassanabhūmimāgamma sotāpattiphalaṃ pāpuṇāti, kolaṃkolo ca hoti. Ayaṃ dutiyo sotāpanno. Tattha neyyo dassanabhūmimāgamma sotāpattiphalaṃ pāpuṇāti, sattakkhattuparamo ca bhavati. Ayaṃ tatiyo sotāpanno.

Atthi esā yutti mudumajjhādhimattehi indriyehi mudumajjhādhimattaṃ bhūmiṃ sacchikareyya sakkāyadiṭṭhippahānena vā diṭṭhigatāni pajahati. Ayaṃ yutti.


89. 上下皆无执著，便是解脱的歌。那里什么是“上”？那是指未来的无漏者，这就是“上”。“下”是指超越过去的，这就是所说的“超越”。在此，过去的永恒见解与未来的见解，某些是存在的，某些是断灭的，这些见解包括永恒见解与断灭见解。在这里，永恒见解是这五种见解，认为“我有永恒的自我，身是我，或我在身中”。若是说“我有永恒的自我”，那智慧就被遮蔽。那断灭见解则是五百种的断灭。它们看作“那是生命，那是身体”，认为“身是我”，这样的见解有四种，包括断灭与永恒。因此，在五蕴中，二十种的见解归属于过去。永恒见解的五种归属于未来，断灭见解的归属。此处“我就是我”，是看作身与我相应的，因此断灭者认为身与我相应，身在我中，或我在身中，这就是断灭见解，因而永恒见解也被遮蔽。若是“我就是我”，则不相应。因此，这些见解将被抛弃。那在这三种状态中，过去与未来，依此所指的上下皆无执著，“我就是我”的见解并不被观察，因此通过这条道路，这个方法，这个方式，便是见证的境界与入流果，那个高尚的修行者通过无生的轮回而不再生起。此处的“我”是见解的重担，欲望的重担，存在的重担，无明的重担。此处的教导通过四种真理与五根，依入流果而有两种真理，及其所依的灭与道。因身见的生起而有两种真理，苦与生起，这就是教导的归属。
那么什么是分析？“我就是我”，不相应地观察，抛弃三种应当抛弃的束缚。这就是分析。
那么什么是推理？有三种人：有些人是直觉者，有些是智慧者，还有些是引导者。直觉者因其敏锐的根，便能达到见证的境界，获得入流果，成为单一的种子。这是第一种入流者。智慧者通过柔和的根，达到见证的境界，成为多样的。这是第二种入流者。在这里，引导者达到见证的境界，成为七次出生的。这是第三种入流者。
有这样的推理，若是柔和、中等、强的根，便能证悟，抛弃身见的见解。这就是推理。


Tattha katamo padaṭṭhāno? Tattha sakkāyadiṭṭhi sabbamicchādiṭṭhiyā padaṭṭhānaṃ. Sakkāyo nāmarūpassa padaṭṭhānaṃ. Nāmarūpaṃ sakkāyadiṭṭhiyā padaṭṭhānaṃ. Pañca indriyāni rūpīni rūparāgassa padaṭṭhānaṃ. Saḷāyatanaṃ ahaṃkārassa padaṭṭhānaṃ. Tattha katamo lakkhaṇo? Dvīsu diṭṭhīsu pahīnāsu tattha ekā diṭṭhi diṭṭhigatāni pahānaṃ gacchanti. Uddhaṃ ca adho ca vītarāgo sabbarajanīyesu vītarāgo hoti. Tajjā parabhūmiyaṃ, idaṃ paccayanti yathābhūtaṃ passati. So sabbapaṭiccasamuppādaṃ āmasati. Ayaṃ lakkhaṇo hāro.





那里什么是基础？那里所有的错见都是自我见的基础。自我是名色的基础。名色是自我见的基础。五种感官是色的贪欲的基础。六根是自我意识的基础。那里什么是特征？在两种见解中，放弃的那里有一种见解，放弃的见解是放弃的。向上和向下都无欲，在所有的世间中都无欲。由于这个，超越了他者的领域，真实地看待事物。这样他就能完全理解因缘生起法。这就是特征的特征。

90. Tattha katamo catubyūho hāro? Imamhi sutte bhagavato ko adhippāyo? Ye sattā ye nābhiramissanti, te diṭṭhippahānāya vāyamissanti. Ayamettha bhagavato adhippāyo. Ayaṃ catubyūho hāro.

Tattha katamo āvaṭṭo hāro? Yānimāni mudūni pañcindriyāni tāni orambhāgiyāni pañcindriyāni. Sabbena sabbaṃ samūhananti abhijjhābyāpādo ca bhāvanākārena sekkhāya vimuttiyā balaṃ saddhā, uddhambhāgiyāni diṭṭhivasena balaṃ saddhā, vīriyindriyaṃ ārabhitattā satindriyaṃ paggahitattā accantaṃ niṭṭhaṃ gacchanti. Tattha yāni indriyāni, ayaṃ maggo saṃkilesappahānaṃ. Ayaṃ nirodho āyatiṃ anuppādadhammo, idaṃ dukkhaṃ. Ayaṃ āvaṭṭo hāro.

Tattha katamo vibhatti hāro? ‘‘Ayamahamasmī’’ti yo samanupassati, so ca kho adhimattena lokikā yaṃ bhūmiyaṃ na tu ariyena payogena so sakkāyadiṭṭhi pajahati. Yaṃ vuccati tajjāya bhūmiyā adhimattāya. Tattha tajjāya bhūmiyaṃ pañcahi ākārehi adhimattataṃ paṭilabhati sīlena vatena bāhussaccena samādhinā nekkhammasukhena. Tattha appatte pattasaññī adhimānaṃ gaṇhāti. Etasmiṃyeva vatthuppattiyaṃ bhagavā idaṃ suttaṃ bhāsati. Sīlavā vatamattenāti. Tattha yo appatte pattasaññī tassa yo samādhi, so sāmiso kāpurisasevito pana so kāpurisā vuccanti puthujjanā. Āmisaṃ yañca ariyamaggamāgamma lokikā anariyaṃ tena samādhi hoti anariyo kāpurisasevito. Yo pana ariyākārena yathābhūtaṃ na jānāti na passati [jānāti passati (pī.)], so adhigamanaṃ pajahati yo ariyena samādhinā akāpurisasevitena nirāmisena nīyati, tattha akāpurisā vuccanti ariyapuggalā. Yo tehi sevito samādhi, so akāpurisasevito. Tasmā ekaṃ vibhajjabyākaraṇīyaṃ ‘‘ayamahamasmī’’ti asamanupassanto tathā pāteti.

Tattha katamā parivattanā? Imāya dassanabhūmiyā kilesā pahātabbā, tehi pahīyanti aniddiṭṭhāpi bhagavatā niddisitabbā yo.

Tattha katamaṃ vevacanaṃ? Yā sakkāyadiṭṭhiyā attadiṭṭhiyā. Ayaṃ bhūmi. Ye kilesā pahātabbā. Te appahīyanti aniddiṭṭhāpi bhagavatā sassatadiṭṭhi ca ucchedadiṭṭhi ca, sā pariyantadiṭṭhi ca. Yā apariyantadiṭṭhi ca, sā sassatadiṭṭhi ca. Yā ucchedadiṭṭhi, sā natthikā diṭṭhi. Yā sassatadiṭṭhi, sā akiriyadiṭṭhi. Idaṃ vevacanaṃ.

Tattha katamā paññatti? Taṇhā saṃyojanapaññattiyā paññattā. Maggo paṭilābhapaññattiyā paññatto. Indriyā paṭilābhapaññattiyā paññattāti. Tattha katamo otaraṇo? Sakkāyo dukkhaṃ dassanappahātabbo. Samudayo maggo. Indriyāni tāni ca niddiṭṭhāni khandhadhātuāyatanesu.

Tattha katamo sodhano hāro? Yañhi ārabbha bhagavatā idaṃ suttaṃ bhāsitaṃ, so ārabbha niddiṭṭho. Tattha katamo parikkhāro? Nāmarūpassa hetupaccayopi viññāṇaṃ hetu bījaṃ. Tena avijjā ca saṅkhārā ca paccayo. Nivattinayo na aparo pariyāyo sabbabhavo, ye ca sabbabhavassa hetu parabhaṇḍapaccayo iti sammādiṭṭhi parato ca ghoso yoniso ca manasikāro paccayo . Yā paññā uppādeti, esā hetu sammādiṭṭhiyā sammāsaṅkappo bhavati, yā sammāsamādhi [sammādiṭṭhi (pī.)], ayaṃ parikkhāro.


那里什么是四种基础？在这部经中，佛陀的意图是什么？那些众生，那些不愿意接受的，他们将努力放弃错误的见解。这是佛陀在这里的意图。这就是四种基础。
那里什么是轮回的基础？这些柔软的五根感官是下界的五根感官。所有的欲望和烦恼都将完全消除，依靠修行者的解脱力量、信心的力量、上升的见解力量、勇气的力量、专注的力量、觉知的力量，最终达到彻底的解脱。那里那些感官，这就是通往污垢消除的道路。这就是涅槃的基础，永恒的不再生法，这就是痛苦。这就是轮回的基础。
那里什么是分解的基础？“这是我存在”的人，他确实以极大的方式在世俗的领域中，不是通过圣者的修行而放弃自我见。被称为在那个领域中以极大的方式。那里在那个领域中，通过五种特征以极大的方式获得，依靠道德、言语、广博的智慧、禅定和出离的快乐。那里未获得的，获得的意识会把极大视为极小。在这一点上，佛陀在这部经中说了这句话。守戒者仅仅是守戒而已。那里如果未获得的意识，那个意识的禅定，便是世俗的、凡夫的。世俗的、非圣者的修行，若是依靠圣者的方式，真实地不知、不见（知、见），则放弃了获得，依靠圣者的禅定而不被凡夫所用，便是非物质的，那里称为圣人。若依靠他们所修的禅定，便是非物质的。因此，若不观察“这是我存在”，则会堕落。
那里什么是转变？在这看得见的领域中，烦恼应当被放弃，这些被放弃的是未被看见，但应当被佛陀所说明的。
那里什么是定义？是自我见和自我观念的定义。这是领域。那些烦恼应当被放弃。它们未被放弃的，是佛陀所说的永恒见和断灭见，那是有限见。那有限见是永恒见。那断灭见是不存在的见。那永恒见是无为的见。这就是定义。
那里什么是描述？渴望是缠缚的描述。道路是获得的描述。感官是获得的描述。那里什么是下降？自我是痛苦的应当被看见。生起的道路。那些感官在五蕴、四大、六处中被提到。
那里什么是清净的基础？因缘法是佛陀所说的，这个是因缘法的描述。那里什么是条件？名色的因缘是意识的因，因缘的种子。因此无明和行是条件。转生的方式不是其他的条件，所有的存在，所有存在的因缘，都是正确的见解和正确的思维的条件。那智慧的生起，这个因是正确的见解和正确的思维，所获得的正念是正确的，这就是描述。


Tattha katamo samāropano? ‘‘Ayamahamasmī’’ti asamanupassī dukkhato rogato…pe… pannarasa padāni. Sīlāni bhagavā kimatthiyāni kimānisaṃsāni. Sīlāni, ānanda, avippaṭisāratthāni yāva vimutti. Tattha duvidho attho – purisattho ca vacanattho ca.



那里什么是总结？不观察"这是我存在"的人，从痛苦、疾病等方面来看......十五个方面。佛陀啊，戒律有什么目的，有什么利益？阿难啊，戒律的目的是不后悔，直至解脱。那里有两种意义 - 人的意义和言语的意义。

91. Tattha katamo purisattho? Yāyaṃ na pacchānutāpitā ayaṃ avippaṭisāro, ayaṃ purisattho. Yathā koci brūhayati imatthamāsevati so bhaṇeyya, kiñci mamettha adhīnaṃ tassatthāya idaṃ kiriyaṃ ārabhāmīti. Ayaṃ purisattho.

Tattha katamo vacanattho? Sīlāni kāyikaṃ vā vācasikaṃ vā sucaritaṃ avippaṭisāroti. Tattha sīlassa vatassa ca bhāsoyeva. Anaññā sugatakammatā sucaritaṃ ayaṃ avippaṭisāro. Evaṃ yāva vimuttīti ekamekasmiṃ pade dve atthā – purisattho ca vacanattho ca, yathā imamhi sutte evaṃ sabbesu suttesu dve dve atthā. Ayaṃ hi paramattho uttamattho ca. Yaṃ nibbānasacchikaṃ nissāya yaṃ sakaṃ sacchikātabbaṃ bhavati, so vuccati katassa [satassa (ka.)] katthoti. Ayaṃ puna vevacanaṃ sampajānāti. Iminā niyuttatthamabhilabbhanti vacanattho. Tattha yaṃ atthaṃ sāvako abhikaṅkhati. Tassa yo paṭilābho, ayaṃ purisattho. Yaṃ yaṃ bhagavā dhammaṃ deseti, tassa tassa dhammassa yā atthaviññatti. Ayaṃ attho, tattha sīlānaṃ avippaṭisāro atthopi ānisaṃsopi. Eso ca ānisaṃso yaṃ duggatiṃ na gacchati. Yathā taṃ bhagavatā esānisaṃso dhamme suciṇṇe na duggatiṃ gacchati dhammacārī, ayaṃ attho.


那里什么是人的意义？这是未被后悔的，这是不后悔的，这就是人的意义。就像某人说：“我依靠这个而开始做任何事情”，那么他可以说：“任何事情都是我所掌控的，这个行为是为了那个目的。”这就是人的意义。
那里什么是言语的意义？戒律是身口的良好行为，这是不后悔的。因此，戒律和言语的意义是相同的。没有其他的，善行的良好行为是这个不后悔的。如此直到解脱，单一的词中有两个意义 - 人的意义和言语的意义，就像在这部经中以及所有经文中都有两个意义。这确实是究竟的意义，最优的意义。依靠涅槃的真实，什么是自己应当实现的，那就被称为“什么是做的（或已做的）”。这又是定义的描述。通过这个，言语的意义被理解。那里，听者所渴望的意义。那个所获得的，这就是人的意义。无论佛陀教导什么法，那法的意义就是那个意义。这就是意义，那里戒律的不后悔的意义也是利益。这就是利益，那个不堕落的利益。就像佛陀所说，善行的人不堕落，这个意义。


Yaṃ puriso bhāvanābhūmiyaṃ sīlāni ārabbha sīlena saṃyutto hoti evaṃ yāva vimutti tathā sīlakkhandho. Tattha yo ca avippaṭisāro anusayavasena niddiṭṭho, tañca sīlaṃ ayaṃ sīlakkhandho. Pāmojjapītipassaddhīti ca samādhindriyena, ayaṃ samādhikkhandho. Yaṃ samāhito yathābhūtaṃ pajānāti, ayaṃ paññākkhandho. Ime tayo khandhā sīlaṃ samādhi paññā ca tathā sīlaṃ paripūreti yaṃ vīriyindriyaṃ tena kāraṇena so sīlaṃ paripūreti, anuppannassa ca akusalassa anuppādāya vāyamati, uppannassa ca pahānāya anuppannassa ca kusalassa uppādāya, uppannassa ca kusalassa bhiyyobhāvāya iti vīriyindriyaṃ niddiṭṭhaṃ. Tattha yo samādhikkhandho , idaṃ samādhindriyaṃ. Paññākkhandho paññindriyaṃ, taṃ catūsu sammappadhānesu daṭṭhabbaṃ. Tathā yo anuppannassa ca akusalassa anuppādāya vāyamati, idaṃ paṭhamaṃ sammappadhānaṃ. Yaṃ uppannassa, idaṃ dutiyaṃ. Cattāri sammappadhānāni catūsu jhānesu passitabbāni. Tathā sīlakkhandhena nekkhammadhātu ca adhikā [ādikā (pī.)], tayo ca vitakkā nekkhammavitakko abyāpādavitakko avihiṃsāvitakko ca. Sādhāraṇabhūtā. Yā piyāyamānassa pāmojjena idaṃ kāyikaṃ sukhaṃ ānitaṃ aniyamītipemena, idaṃ dukkhaṃ. Yo tattha avikkhepo, ayaṃ samādhi. Idaṃ pañcaṅgikaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ. Yā cetasikā passaddhi savitakkaṃ savicāraṃ virodhanaṃ, yo kileso ca paridāho, so paṭhame jhāne niruddho. Tathā yā ca kilesapassaddhi yā ca vitakkavicārānaṃ passaddhi, ubhayepi ete dhamme passaddhāyaṃ. Tattha kāyassa cittassa ca sukhaṃ sukhāyanā, idaṃ pītisukhino passaddhi. Yopi ekodibhāvo cittassa, tena ekodibhāvena yaṃ cittassa ajjhattaṃ sampasādanaṃ, idaṃ catutthaṃ jhānaṅgaṃ. Iti ajjhattañca sampasādo cetaso ca ekodibhāvo pīti ca sukhañca, idaṃ dutiyaṃ jhānaṃ caturaṅgikaṃ. Yo passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, tena adhimattena sukhena pharitvā sukhaṃ cetasikaṃ yaṃ, so pītivītarāgo evaṃ tassa pītivītarāgatāya upekkhaṃ paṭilabhati. So pītiyā ca virāgā upekkhaṃ paṭilabhati. Sukhañca paṭisaṃvedeti. Sati ca sammā paññāya paṭilabhati. Sace sati ekaggatā idaṃ pañcaṅgikaṃ tatiyaṃ jhānaṃ. Yaṃ sukhino cittaṃ samādhiyati, ayaṃ ekaggatāya parāvidhānabhāgiyā, paṭhame jhāne atthi cittekaggatā no cakkhussa vedanā sabbaṃ pāripūriṃ gacchati. Yathā catutthe jhāne, tathā yā upekkhā passambhayaṃ satisampajaññaṃ cittekaggatā ca, idaṃ catutthaṃ jhānaṃ.



那里什么是人的意义？在修行的基础上，依靠戒律而结合，直到解脱，这就是戒律的集合。那里所说的不后悔，依赖于根本的烦恼，这就是戒律。这是欢喜与宁静，依靠专注的力量，这就是专注的集合。所专注的如实知晓，这就是智慧的集合。这三种集合，戒律、专注、智慧，正如戒律的圆满，那是依靠勇气的力量，因此戒律得以圆满，努力避免未生起的恶法，努力放弃已生起的恶法，努力增加已生起的善法，这就是勇气的描述。那里所说的专注的集合，这是专注的力量。智慧的集合是智慧的力量，这在四种正勤中应当被观察。如此，努力避免未生起的恶法，这是第一正勤。已生起的，这是第二正勤。四种正勤应当在四种禅定中被观察。如此，戒律的集合和出离的领域也更为显著。三个思维，出离思维、无害思维、无伤害思维，都是一般的。依靠喜悦的欢喜，带来身体的快乐，这就是快乐。那里无动摇的，这就是专注。这是五根的第一禅。心的宁静、思维的专注，克制的烦恼，烦恼的痛苦在第一禅中被抑制。并且，烦恼的宁静和思维的专注，这两者都在宁静中。那里身体与心的快乐，快乐的安宁，这就是喜悦的快乐。无论是内心的统一，凭借这个内心的统一，所获得的内心的安宁，这就是第四禅的特征。如此，内心的安宁、心的统一、喜悦和快乐，这就是第二禅的四个特征。那宁静的身体感受快乐，因此以极大的快乐充满心灵，因而获得了超越欲望的宁静。因而从喜悦中获得了超越欲望的宁静。快乐也得以体验。正念与智慧得以生起。如果有正念的专注，这就是五根的第三禅。快乐的心得以专注，这就是专注的部分，第一禅中有心的专注，没有眼睛的感受，所有的圆满都达到了。正如在第四禅中，宁静的观察、正念的清醒、心的专注，这就是第四禅。

92. Yathā samādhi dassayitabbaṃ, tathā paññindriyaṃ taṃ catūsu ariyasaccesu passitabbaṃ. Yaṃ samāhito yathābhūtaṃ pajānāti, sā pajānanā catubbidhā asubhato dukkhato anattato ca, yadārammaṇaṃ taṃ dukkhaṃ ariyasaccaṃ, yaṃ pajānanto nibbindati vimuccati tathā yaṃ kāmāsavassa pahānaṃ bhavāsavassa diṭṭhāsavassa avijjāsavassa, ayaṃ nirodho appahīnabhūmiyaṃ āsavasamudayo. Imāni cattāri ariyasaccāni yathā paññindriyaṃ passitabbaṃ. Yathāyaṃ samāhito yathābhūtaṃ pajānāti, ayaṃ dassanabhūmi. Sotāpattiphalañca yathābhūtaṃ pajānanto nibbindatīti, idaṃ tanukañca. Kāmarāgabyāpādaṃ sakadāgāmiphalañca yaṃ nibbindati virajjati, ayaṃ paṭhamajjhānabhāvanābhūmi ca rāgavirāgā cetovimutti anāgāmiphalañca. Yaṃ vimutti vimuccati, ayaṃ avijjāvirāgā paññāvimutti arahattañca. Ime avippaṭisārā ca vīriyindriyañca cattāro sammappadhānā avippaṭisārā tañca upari yāva samādhi, evaṃ te cattāri jhānāni samādhindriyañca yaṃ samāhito yathābhūtaṃ pajānāti. Ime cattāro satipaṭṭhānā sīlapāripūrimupādāya cāgasaṃhitena ca nibbedhikānañca nimittānaṃ anāvilamanā, idaṃ satindriyaṃ cattāro satipaṭṭhānā. Yaṃ puna imāya dhammadesanāya tīsu ṭhānesu diṭṭhogamanakindriyaṃ kilesapahānena ca sekkhasīlaṃ, idaṃ saddhindriyaṃ. Cattāri ca sotāpattiyaṅgāni phalāni. Samādhindriyāni sopaniyāhārīni sabbasuttesu niddisitabbāni. Yaṃ jhānaṃ paṭilabhanaṃ vīriyagahitaṃyeva ñāṇaṃ paṭissarato, ayaṃ sutamayī paññā. Yo samādhi pubbāparanimittābhāso anomagatitāya yathākāmo, ayaṃ cintāmayī paññā, yaṃ tathāsamāhito yathābhūtaṃ pajānāti, ayaṃ bhāvanāmayī paññā. Ayaṃ suttaniddeso.

Imaṃ suttaṃ nibbedhabhāgiyaṃ bujjhakāradhikaṃ bujjhitabbaṃ. Yehi aṅgehi samannāgataṃ taṃ bujjhissanti tassa aṅgāni bujjhissanti, tena bojjhaṅgā. Tathā ādito yāva sīlaṃ vataṃ cetanā karaṇīyā, kissa sīlāni pāripūreti. Anuppannassa ca akusalassa anuppādāya uppannassa ca akusalassa pahānāya anuppannassa kusalassa uppādāya uppannassa ca kusalassa bhiyyobhāvāya, idaṃ vīriyaṃ tassa tassa bujjhitassa aṅganti. Ayaṃ vīriyasambojjhaṅgo. Iminā vīriyena dve dhammā ādito avippaṭisāro pāmojjañca yā puna pīti avippaṭisārapaccayā pāmojjapaccayā, ayaṃ pītisambojjhaṅgo. Yaṃ pītimanassa kāyo passambhati. Ayaṃ passaddhisambojjhaṅgo. Tena kāyikasukhamānitaṃ yaṃ sukhino cittaṃ samādhiyati, ayaṃ samādhisambojjhaṅgo. Yaṃ samāhito yathābhūtaṃ pajānāti, ayaṃ dhammavicayasambojjhaṅgo. Yā sīlamupādāya pañcannaṃ bojjhaṅgānaṃ upādāyānulomatā nimittāyanā pītibhāgiyānañca visesabhāgiyānañca apilāpanatā sahagatā hoti anavamaggo, ayaṃ satisambojjhaṅgo. Yaṃ yathābhūtaṃ pajānāti, accāraddhavīriyaṃ karoti. Uddhaccabhūmīti katā abhipatthitaṃ peseti. Kosajjabhūmīti garahito rahitehi aṅgehi bujjhati yaṃ cakkhusamathapathaṃ, sā upekkhāti. Tena sā upekkhā tassa bojjhaṅgassa aṅganti karitvā upekkhāsambojjhaṅgoti vuccate. Eso suttaniddeso.



正如应当展示专注，智慧的力量也应当在四圣谛中被观察。所专注的如实知晓，那种知晓有四种：不净、痛苦、无我，以及所缘是苦谛。知晓后厌离、解脱，如此放弃欲漏、有漏、见漏、无明漏，这就是灭谛。在未断除的基础上，漏的集起是集谛。这四圣谛应当如同智慧的力量被观察。正如这个专注的如实知晓，这是见地的基础。预流果的如实知晓而厌离，这是微弱的。欲贪、嗔恚的一来果，所厌离、离贪的，这是初禅修习的基础，以及离贪的心解脱和不还果。所解脱的解脱，这是无明的离贪、慧解脱和阿罗汉果。这些不后悔和勇猛的力量，四正勤，不后悔，以及上至专注，如此那四禅和专注的力量，所专注的如实知晓。这四念处，依靠戒律的圆满和舍离的结合，以及洞察的标志，心无污浊，这是念的力量，四念处。再者，通过这个法的教导，在三个地方见到的行道力量，通过断除烦恼和有学的戒律，这是信的力量。四预流支分和果。专注的力量应当在所有经中被解释为带来增长的。所获得的禅那，正是勇猛所把握的智慧的忆念，这是闻所成慧。专注是前后标志的显现，因无障碍而如愿，这是思所成慧。如此专注的如实知晓，这是修所成慧。这是经的解释。
这部经应当被理解为具有洞察部分，增加觉悟的因素。由哪些因素具备，他们将觉悟，那些因素将被觉悟，因此是觉支。如此从开始到戒律、誓言、意图都应当被做。为什么戒律圆满？为了未生起的不善法不生起，已生起的不善法断除，未生起的善法生起，已生起的善法增长，这是精进，是那个觉悟的因素。这是精进觉支。通过这个精进，两个法从开始就不后悔和欢喜，再者欢喜是由于不后悔和欢喜为缘，这是喜觉支。欢喜的人身体轻安。这是轻安觉支。由此带来身体的快乐，快乐的心得以专注，这是定觉支。所专注的如实知晓，这是择法觉支。依靠戒律，依靠五觉支，随顺、作为标志、喜的部分、特殊的部分，不沉没、相应、不退转，这是念觉支。如实知晓，过度精进。被认为是掉举的基础，送出所期望的。被认为是懈怠的基础，被责备，由缺乏的因素而觉悟，那是眼睛平静的道路，那是舍。因此那个舍作为那个觉支的因素而被称为舍觉支。这是经的解释。

93. Tattha katamā desanā? Asmiṃ sutte cattāri ariyasaccāni desitāni. Tattha katamo vicayo? Sīlavato avippaṭisāro yāva vimutti imissāya pucchāya minikimatthassamīti dve padāni pucchā dve padāni visajjanāni dvīhi padehi dve abhiññaṃ dvīhi ceva padehi visajjanā kiṃ pucchati nibbādhikaṃ kāyabhūmiṃ kammassa tathā hi patiṭṭhā ca asekkhe dhamme uppādeti. Tattha katamā yutti? Sīlavato avippaṭisāro bhavati kiṃ nicchandassa ca virāgo atthi esā yutti. Tattha katamaṃ padaṭṭhānaṃ? Vīriyaṃ vīriyindriyassa padaṭṭhānaṃ. Samādhi samādhindriyassa padaṭṭhānaṃ. Paññā paññindriyassa padaṭṭhānaṃ. Vīriyaṃ adosassa padaṭṭhānaṃ. Samādhi alobhassa padaṭṭhānaṃ. Paññā amohassa padaṭṭhānaṃ. Vīriyindriyaṃ tiṇṇaṃ maggaṅgānaṃ padaṭṭhānaṃ, sammāvācāya sammākammantassa sammāājīvassa. Samādhindriyaṃ tiṇṇaṃ maggaṅgānaṃ padaṭṭhānaṃ, sammāsaṅkappassa sammāvācāya sammāsamādhino. Paññindriyaṃ dvinnaṃ maggaṅgānaṃ padaṭṭhānaṃ, sammāsatiyā sammādiṭṭhiyā ca.

Tattha katamo lakkhaṇo? Sīlakkhandhe vutte sabbe tayo khandhā vuttā bhavanti, sīlameva hi selopamatā yathā selo sabbapaccatthikehi akaraṇīyo evaṃ taṃ cittaṃ sabbakilesehi na kampatīti, ayaṃ amoho. Virattaṃ [passa udā. 34 udānapāḷiyaṃ] rajanīyesūti ayaṃ alobho. Kopaneyye na kuppatīti ayaṃ adoso. Tattha paññā amoho kusalamūlaṃ, alobho alobhoyeva, adoso adosoyeva. Imehi tīhi kusalamūlehi sekkhabhūmiyaṃ ṭhito asekkhamaggaṃ uppādeti. Sekkhabhūmi sampattikammadhamme uppādeti, sā ca sammāvimutti, yañca vimuttirasañāṇadassanaṃ ime dasa asekkhānaṃ arahattaṃ dhammā. Tattha aṭṭhaṅgikena maggena catubbidhā bhāvanāpi labbhati. Sīlabhāvanā kāyabhāvanā cittabhāvanā paññābhāvanā ca. Tattha sammākammantena sammāājīvena ca kāyo bhāvito. Sammāvācāya sammāvāyāmena ca sīlaṃ bhāvitaṃ. Sammāsaṅkappena sammāsamādhinā ca cittaṃ bhāvitaṃ. Sammādiṭṭhiyā sammāsatiyā ca paññā bhāvitā. Imāya catubbidhāya bhāvanāya dve dhammā bhāvanāpāripūriṃ gacchanti cittaṃ paññañca. Cittaṃ bhāvanāya samatho, paññā bhāvanāya vipassanā. Tattha paññā avijjāpahānena cittaṃ upakkilesehi amissīkatanti. Paññā bhāvanāya cittabhāvanaṃyeva paripūreti. Evaṃ yassa subhāvitaṃ cittaṃ kuto taṃ dukkhamessatīti. Api ca kho pana tassa āyasmato abyāpādadhātu adhimuttā, na so petaṃ samāpanno tassa saṅkhāpahāraṃ deti, saṅkhāvitakkite sarīre dukkhaṃ na vediyati, ayaṃ suttattho.



93. 那里什么是教导？在这部经中教导了四圣谛。那里什么是分析？有戒的人不后悔直到解脱，对于这个问题"我将达到什么目的"，两个词是问题，两个词是回答，用两个词表达两种智慧，用两个词回答。问什么？无障碍的身体基础，业的稳固，如此产生无学法。那里什么是适当？有戒的人不后悔，为什么无欲望和离贪存在，这是适当的。那里什么是基础？精进是精进根的基础。定是定根的基础。慧是慧根的基础。精进是无嗔的基础。定是无贪的基础。慧是无痴的基础。精进根是三道支的基础，正语、正业、正命。定根是三道支的基础，正思惟、正语、正定。慧根是两道支的基础，正念和正见。
那里什么是特征？说到戒蕴时，所有三蕴都被说到，戒就像石头一样，就像石头不被所有敌人所动摇，同样那个心不被所有烦恼所动摇，这是无痴。对可爱之物离贪，这是无贪。对可怒之事不生气，这是无嗔。那里慧是无痴，是善根，无贪就是无贪，无嗔就是无嗔。通过这三善根，站在有学地上产生无学道。有学地产生成就的法，那是正解脱，以及解脱味的智见，这十法是无学阿罗汉的法。那里通过八正道获得四种修习。戒修习、身修习、心修习和慧修习。那里通过正业和正命，身体得到修习。通过正语和正精进，戒得到修习。通过正思惟和正定，心得到修习。通过正见和正念，慧得到修习。通过这四种修习，两法达到修习的圆满，即心和慧。心的修习是止，慧的修习是观。那里慧通过断除无明使心不与烦恼混杂。慧的修习完成心的修习。如此，心得到善修，苦从何处来？而且，那位尊者倾向于无嗔界，他没有进入那个（禅定），给予他思惟的打击，在思惟的身体中不感受苦，这是经的意义。

94. Tattha katamā desanā? Imamhi sutte dasa asekkhā arahattadhammā desitā appamāṇā ca sammā vibhāvanā. Tattha katamo vicayo? Selopamatā ye ye dhammā vedanīyasukhadukkhopagatā, te sabbe nirūpaṃ vānupassantānaṃ vūpagatā kāyato vedayitaparikkhāro appavattito dukkhaṃ na vediyati. Tattha katamā yutti, yassevaṃ bhāvitaṃ cittaṃ kuto taṃ [naṃ (ka.)] dukkhamessatīti. Tīsu bhāvanāsu dukkhaṃ nakkhamati cittaṃ cittabhāvanāya ca. Nirodhabhāvanāya ca ānantarikā samādhibhāvanāya ca. Iti yassevaṃ bhāvitaṃ cittanti samādhi phalassa padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamo lakkhaṇo? Yassevaṃ bhāvitaṃ [passa udā. 34 udānapāḷiyaṃ] cittanti cittāni bhāvitāni yathā paṭhamaṃ niddiṭṭhāni paññā sīlaṃ kāyo cittaṃ, sīlampi subhāvitaṃ kāyikacetasikañca ṭhitattā nānupakampatīti vedanāpi tathā saññāpi saṅkhārāpi. Kuto taṃ dukkhamessatīti sukhampi nānugacchati, adukkhamasukhampi nāgatanti.

Tattha katamo catubyūho hāro? Idha bhagavato ko adhippāyo? Ye dukkhena adhikā bhavissanti, te evarūpāhi samāpattīhi virahissanti. Ayamettha bhagavato adhippāyo. Ye ca appasannā, te hi bhavissanti, pasannānañca pītipāmojjaṃ bhavissati, ayaṃ tattha bhagavato adhippāyo. Āvaṭṭoti natthi āvaṭṭanassa bhūmi.

Vibhattīti yassevaṃ bhāvitaṃ cittaṃ kuto taṃ dukkhamessatīti duvidho niddeso – dukkhahetuniddeso ca paṭipakkhaniddeso ca. Ko so dukkhahetu? Yato dukkhaṃ āgacchati paṭipakkhe vutte sesadhammānaṃ sīlaṃ hetu ca paccayo ca, te sabbe dhammā vuttā honti. Ekabodhipakkhiye dhamme vutte sabbe bodhagamanīyā dhammā vuttā bhavanti.

Tattha katamo catubyūho hāro? Imamhi sutte bhagavato ko adhippāyo? Ye avippaṭisārena chandikā, te sīlapāripūrī bhavanti pāmojjachandikā avippaṭisārīpāripūrī, ayamettha bhagavato adhippāyo…pe… ayaṃ catubyūho hāro.

Tattha katamo āvaṭṭo? Idaṃ suttaṃ nibbedhabhāgiyaṃ. Yo nibbedho, ayaṃ nirodho. Yena nibbijjhati, so maggo. Yaṃ nibbijjhati, taṃ dukkhaṃ. Yaṃ nibbedhagāminā maggena pahīyati, samudayoyaṃ vutto.

Tattha katamā vibhatti? Sīlavato avippaṭisāroti vibhajjabyākaraṇīyaṃ, parāmasantassa natthi avippaṭisāro yāva dosakataṃ kāyena vā vācāya vā akusalaṃ ārabhati. Kiñcipissa evaṃ hoti ‘‘sukatametaṃ sucaritametaṃ no cassa tena avippaṭisārena pāmojjaṃ jāyati yāva vimutti, tassa sīlavato avippaṭisāro’’ti vibhajjabyākaraṇīyaṃ, ayaṃ vibhattihāro.

Tattha katamā parivattanā? Imehi sattahi upanisāsampattīhi ekādasa upanisā vibhattiyaṃ pajahānaṃ pajahanti, ayaṃ parivattanā.

Tattha katamā vevacanā? Imesaṃ ariyadhammānaṃ balabojjhaṅgavimokkhasamādhisamāpattīnaṃ imāni vevacanāni.

Tattha katamā paññatti? Sīlavato avippaṭisāroti sīlakkhandhe nekkhammapaññattiyā paññattaṃ, nisajjapaññatti ca evaṃ dasa aṅgāni dvīhi dvīhi aṅgehi paññattāni.

Tattha katamo otaraṇo? Idaṃ nibbedhabhāgiyasuttaṃ pañcasu otiṇṇaṃ yathā yaṃ paṭhamaṃ niddiṭṭhaṃ evamindriyādikhandhadhātuāyatanesu niddisitabbāni.

Tattha katamo sodhano hāro? Sīlavato avippaṭisāroti na tāva suddho ārambho avippaṭisārino pāmojjanti na tāva suddho ārambho yāni ekādasa padāni desitāni yadā tadā suddho ārambho, ayaṃ sodhano.


94. 那里什么是教导？在这部经中教导了十种无学阿罗汉法，且有广泛的正分别。那里什么是分析？所有那些如石头般的法，经历可感受的快乐与痛苦的，全部都不动摇，因不动摇而不感受身体的痛苦。那里什么是适当？那样修习的心，苦从何处来？在三种修习中，心不动摇，心的修习与灭的修习、立即的专注修习。如此，那样修习的心，这是专注果的基础。
那里什么是特征？那样修习的心，心的修习如同第一所述的智慧、戒律、身体、心，戒律也好，善修的身体与心的安定不动摇，感受、念、行也同样。苦从何处来？快乐也不随之而来，非苦非乐也不随之而来。
那里什么是四重的要素？这里佛陀的意图是什么？那些将因痛苦而增加的人，将因这样的定而远离。这是佛陀的意图。那些信心不足的人，他们将存在，信心者将有欢喜与快乐，这也是佛陀的意图。没有轮回的地方，没有轮回的基础。
分开而说，修习的心从何处来？这是双重的解释——苦因的解释与反对的解释。什么是苦因？从哪里痛苦来，反对的说法是，其他法是戒律的因与缘，所有法都被提及。提到单一的菩提因时，所有的通往觉悟的法都被提及。
那里什么是四重的要素？在这部经中佛陀的意图是什么？那些不动摇的欲望者，他们将有戒律的圆满，欢喜的欲望者不动摇的圆满，这也是佛陀的意图……等……这是四重的要素。
那里什么是轮回？这部经是具有洞察部分的。谁有洞察，这是灭。通过谁的洞察，那个是道路。什么被洞察，那是苦。通过洞察的道路，苦被断除，这就是所说的集。
那里什么是分开？有戒的人不动摇，这是应当解释的，直到没有不动摇，直到身体或言语中未开始不善法。对此有些人会说：“这是善，这是善行，但他因不动摇而生起欢喜，直到解脱，因而有戒的人不动摇。”这是应当解释的，这就是分开的要素。
那里什么是转变？通过这七种修习的成就，十一种修习被分开，放弃，放弃，这是转变。
那里什么是定义？有戒的人不动摇，这在戒蕴中是出离的定义，且也有不应当的定义，这样十个部分在两个部分中被定义。
那里什么是下降？这是具有洞察部分的经文，五种下降如同第一所述，诸根、蕴、界、处都应被解释。
那里什么是净化的要素？有戒的人不动摇，因而不是完全的清净，不动摇的开始并不会使欢喜生起，直到完全的开始，那是清净的开始，这就是净化。


Tattha katamo adhiṭṭhāno? Sīlavemattatāya paññattaṃ evaṃ dasa padāni sabbāni sīlakkhandhassa ānisaṃso, te ca patirūpadesavāso ca paccayo attasammāpaṇidhānañca hetu, samādhikkhandhassa sukhaṃ hetu passaddhi paccayo, yena jhānasahajāti ca ṭhānanti jhānaṅgā aparo pariyāyo kāmesu ādīnavānupassanā samādhino paccayo nekkhamme ānisaṃsadassāvitā hetu.

Tattha katamā samāropanā? Yaṃ vīriyindriyaṃ, so sīlakkhandho. Yaṃ sīlaṃ, te cattāro dhammā padhānā. Yaṃ dhammānudhammapaṭipatti, so pātimokkhasaṃvaro.

95. Yassa selopamaṃ cittanti gāthā [passa udā. 34 udāne], selopamanti upamā yathā selo vātena na kampati na uṇhena na sītena saṃkampati. Yathā anekā acetanā, te uṇhena milāyanti, sītena avasussanti, vātena bhajanti. Na evaṃ selo virattaṃ rajanīyesu dosanīye na dussatīti kāraṇaṃ dosanīye domanassantaṃ, na duṭṭhena vā kampati uṇhena vā, so milāyati sītena vā avasussati, evaṃ cittaṃ rāgena nānussati sītena kampatīti. Kiṃ kāraṇaṃ? Virattaṃ rajanīyesu dosanīye na dussati. Kiṃ kāraṇaṃ? Dosanīye panassanti na dussati, aduṭṭhaṃ taṃ na kosissanti, tena kuppanīye na kuppati, yassevaṃ bhāvitaṃ cittaṃ kuto taṃ dukkhaniddeso ca kuto evarūpassa dukkhaṃ āgamissatīti niddiṭṭhaṃ.

Parivattanāti kuto taṃ dukkhamessatīti yaṃ cetasikaṃ sukhaṃ anupādisesā ayaṃ natthi sopādisesā ayaṃ atthi. Puna evamāhaṃsu taṃ khaṇaṃ taṃ muhuttaṃ ubhayameva avedayitaṃ sopādisesaṃ yañca anupādisesaṃ yañca taṃ khaṇaṃ taṃ muhuttaṃ anupādisesaṃ yañca sopādisesaṃ ca avedayitaṃ. Sukhamāpannassa anāvattikanti ayamettha viseso parivattanā.

Tattha katamo vevacano? Yassevaṃ bhāvitaṃ cittaṃ vā bhāvitaṃ subhāvitaṃ anuṭṭhitaṃ vatthukataṃ susamāraddhaṃ. Cittanti mano viññāṇaṃ manindriyaṃ manoviññāṇadhātu.

Tattha katamā paññatti? Cittaṃ mano saṅkhārā vūpasamapaññattiyā paññattaṃ. Samādhi asekkhapaññattiyā paññatto. Dukkhaṃ ucchinnapaññattiyā paññattaṃ.

Tattha katamo otaraṇo? Citte niddiṭṭhe pañcakkhandhā niddiṭṭhā honti, ayaṃ khandhesu otaraṇo, manoviññāṇadhātuyā niddiṭṭhāya aṭṭhārasa dhātuyo niddiṭṭhā honti, ayaṃ dhātūsu otaraṇo. Manāyatane niddiṭṭhe sabbāni āyatanāni niddiṭṭhāni honti. Tattha manāyatanaṃ nāmarūpassa padaṭṭhānaṃ. Nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ. Tathā paṭiccasamuppāde. Ayaṃ otaraṇo. Tattha katamo sodhano suddhoyeva ārambho.

Tattha katamo adhiṭṭhāno? Chaḷindriyaṃ bhāvanā ekattāyaṃ paññatti chaṭṭhitena kāyo ekattāya paññatto.

Tattha katamo parikkhāro? Cittassa pubbahetu samuppādāya manasikāro ca tappoṇatā ca yaṃ asamāhitabhūmiyaṃ ca visesadhammānaṃ abhāvitattā cittasatataṃ gacchati, sace samādhino sukhaṃ hetu avippaṭisāro paccayo, ayaṃ hetu ayaṃ paccayo parikkhāro.

Tattha katamā samāropanā? Yassevaṃ bhāvitanti tassa dhammā samāropayitabbā. Kāyo sīlaṃ paññā bhāvitacittanti anabhirataṃ anapaṇataṃ anekaṃ anutaṃ anāpajjāsattaṃ ayaṃ samaññāyatanā na tassa sekkhassa sammāsamādhi sabbe asekkhā dasa arahantadhammā niddiṭṭhā honti. Asekkhabhāgiyāni suttāni.



Tattha katamo adhiṭṭhāno? 有戒的微细性被定义为这样，所有十种法都是戒蕴的利益，它们是适合的地方的缘起和自我正当的意图，专注蕴的快乐是因心的安定而生，因而具备禅那的状态，禅那的因是对欲望的苦的观察，因而显现出出离的利益。
Tattha katamā samāropanā? 这就是精进根，精进蕴。什么是戒律？那是四种法的努力。什么是法的修习？那是对戒律的守护。
95. 他说：“如同石头的心”，诗句中说到，石头比喻就像石头一样，不因风而动摇，不因热而动摇，也不因冷而动摇。就像许多无意识的存在，它们因热而枯萎，因冷而干枯，因风而破碎。石头并不因可爱的事物而动摇，也不因可恨的事物而动摇；可恨的事物不会使它动摇，不因坏事而动摇，不因热而动摇，反而因冷而枯萎，正如心不因贪欲而动摇，因冷而动摇。是什么原因？因可爱的事物而不动摇。是什么原因？因可恨的事物而不动摇，不因恶而动摇，因此不会被烦恼所动摇。那样修习的心，苦从何而来？哪有这样的苦会降临？
关于转变，苦从何而来？那种心的快乐没有依赖，存在的快乐没有，非依赖的快乐有。再者，他们说，在那一瞬间，那一刹那，二者都是无感知的，依赖的和非依赖的，在那一瞬间，那一刹那，非依赖的和依赖的都是无感知的。对于获得快乐的人来说，不回头，这是特别的转变。
Tattha katamo vevacano? 那样修习的心，或被修习的心，善修的、安定的、具足的、良好的。心即是意识，心的根，心的意识元素。
Tattha katamā paññatti? 心是意识，行是安宁的定义。专注是无学的定义。苦是被断除的定义。
Tattha katamo otaraṇo? 在心中所述的五蕴被提及，这是在蕴中的下降，意识元素被提及的十七个元素被提及，这是在元素中的下降。在心所依的地方，所有的处所都被提及。那里意识的基础是名色的基础。因名色而有六处。如此因缘生起。这是下降。那里什么是净化？这就是清净的开始。
Tattha katamo adhiṭṭhāno? 六根的修习在统一中被定义，身体的统一被定义。
Tattha katamo parikkhāro? 心的前因生起，意识的关注与安定，因而在不专注的状态中，特殊的法因未被修习，心不断地流动；若专注的快乐是因不动摇的缘起，这就是因，这就是缘，特征。
Tattha katamā samāropanā? 那样修习的法应当被归纳。身体、戒律、智慧、修习的心是不贪的、不懈怠的、不多的、不少的、不贪的，所有这些都是无学的，所有的无学法十种阿罗汉法都被提及。无学的部分的经文。

96. Yassa nūna, bhante, kāyagatāsati abhāvitā, ayaṃ so aññataraṃ sabrahmacāriṃ [sabrahmacārīnaṃ (ka.)] āsajja samāpajja appaṭinisajja janapadacārikaṃ pakkameyya, so āyasmā imasmiṃ vippaṭijānāti dve pajāni paṭijānāti cittabhāvanāyañca diṭṭhiyā pahānaṃ, kāyabhāvanāyañca diṭṭhippahānaṃ, kāyabhāvanāyañca taṇhāpahānaṃ, yaṃ paṭhamaṃ upamaṃ karoti. Asucināpi sucināpi pathavī neva aṭṭiyati na jigucchati na pītipāmojjaṃ paṭilabhati, evameva hi pathavīsamena so cetasā anvayena appakena averena abyāpajjena viharāmīti. Iti so āyasmā kiṃ paṭijānāti, kāyabhāvanāya sukhindriyapahānaṃ paṭijānāti, cittabhāvanāya somanassindriyapahānaṃ paṭijānāti. Kāyikā vedanā rāgānusayamanugatānaṃ sukhindriyaṃ paṭikkhipati. Na hi vedanākkhandhaṃ yā cetasikā sukhavedanā tattha ayaṃ paṭilābhapaccayā uppajjati sukhaṃ somanassaṃ. Sotaṃ paṭikkhipati, na hi manosamphassajaṃ vedanaṃ. Tattha catūsu mahābhūtesu rūpakkhandhassa anusayapaṭighapahānaṃ bhaṇati. Kāme rūpañca tañca asekkhabhūmiyaṃ. Kāye kāyānupassanā diṭṭhadhammasukhavihārañca. Balena ca ussāhena ca sabbaṃ manasi katattānaṃ pahānaṃ medaṃ katālikāya ca purisena ca maṇḍanakajātikena ca, etehi imassa mātāpitusambhūtaṃ paccavekkhaṇaṃ, so kāyena ca kāyānupassanāya ca cittena ca cittānupassanāya ca dve dhamme dhāreti. Kāyakilesavatthuṃ cittena ca cittasannissaye cittena subhāvitena sattannaṃ ca samāpattīnaṃ viharituṃ paṭijānāti.

Gahapatiputtopamatāya ca yathā gahapatiputtassa nānāraṅgānaṃ vatthakaraṇḍako puṇṇo bhaveyya, so yaṃ yadeva vatthayugaṃ pubbaṇhasamaye ākaṅkhati, pubbaṇhasamaye nibbāpeti, evaṃ majjhanhikasamaye, sāyanhasamaye, evameva so āyasmā cittassa subhāvitattā yathārūpena vihārena ākaṅkhati pubbaṇhasamayaṃ viharituṃ, tathārūpena [yathārūpena (pī. ka.)] pubbaṇhasamayaṃ viharati, majjhanhikasamaye, sāyanhasamaye. Tena vesa āyasmatā upamāya me āsitāya pathavī vā anuttarā indriyabhāvanā bhāvitacittena. Tena so āyasmā idaṃ aṭṭhavidhaṃ bhāvanaṃ paṭijānāti catūsu mahābhūtesu, kāyabhāvanaṃ upakacaṇḍālaṃ purisametakaṃ bhavatalākāsu cittabhāvanaṃ, imāhi bhāvanāhi tāya bhāvanāya ca samathā pāripūrimantehi. Imehi catūhi paññāpāripūrimantehi.



96. 尊者,若有人未修习身念住,他可能会冒犯某位同修,不道歉就离开去游方。那位尊者在此承认两种情况:心的修习和见的断除,身体的修习和见的断除,身体的修习和爱的断除,这是他首先作的比喻。无论是清洁的还是不清洁的,大地都不会厌恶、嫌弃,也不会获得喜悦快乐,同样地,他以平等心、无怨恨、无瞋恚之心安住。因此那位尊者承认什么?他承认通过身体的修习断除乐根,通过心的修习断除喜根。对于那些随眠于贪欲的人来说,身体的感受排斥乐根。不是感受蕴,而是心理的乐受,由此生起快乐和喜悦。他排斥耳识,不是意触生的感受。在四大种中,他说色蕴的随眠和嗔恚的断除。欲界和色界,那是在无学地。在身上随观身,当下乐住。以力量和精进,因作意而断除一切,如同以刀切肉,以人,以装饰品,以这些观察父母所生之身,他以身和身随观,以心和心随观持守两法。他承认以善修之心住于身体污秽之处和心的所依,以及七种定。
以居士子为喻,就像居士子有装满各种颜色衣服的箱子,他在上午想要什么衣服就穿什么衣服,同样在中午,在傍晚。同样地,那位尊者因为心善修,想以何种方式在上午安住就以何种方式在上午安住,在中午,在傍晚。因此那位尊者以我所说的比喻,或者说大地,或者说无上的根的修习,以修习的心。因此那位尊者承认这八种修习:在四大种中,身体的修习,如同贱民,如同死尸,如同水坑中的心的修习,以这些修习和那个修习,以止的圆满。以这四种智慧的圆满。

97. Kathaṃ upakacaṇḍālaṃ paṭikūlesu dhammesu appaṭikūlasaññī viharati? Kāyo pakatiyā appaṭikūlaṃ kāye uddhumātakasaññā saṃkhittena nava saññā ime paṭikūlā dhammā ceso āyasmā paṭikūlato ajigucchito kāyagatāsatiyā bhāvanānuyogamanuyutto viharati, na hi tassa jigucchappahāya cittaṃ paṭikūlati.

Kathaṃ appaṭikūlesu dhammesu paṭikūlasaññī viharatīti? Kāyo sabbalokassa appaṭikūlo taṃ so āyasmā asubhasaññāya viharati. Evaṃ appaṭikūlesu dhammesu paṭikūlasaññī viharati.

Kathaṃ paṭikūlesu ca appaṭikūlesu ca appaṭikūlasaññī viharatīti api sabboyaṃ lokassa yamidaṃ muṇḍo pattapāṇī kulesu piṇḍāya vicarati, tena ca so āyasmā suvaṇṇadubbaṇṇena appaṭikūlasaññī cittena ca kāyena nibbidāsahagatena appaṭikūlasaññī, evaṃ paṭikūlesu appaṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlasaññī viharati.

Kathaṃ paṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlasaññī viharati? Paṭikūlesu ca dhammesu subhasaññino itthirūpe paṭikūlesu ca jigucchino vinīlakavipubbake tattha so āyasmā paṭikūlasaññī viharati.

Kathaṃ paṭikūlesu dhammesu tadubhayaṃ abhinivajjayitvā upekkhako viharati sato ca sampajāno ca? Appaṭikūlesu ca dhammesu subhasaññino itthirūpe paṭikūlesu ca jigucchino vinīlakavipubbake tadubhayaṃ abhinivajjayitvā ‘netaṃ mama’‘nesohamasmi’‘neso me’ attāti viharati. Evaṃ tadubhayaṃ abhinivajjayitvā upekkhako viharati sato sampajāno.

Aparo pariyāyo. Tedhātuko lokasannivāso sabbabālaputhujjanānaṃ appaṭikūlasaññā. Tattha ca āyasmā sāriputto appaṭikūlasaññī viharati. Evaṃ appaṭikūlesu dhammesu paṭikūlasaññī viharati.

Kathaṃ paṭikūlesu dhammesu appaṭikūlasaññī viharati? Paṭikūlasaññino sabbasekkhā idha kā tedhātuke sabbaloke. Tattha katamo bhūmippatto samādhiphale sacchikato appaṭikūlasaññī viharati ? Kiṃ kāraṇaṃ? Na hi taṃ atthi yassa lokassa pahānāya paṭikūlasaññī uppādeyya.

Kathaṃ paṭikūlesu ca appaṭikūlesu ca dhammesu paṭikūlasaññī viharati? Tedhātuke lokasannivāse yāva kāmalokabhūmatā hi rāgānaṃ vītarāgānaṃ paṭikūlasamatā rūpārūpadhātuṃ appaṭikūlasamatā. Tattha ca āyasmā sāriputto paṭikūlasaññī viharati. Evaṃ paṭikūlesu ca appaṭikūlesu ca dhammesu paṭikūlasaññī viharati.

Kathaṃ paṭikūlesu ca appaṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlasaññī viharati? Yaṃ kiñci parato duruttānaṃ durāgatānaṃ vacanapathānaṃ taṃ vacanaṃ appaṭikūlaṃ yāvatā vācaso appatirūpā tathā janassa appaṭikūlasaññā. Tattha āyasmā sāriputto abhiññāya sacchikato appaṭikūlasaññī viharati, evaṃ paṭikūlesu ca appaṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlasaññī viharati.



97. 如何在不适的法中，心怀不适的看法而安住于不适的贱民？身体本质上是非不适的，身体的无厌恶的看法，简而言之，这九种看法是这些不适的法，而这位尊者在不适中不被厌恶，因而以身念住的修习而安住，心中没有厌恶。
如何在不适的法中，心怀不适的看法而安住？身体对于所有众生都是非不适的，因此这位尊者以不净的看法而安住。如此，在不适的法中，心怀不适的看法而安住。
如何在不适的法与适的法中，心怀适的看法而安住？这位尊者就像一个光头的人在家中乞食，因此他以金色的肤色和适的看法，心中也与身体一起安住于无厌恶的状态。如此，在不适的法与适的法中，心怀适的看法而安住。
如何在不适的法中，心怀不适的看法而安住？在不适的法中，心怀美好的看法的女性，因不适而厌恶的，那里这位尊者心怀不适的看法而安住。
如何在不适的法中，抛弃两者而安住于冷静、觉知的状态？在不适的法中，心怀美好的看法的女性，因不适而厌恶的，抛弃两者而安住于“这不是我的”、“我不是这个”、“这不是我的”之中。如此，抛弃两者而冷静地安住于觉知。
另一个方面。在这世间的居住中，所有愚痴的普通人都心怀适的看法。在那里，这位尊者舍利弗心怀适的看法而安住。如此，在不适的法中，心怀不适的看法而安住。
如何在不适的法中，心怀不适的看法而安住？心怀不适的看法在所有无学的地方，何以在这世间？那里，谁在地上获得了专注的果实，心怀适的看法而安住？什么原因？没有这样的存在，若是世间的放弃，心怀不适的看法就会生起。
如何在不适的法与适的法中，心怀适的看法而安住？在这世间的居住中，直到欲界的地位，欲望的放弃与无欲的适相同。那里，这位尊者舍利弗心怀适的看法而安住。如此，在不适的法与适的法中，心怀适的看法而安住。
如何在不适的法与适的法中，心怀适的看法而安住？无论是从外界的恶言，还是从外界的恶道，所有这些言语都是不适的，直到言语的适当性，众生的适的看法是如此。在那里，这位尊者以超凡的智慧，获得了真实的适的看法，因而在不适的法与适的法中，心怀适的看法而安住。

98. Kathaṃ paṭikūlesu ca appaṭikūlesu ca dhammesu tadubhayaṃ abhinivajjayitvā upekkhako ca viharati sato ca sampajāno? Yañca nesaṃ samanupassati ye dhammā duccaritā, te dhammā appaṭikūlā. Tattha āyasmā sāriputto iti paṭisañcikkhati ye dhammā duccaritā, te dhammā aniṭṭhavipākā. Ye dhammā sucaritā, te ācayagāmino. So ca sucaritaṃ ācayagāminiṃ karitvā duccaritaṃ aniṭṭhavipākaṃ karitvā tadubhayaṃ abhinivajjayitvā upekkhako viharati.

Atha paṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlesu ca paṭikūlasaññī viharati. Taṇhā paṭikūladhammā kiṃ kāraṇaṃ? Taṇhāvasena hi sattā dvīhi dhammehi sattā, kabaḷīkāre āhāre rasataṇhāya sattā, phasse sukhasaññāya sattā. Tatthāyasmā sāriputto kabaḷīkāre ca āhāre paṭikūlasaññī viharati, phasse ca dukkhasaññī viharati. Evaṃ paṭikūlesu ca appaṭikūlesu ca paṭikūlasaññī viharati.

Kathaṃ paṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlasaññī viharati? Taṇhākkhayaṃ anuttaraṃ nibbānaṃ tathā bālaputhujjanānaṃ paṭikūlasaññā pahatasaññā ca. Tatthāyasmato sāriputtassa appaṭikūlasaññā abyāpādasaññā ca sāmaṃ paññāya passitvā evaṃ paṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlasaññī viharati.

Kathaṃ paṭikūlesu ca appaṭikūlesu ca dhammesu appaṭikūlasaññī viharati? Tatiye ca nibbāne paṭikūlasaññino yasena ca kittini ca appaṭikūlasaññino. Tatthāyasmā sāriputto assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṃ sammāpaññāya paṭijānanto paṭikūlañca appaṭikūlañca dhammaṃ tadubhayaṃ abhinivajjayitvā appaṭikūlasaññī viharati.

Kathaṃ paṭikūlaṃ appaṭikūlañca dhammaṃ tadubhayaṃ abhinivajjayitvā upekkhako viharati? Sato ca sampajāno ca, yañca samanupassati anunayo appaṭikūlo dhammo paṭigho ca paṭikūlo dhammo, tatthāyasmā sāriputto anunayassa paṭighappahīnattā upekkhako viharati sato sampajāno ca. Yañcassa samanupassati ayaṃ pañcavidhā anuttarā indriyabhāvanā. Ayaṃ suttaniddeso.



98. 如何在不适的法与适的法中，抛弃两者而冷静地安住于觉知？当他观察到那些恶行的法时，这些法是不适的。在那里，尊者舍利弗如此思考：那些恶行的法会带来不好的果报，那些善行的法会带来增长。他使善行带来增长，使恶行带来不好的果报，抛弃两者而冷静地安住。
然后在不适的法与适的法中，心怀不适的看法而安住。贪爱是不适的法，什么原因？因为贪爱，众生被两种法所束缚：被段食中的味觉贪爱所束缚，被触中的乐想所束缚。在那里，尊者舍利弗在段食中心怀不适的看法而安住，在触中心怀苦的看法而安住。如此在不适的法与适的法中，心怀不适的看法而安住。
如何在不适的法与适的法中，心怀适的看法而安住？对于最高的贪爱的灭尽涅槃，愚痴的凡夫们心怀不适的看法和厌恶的看法。在那里，尊者舍利弗以自己的智慧看到适的看法和无瞋的看法，如此在不适的法中，心怀适的看法而安住。
如何在不适的法与适的法中，心怀适的看法而安住？在第三种涅槃中，心怀不适的看法的人因名声和誉称而心怀适的看法。在那里，尊者舍利弗以正确的智慧承认满足、过患和出离的真实性，抛弃不适与适两种法，心怀适的看法而安住。
如何抛弃不适与适的法两者而冷静地安住于觉知？当他观察到随顺是适的法，反抗是不适的法时，在那里，尊者舍利弗因为断除了随顺和反抗，而冷静地安住于觉知。当他观察到这五种无上根的修习时。这是经文的解释。

99. Tattha katamo desanāhāro? Imamhi sutte kiṃ desitabbaṃ? Tattha vuccate, imamhi sutte diṭṭhadhammasukhavihāro desito, tathā vimuttaṃ cittaṃ paccavekkhaṇā ca adhipaññādhammaṃ desitaṃ.

Tattha katamo vicayo? Ye kāye kāyānupassino viharanti, tesaṃ cittaṃ anunayappaṭighena na viharati anunayappaṭighena cābhiramamānassa cittaṃ samaggataṃ bhavissatīti bhāvanāya balametaṃ, ayaṃ vicayo hāro.

Tattha katamo yuttihāro? Kāyabhāvanāya ca cittabhāvanāya ca na kiñci sabrahmacārī atimaññissatīti. Atthi esā yutti, ayaṃ yuttihāro.

Tattha katamo padaṭṭhāno hāro? Kāyabhāvanāya paṭhamassa sati upaṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Yā pathavīsamacittatā, sā aniccānupassanāya padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamo lakkhaṇo? Yaṃ pathavīsamena cetasā viharati attānupassī pathavīsamena gihī viharati. Ko attho pathavīsamenāti? Yathā ye ca selopamatāya akammayuttā evameva pathavīsamo ayaṃ hiriyatāya. Ayaṃ lakkhaṇo.

Tattha katamo catubyūho hāro? Imamhi byākaraṇe ko tassa āyasmato adhippāyo? Ye keci arahantā indriyabhāvanaṃ ākaṅkhiyanti, te pathavīsamataṃ uppādayissantīti. Ayaṃ adhippāyo.

Tattha katamo āvaṭṭoti? Natthi āvaṭṭassa bhūmi.

Tattha katamo vibhatti? Yo kāyānupassī viharati, so pathavīsamacittataṃ paṭilabhissatīti na ekaṃsena. Kiṃ kāraṇaṃ? Ye khaṇḍakādichinnakādino, na te pathavīsamacittataṃ paṭilabhanti. Sabbā kāyagatāsati sekkhabhāvanāya nibbānaṃ phalaṃ, ayaṃ vibhatti.

Tattha katamo parivattano hāro? Ye kāyānupassino viharissanti, tesaṃyeva kāyapaccayā uppajjeyya āsavā vighātapariḷāhā, ayaṃ parivattano hāro.

Tattha katamo otaraṇo? Pañcakkhandhā [sattesu ca pañcakkhandhā (pī.)] avitiṇṇā [avatiṇṇā (pī.)] bāvīsatindriyāni, tathā yaṃ manindriyaṃ, taṃ manodhātu manāyatanañca. Yaṃ samādhindriyaṃ, taṃ dhammadhātu dhammāyatanañca. Ayaṃ otaraṇo hāro.

Tattha katamo sodhano hāro? Ye ca manasā cattāro bhāvetabbā, te sabbe bhāvitā yaṃ taṃ manena pahīne pattabbataṃ sabbattha etassa ca atthāya ārambho, so attho suddho. Ayaṃ sodhano hāro.

Tattha katamo adhiṭṭhāno? Ayaṃ samādhi ekattatāya paññatto, cha kāyā ekattatāya paññattā. Pañcindriyāni rūpīni rūpakāyo. Cha vedanākāyā vedanākāyo. Cha saññākāyā saññākāyo. Cha cetanākāyā cetanākāyo. Cha viññāṇakāyā viññāṇakāyo. Sabbepi ete dhammā dhammakāyotiyeva saṅkhaṃ gacchanti. Ayaṃ adhiṭṭhāno.

Parikkhāroti samāpattikosallañca vīthikosallañca [dhītikosallañca (pī.)] hetu. Yañca gocarakosallaṃ yañca kallaṃ taṃ kosallaṃ paccayo. Vodānakosallaṃ hetu, kallaṃ paccayo. Sukhaṃ hetu, abyāpajjaṃ paccayo. Ayaṃ parikkhāro.

Tattha katamo samāropanoti? Yathā pathavī sucimpi nikkhīpante asucimpi nikkhitte tādiseyeva evaṃ kāyo manāpikehipi phassehi amanāpikehipi phassehi tādisoyeva paṭighasamphassena vā sukhāya vedanāya tādisaṃ yo cittaṃ. Idaṃ suttaṃ vibhattaṃ saopammaṃ ugghaṭitaññussa puggalassa vibhāgena. Tattha samāropanāya avakāso natthi.



99. 那里什么是讲授的内容？在这部经中应讲什么？这里说，在这部经中讲述了现法的乐住，亦讲述了解脱的心的反省及至高智慧的法。
那里什么是观察？那些在身体上随观的人，他们的心不会因随顺的抵触而安住，因随顺的抵触而欢喜的心将会团结，这种修习的力量就是观察的内容。
那里什么是合理的内容？在身体修习和心修习中，没有任何同修会被轻视。这是合理的，这就是合理的内容。
那里什么是基础的内容？身体修习的第一种正念的基础。那种与地相同的心态，是对无常的观察的基础。
那里什么是特征？以地的心态安住，自己观察地的心态，居士以地的心态安住。什么是与地相同的意义？就像那些与山相似的无作所相同的，这样地的心态就是这种特征。
那里什么是四重的内容？在这段论述中，尊者的意图是什么？那些阿罗汉们渴望根的修习，他们将会生起与地相同的心态。这是意图。
那里什么是回旋的内容？没有回旋的地。
那里什么是细分的内容？谁在身体上随观而安住，他将获得与地相同的心态，这不是单一的。什么原因？那些被分割的和切断的，不会获得与地相同的心态。所有的身体念住都是修习的涅槃果，这就是细分的内容。
那里什么是转变的内容？那些在身体上随观的人，他们的身体条件将会生起烦恼与痛苦，这就是转变的内容。
那里什么是下降的内容？五蕴在众生中不灭，二十种根，及那种心根，那是心的领域与心的所依。那种定根，那是法的领域与法的所依。这就是下降的内容。
那里什么是清净的内容？那些需要在心中修习的四种，全部都已修习，心中已放下的，所有的地方，这个意义是清净的。这就是清净的内容。
那里什么是决定的内容？这就是以统一的方式所定义的，六种身体以统一的方式所定义。六种根是色根。六种感受是受根。六种想是想根。六种意志是意根。六种识是识根。所有这些法都被称为法身。这就是决定的内容。
细节是专注的技能和道路的技能。那些是饮食的技能，好的技能是条件。洗净的技能是条件，好的条件。快乐是条件，无怨恨是条件。这就是细节。
那里什么是归纳？就像地的清净，抑或不清净，当被投掷时，身体在愉悦的触碰中，或者在不愉悦的触碰中，因触碰而生起的快乐感受，这样的心态。这部经是以比喻的方式被阐述的，适合那些有能力的人。在那里，归纳的空间是不存在的。

100. Tattha katamaṃ suttaṃ saṃkilesabhāgiyaṃ? Yato ca kusalehi dhammehi na virodhati, na vaḍḍhati, imaṃ ādīnavaṃ bhagavā deseti, tasmā channaṃ vivareyya, vivaṭaṃ nātivassati, tato ādīnavato vivareyyāti taṃ tīhi dhammehi nābhidhaṃsitāti asubhasaññāya rāgena nābhidhaṃsiyati. Mettāya dosena nābhidhaṃsiyati. Vipassanā mohena nābhidhaṃsiyati. Evañcassa yo yo dhammo paṭipakkho tamhi tamhi dhamme paripūrissati. Yo tassa dhammassa akusalo dhammo paṭipakkho, tena nādhivāsiyati.

Aparo pariyāyo. Ye ime dhammā attanā na sakkoti vuṭṭhānaṃ, te ete dhammā desitā. Channamativassatīti tehi vitakkaṃ yena ca sakkā puna desitaṃ cittaṃ vibhāvetuṃ pariyodāpetuṃ vivekaninnassa vivekapoṇassa vivekapabbhārassa vuddhiṃ virūḷhiṃ vepullataṃ āpajjati kusalesu dhammesu, seyyathāpi nāma uppalaṃ vā kumudaṃ vā padumaṃ vā udake sukkapakkhe cando yāvaratti yāvadivaso āgacchati, tassa vuddhiyeva pāṭikaṅkhitabbā, na parihāni, evaṃvidhaṃ taṃ cittaṃ nābhidhaṃsiyati. Aparopettha yo akūṭo asaṭho amāyāvī uju puriso yathābhūtaṃ attānaṃ āvikaroti. Tattha yo chādeti tassa akusalā dhammā cittaṃ anudhāvanti. Channamativassatīti yo pana hoti asaṭho akūṭo amāyāvī uju puriso yathābhūtaṃ attānaṃ āvikaroti. Tassa cittaṃ akusalehi dhammehi na viddhaṃsiyati, ayaṃ suttattho.



100. 那里什么是污垢的经文？当善法不相违背、不增多时，佛陀讲述了这个害处，因此应当揭示六种，显露的不多于一场雨，因而应当揭示有害的内容。由于这三种法没有被损害：因不净的看法而不被损害，因慈悲而不被损害，因观察而不被损害。如此，任何与之相对的法都将充满在此法中。任何与此法相对的恶法将不被支配。
另一个方面。那些法自己无法觉醒的，这些法被讲述。由于不多于六种的思维，因此能够再次讲述的心能够被清净、被洗净，因离开而生起的、因离开而增长的、因离开而显现的善法的丰盛，就像睡莲、白莲、红莲在水中干燥的地方，月亮在夜晚来到时，因而应当期待它的增长，而不是减少。这样的心不会被损害。这里面，任何正直、诚实、无欺、正直的人如实展现自己。那里，任何遮掩的，恶法的心将会追随。由于不多于六种的思维，然而他是正直、诚实、无欺、正直的人如实展现自己。他的心不会被恶法所损害，这就是经文的意义。

101. Tattha katamā desanā? Idha desitā dasa akusalakammapathā adhivassanatāya dasa kusalakammapathā anadhivassanatāya akusalehi na visujjhati. Yathā vuttaṃ bhagavatā ‘‘cittasaṃkilesā, bhikkhave, sattā saṃkilissantī’’ti.

Tattha katamo vicayo? Yassevaṃ cittaṃ adhivāsiyati, tassa bujjhitassa yaṃ bhaveyya kūṭeyya, taṃ ānantariyenapi satthari vā guṇānukampanatāya, ayaṃ vicayo.

Tattha katamā yuttīti? Evaṃ anadhivasiyantaṃ cittaṃ vuṭṭhāti. Vuṭṭhitaṃ patiṭṭhahati kusalesu dhammesūti atthi esā yutti.

Padaṭṭhānanti channamativassatīti channaṃ asaṃvarānaṃ padaṭṭhānaṃ, vivaṭaṃ nātivassatīti achannaṃ saṃvaraṇānaṃ. Tasmā channaṃ vivareyya vivaṭaṃ nātivassatīti desanāya padaṭṭhānaṃ.

Lakkhaṇoti channamativassatīti ye keci vicittena channena ekalakkhaṇā dhammā sabbe te aviddhaṃsiyanti. Tasmā channaṃ vivareyya. Vivaṭaṃ nātivassatīti ye keci tena acchannena ekalakkhaṇā dhammā sabbe te nātivassantīti lakkhaṇo hāro.

Tattha katamo catubyūho hāro? Imamhi sutte bhagavato ko adhippāyo? Yesaṃ kesañci cittaṃ akusalā dhammā adhipaṭidesitā te yathādhammaṃ paṭikarissantīti ayaṃ tattha bhagavato adhippāyo. Ayaṃ catubyūho hāro.

Āvaṭṭoti yaṃ channaṃ taṃ duvidhaṃ kampamānaṃ samucchitabbo. Ānantariyasamādhīnaṃ. Tattha passaddhiyañca māno āsave vaḍḍheti, assaddhiyena ca pamādaṃ gacchati, pamādena onamati, unnaḷabhāvaṃ gacchati. Vuttaṃ cetaṃ bhagavatā ‘‘unnaḷānaṃ pamattānaṃ tesaṃ vaḍḍhanti āsavā’’ti cattāri tāni upādānāni, yāni cattāri upādānāni, te pañcupādānakkhandhā bhavanti. Imāni saccāni dukkhañca samudayo ca. Tasmā channaṃ vivareyyāti yena hetunā, te āsavā vaḍḍhanti. Tesaṃ pahīnattā āsavā pahīyante. Tattha appamādena assaddhiyaṃ pahīyati uddhaccakukkuccappahānena oḷārikatā tassa dve dhammā na samatho ca bhāvanā ca pāripūriṃ gacchanti. Yo tesaṃ āsavānaṃ khayo, ayaṃ nirodho. Imāni cattāri saccāni, ayaṃ āvaṭṭo.

Tattha katamo vibhatti hāro? Channamativassatīti na ekaṃso. Kiṃ kāraṇaṃ? Yassa assā nivattanā yathāpi sekkhānaṃ. Yathāvuttaṃ bhagavatā –

‘‘Kiñcāpi sekkho pakareyya pāpaṃ, kāyena vācāya uda cetasā vā;

Abhabbo hi tassa pariguhanāya, abhabbatā diṭṭhapadassa hotī’’ti.

Kiñcāpi tesaṃ nivāraṇaṃ cittaṃ hoti. Api tu appaccayā samāye ca te niddisitabbā, ayaṃ vibhattihāro.

Tattha katamo parivattano hāro. Channamativassatīti yassa ye dhammā sabbaṃ anavivaṭaṃ ativassiyati, vivaṭaṃ nātivassati, avaguṇantaṃ nātivassati. Ayaṃ parivattano hāro.

Tattha katamo vevacano hāro. Channanti āvutaṃ nivutaṃ pihitaṃ paṭikujjitaṃ sañchannaṃ parodhaṃ, vivaṭaṃ nātivassatīti yassa te dhammā pabbajjitā vinodaṃ nādhivassitā vantikatāti, ayaṃ vevacano hāro.

Tattha katamo paññatti hāro. Channamativassatīti kilesabhāgiyapaññattaṃ vivaṭaṃ nātivassatīti sadhammakiccaṃ yaṃ paṭipadā paññattiyā paññattaṃ, tasmā hi channaṃ vivareyyāti anusāsanapaññattiyā paññattaṃ, vivaṭaṃ nātivassatīti niddhānapaññattiyā paññattaṃ, ayaṃ paññatti hāro.


101. 那里什么是教导？这里教导了十种不善业道是被覆盖的,十种善业道是不被覆盖的,不会因不善而净化。正如世尊所说:"诸比丘,因心的污染,众生变得污染。"
那里什么是观察?对于那些心被覆盖的人,如果他们觉悟了,就会对老师或有功德的人生起恭敬心,这就是观察。
那里什么是合理性?这样不被覆盖的心会觉醒。觉醒后会安住于善法中,这是合理的。
基础是:"被覆盖的过多"是六种不防护的基础,"显露的不过多"是六种防护的基础。因此"应当揭示被覆盖的,显露的不过多"是教导的基础。
特征是:"被覆盖的过多"意味着任何以多种方式被覆盖的法都具有相同的特征,都不会被破坏。因此应当揭示被覆盖的。"显露的不过多"意味着任何以这种方式不被覆盖的法都具有相同的特征,都不会过多,这就是特征的内容。
那里什么是四重内容?在这部经中世尊的意图是什么?对于任何人的心被不善法所覆盖,他们会如法地改正,这就是世尊在这里的意图。这就是四重内容。
回旋是:被覆盖的有两种,应当被摇动和被切断。对于无间定,在那里,平静和慢心会增长烦恼,不信会导致放逸,放逸会导致低落,会导致傲慢。世尊说过:"对于傲慢和放逸的人,他们的烦恼会增长。"这四种是执取,这四种执取就是五取蕴。这些就是苦谛和集谛。因此"应当揭示被覆盖的",由于这个原因,那些烦恼会增长。由于断除它们,烦恼就被断除。在那里,通过不放逸断除不信,通过断除掉举和悔恨断除粗糙,这两种法不会达到平静和修习的圆满。那些烦恼的灭尽,这就是灭谛。这就是四圣谛,这就是回旋。
那里什么是区分的内容?"被覆盖的过多"不是绝对的。什么原因?对于那些有退转的人,比如有学。正如世尊所说:
"即使有学会造作恶业,
无论是身、语或意,
他也不可能隐藏,
因为见道者不可能这样做。"
即使他们的心有所防护。但是在没有条件和机会时,他们应当被指出,这就是区分的内容。
那里什么是转变的内容?"被覆盖的过多"意味着对于那些法,一切未显露的都会过多,显露的不会过多,不会过度。这就是转变的内容。
那里什么是同义词的内容?"被覆盖"意味着被遮蔽、被阻碍、被关闭、被遮挡、被掩盖、被阻止,"显露的不过多"意味着对于那些法,已经出家、已经驱除、不被覆盖、已经呕吐,这就是同义词的内容。
那里什么是概念的内容?"被覆盖的过多"是烦恼分的概念,"显露的不过多"是正法作用的概念,这是修行概念所概念化的,因此"应当揭示被覆盖的"是教导概念所概念化的,"显露的不过多"是解脱概念所概念化的,这就是概念的内容。


Tattha katamo otaraṇo hāro? Channamativassatīti tayo kilesā rāgo doso moho, te khandhesu saṅkhārakkhandho…pe… te purā yathā niddiṭṭhaṃ khandhadhātuāyatanesu, ayaṃ otaraṇo hāro.

Tattha katamo sodhano hāro? Yenārambhena idaṃ suttaṃ bhāsati so ārambho niyutto.

Adhiṭṭhānoti channamativassatīti ekattatāya paññattaṃ. Kiṃkāraṇaṃ? Idaṃ hi ativassatīti imassa ca ativassati evañca ativassatīti ayaṃ vemattatāya yā suṇasādhāraṇehi lakkhaṇehi paññāpiyati, sā ekattapaññatti.

Tattha katamo parikkhāro? Yañca taṃ ativassiyanti, tassa dve hetū dve paccayā akusalapasuteva vācakattābhirati ca. Ime dve ayonisomanasikāro ca kusalā dhammā vopasaggā ca, ime dve paccayā.

Tattha katamo samāropano? Channamativassatīti vemati passatīti channaṃ yaṃ pariggahituṃ yaṃ adesituṃ appassutaṃ yaṃ kathaṃkathā vibhūtena akusalamūlena yaṃ taṇhāya ca te vaḍḍhati dosāti sannitvā te appasakkhayena saṅkhārā. Saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ yāva jarāmaraṇaṃ, ayaṃ samāropano . Yaṃ puna tathā desanā, tasseva akusalā dhammā vuddhiṃ virūḷhiṃ vepullatamāpajjati tassa saṅkhārā nirodhā, ayaṃ samāropano.

102. Cattāro puggalā [passa a. ni. 

这里是完整的直译：
那里什么是下降的内容？"被覆盖的过多"意味着三种烦恼:贪、嗔、痴,它们在蕴中是行蕴...等等...它们之前如在蕴、界、处中所说明的,这就是下降的内容。
那里什么是清净的内容？以何种目的说这部经,那个目的是合适的。
决定是:"被覆盖的过多"是以统一性来定义的。什么原因？因为这个"过多"和那个"过多"以及如此"过多",这是以差异性来定义的,那些以共同特征来定义的,就是统一性的定义。
那里什么是装备？那些被过多覆盖的,有两个原因两个条件:倾向于不善和乐于言说。这两个是不如理作意和善法的障碍,这两个是条件。
那里什么是归结？"被覆盖的过多"意味着怀疑和看见,被覆盖的是要把握的,是不被教导的,是无闻的,是疑惑的,是由明显的不善根所生的,是由渴爱而增长的过失,由于这些不善的减少而有诸行。缘行而有识,乃至老死,这就是归结。再次如此教导,那些不善法会增长、发展、扩大,由于他的行灭,这就是归结。
102. 四种人[见增支部]

4.85] tamo tamaparāyanoti…pe… tattha katamo vuccate tamo nāma? Yo tamo andhakāro, yathā vuttaṃ bhagavatā ‘‘yathā andhakāre tasmiṃ bhayānake sakampidhātupuriso na passati, evameva aññāṇato tamopanandhakāro pāpakasakammasavipākaṃ na saddho hoti. Iti evaṃ lakkhaṇatā aññāṇaṃ tamo avijjā moho, yena sattā yathābhūtaṃ nappajānanti, iti vuccati tamoti. So tiṇṇaṃ cakkhūnaṃ tamo maṃsacakkhuno dibbacakkhuno paññācakkhuno, imesaṃ cakkhūnaṃ idha tamo niddisiyati aññāṇanti. Tattha katamaṃ aññāṇaṃ adassanaṃ? Atha nissaye yaṃ pubbante aññāṇaṃ aparante aññāṇaṃ pubbantāparante aññāṇaṃ hetumhi aññāṇaṃ paccayamhi aññāṇaṃ tassa aññāṇino samādhibhūtassa eso nissando. Yaṃ na jānāti idaṃ sevitabbaṃ idaṃ na manasikātabbanti. So tena tamena niddisiyati tamopi yathā vuccati. Mūḷhoti evaṃ cetanā. Tena tamena so puggalo vuccati. Tamoti so tena tamena asamūhatena asamucchinnena tapparamo bhavati tapparāyano, ayaṃ vuccati puggalo tamo tamaparāyanoti. Parāyanoyeva dhammo manasikātabbo so tamo dahati aññacittaṃ upaṭṭhapeti. Te cassa dhammā nijjhānakkhamanti. So sutamayāya paññāya samanupassati.

Tattha katamo tamo jotiparāyano? So tena paññāvasena iriyati evaṃ tasseva iriyantassa parāyano bhavati. Ayaṃ vuccate puggalo tamo jotiparāyano.

Tattha katamo puggalo joti jotiparāyano [jotiparāyano (pī.)]? Tattha vuccati joti nāma yaṃ tassa ce tamassa paṭipakkhena ye ca dhamme antamaso ñāṇāloko, so suṇadhammo puggalo tamo jotiparāyano, tattha vuccate, yoyaṃ puggalo tamo jotiparāyano, so yadi tathārūpaṃ kalyāṇamittaṃ paṭilabhati, yo naṃ akusalato ca nivāreti bhāvitakusalatāva bhāvī niyojetīti . Evañca saddhammaṃ deseti. Ime dhammā kusalā, ime dhammā akusalā. Ime dhammā sāvajjā, ime dhammā anavajjā. Ime dhammā sevitabbā, ime dhammā na sevitabbā. Ime dhammā bhajitabbā, ime dhammā na bhajitabbā. Ime dhammā upasampajja vihātabbā, ime dhammā na upasampajja vihātabbā. Ime dhammā manasikātabbā, ime dhammā na manasikātabbāti. Paccate saññāya yathā saññāyati satindriyāni, so evaṃ pajānāti. Ime dhammā kusalā, ime dhammā akusalā. Ime dhammā sāvajjā, ime dhammā anavajjā. Ime dhammā sevitabbā, ime dhammā na sevitabbā. Ime dhammā bhāvetabbā, ime dhammā na bhāvetabbā. Ime dhammā upasampajja vihātabbā, ime dhammā na upasampajja vihātabbā. Ime dhammā manasikātabbā, ime dhammā na manasikātabbāti. So te dhamme susuyyati, sotaṃ odahati, aññaṃ cittaṃ upaṭṭhapeti, te cassa dhammā nijjhānakkhamanti, so sutamayāya paññāya samannāgato so tena paccayavasena iriyati evaṃ tasseva iriyanti tapparamo bhavati tapparāyano. Ayaṃ vuccate puggalo tamo tamaparāyano.


4.85] 哪里什么是黑暗？"被覆盖的过多"是指那种黑暗的无知，正如世尊所说：“如同在黑暗中，恐惧的地方，行者无法看见，正是因为无知的黑暗，恶业的果报不可信。”因此，黑暗的特征是无知、无明、愚痴，使众生无法如实认知。因此称之为黑暗。这是三种眼的黑暗：肉眼、天眼、慧眼，在这些眼中，这里的黑暗被定义为无知。
那里什么是无知的无见？在无知的根源中，前面的无知、后面的无知，前后的无知是因果的无知，是依赖的无知，关于无知的无知是无知者的定境。这是他不知道的，这个应当被修习，这个不应当被思维。因此他以那种黑暗被定义，这种黑暗也如是被称为。愚痴就是如此的意念。因此，以那种黑暗称之为个人。黑暗使他成为无知的、无迷惑的、无混乱的，成为最上等的、最上等的，这就是称之为个人的黑暗，黑暗的归宿。归宿的法应当被思维，这种黑暗烧灼着其他心。那些法使他具备了智慧。
那里什么是光明的归宿？他以智慧的方式行动，因此他所行动的正是光明的归宿。这被称为个人的光明归宿。
那里什么是光明的个人？那里称之为光明的是与黑暗相对的法，至少是知识的光明。因此，聆听法的个人被称为光明的归宿。如果这个个人获得了这样的善友，他会从不善中解脱，培养善法。如此，他教导正法。这些法是善的，这些法是不善的。这些法是可修习的，这些法是不可修习的。这些法是应当追求的，这些法是不应当追求的。这些法是应当安住的，这些法是不应当安住的。这些法是应当思维的，这些法是不应当思维的。通过正确的观察，正如观察到的五根，他如是理解。这些法是善的，这些法是不善的。这些法是可修习的，这些法是不可修习的。这些法是应当培养的，这些法是不可培养的。这些法是应当安住的，这些法是不应当安住的。这些法是应当思维的，这些法是不应当思维的。他对这些法敏感，倾听，专注于其他心，因而这些法使他具备了智慧，因此他依赖于这种因果的方式行动，这样他所行动的就成为最上等的、最上等的。这被称为个人的黑暗，黑暗的归宿。


Tattha katamo puggalo joti tamaparāyano? Joti nāma yā tasseva tamassa paṭipakkhena ye dhammā antamaso ñāṇāloko, so puna dhammo. Katamā uccate? Paññāyato paṇḍitoti vuccate, so evaṃ pajānāti. Ime dhammā kusalā, ime dhammā akusalā. Ime dhammā sāvajjā, ime dhammā anavajjā. Ime dhammā sevitabbā, ime dhammā na sevitabbā. Ime dhammā bhāvitabbā, ime dhammā na bhāvitabbā. Ime dhammā upasampajja vihātabbā, ime dhammā na upasampajja vihātabbā. Ime dhammā manasikātabbā, ime dhammā na manasikātabbā. Idha pana pāpamittasaṃsevano pāpamittavasānugo akusale dhamme abhivaḍḍheti, kusale dhamme pajahati. So tena pamādena paccayasaññā amanasikatvā assatiasampajaññaṃ āsevati. Tayā yo paṭipakkho tamo, so pavaḍḍheti. So tamābhibhūto parāyano tamaparamo ceva bhavati. Ayaṃ vuccati puggalo joti tamaparāyano.



那里什么是光明而黑暗归宿的个人？光明是指与那种黑暗相对的法,至少是知识的光明,这就是法。什么被称为?因为智慧而被称为智者,他如是了知。这些法是善的,这些法是不善的。这些法是有过失的,这些法是无过失的。这些法应当修习,这些法不应当修习。这些法应当培养,这些法不应当培养。这些法应当成就并安住,这些法不应当成就并安住。这些法应当作意,这些法不应当作意。但是在这里,与恶友交往,随从恶友,增长不善法,舍弃善法。他因为那种放逸而不作意因缘的想,修习不正念不正知。由此,与之相对的黑暗就增长。他被黑暗所征服,成为以黑暗为归宿,以黑暗为最上。这被称为光明而黑暗归宿的个人。

103. Tattha katamo puggalo joti jotiparāyano? Tattha vuccate soyaṃ puggalo kalyāṇamittassa sannissito bhavati sakkā saṃyogī kusalaṃ gavesī, so kalyāṇamitte upasaṅkamitvā paripucchati, paripañhayati? Kiṃ kusalaṃ, kiṃ akusalaṃ? Kiṃ sāvajjaṃ, kiṃ anavajjaṃ? Kiṃ sevitabbaṃ, kiṃ na sevitabbaṃ? Kiṃ bhāvitabbaṃ, kiṃ na bhāvitabbaṃ? Kiṃ upasampajja vihātabbaṃ, kiṃ na upasampajja vihātabbaṃ? Kiṃ manasikātabbaṃ, kiṃ na manasikātabbaṃ? Kathaṃ saṃkileso hoti, kathaṃ vodānaṃ hoti? Kathaṃ pavatti hoti, kathaṃ nivatti hoti? Kathaṃ bandho hoti, kathaṃ mokkho hoti? Kathaṃ sakkāyasamudayo hoti, kathaṃ sakkāyanirodho hoti? So ettha desitaṃ yathā upaṭṭhitaṃ tathā sampaṭipajjanto so evaṃ pajānāti. Ime dhammā kusalā, ime dhammā akusalā. Evaṃ…pe… yāva kathaṃ sakkāyasamudayo hoti, kathaṃ sakkāyanirodho hotīti vitthārena kātabbaṃ. So te dhamme adhipāṭikaṅkhāti evaṃ lakkhaṇaṃ ñāṇaṃ vijjā ālokaṃ vaḍḍheti. So puggalo tapparamo bhavati tapparāyano, ayaṃ vuccate puggalo joti jotiparāyano.

Tattha katamo puggalo tamo tamaparāyano? Yo akusalaṃ dhammaṃ dīpeti. Taṃ bhāvanāya hīnāsu gatīsu upapattiṃ dasseti, tapparamo bhavati tapparāyano. Ayaṃ vuccate puggalo tamo tamaparāyano.

Tattha yo puggalo tamo jotiparāyano? So tamena akusalassa kammassa vipākaṃ dasseti. Tameti yaṃ cakkhu kalyāṇamittassa yena akusale dhamme pajahati, kusale dhamme abhivaḍḍhati.

Tattha yo ca paṇītāsu gatīsu upapattiṃ dasseti, tapparamo tena vuccate tamo jotiparāyano.

Tattha yo puggalo joti tamaparāyano? Kusalassa kammavipākaṃ dasseti. Yaṃ cakkhu pāpamittasaṃsaggena pāpamittupasevena pāpamittavasānugo akusalaṃ dhammaṃ abhivaḍḍhati, taṃ bhāvanāya hīnāsu gatīsu upapattiṃ dasseti. Tapparamo tena vuccate joti tamaparāyano.

Tattha yo puggalo joti jotiparāyano so jotitā pabhātā [jotitabhāvatāya (pī.)] yāva paṇītāsu gatīsu upapattiṃ dasseti. Tapparamo tenāha joti jotiparāyano.

Jotitamaparāyanena dasa akusalānaṃ kammānaṃ udayaṃ dasseti. Tamena puggalena akusalānaṃ kammānaṃ vipākaṃ dasseti. Na akusalānaṃ dhammānaṃ vipākaṃ dasseti. Tamena aṭṭha micchattāni dasseti. Jotinā aṭṭha sammattāni dasseti. Jotinā tamaparāyanena dasa akusalakammapathe dasseti. Jotinā paṇītattaṃ dasseti. Tamena jotiparāyanena atapanīyaṃ dhammaṃ dasseti. Jotinā tamaparāyanena tapanīyaṃ dhammaṃ dasseti. Ayaṃ suttattho.



103. 那里什么是光明而光明归宿的个人?那里所说的这个人依靠善友,能够结合,寻求善法,他亲近善友后询问、探究:"什么是善,什么是不善?什么是有过失的,什么是无过失的?什么应当修习,什么不应当修习?什么应当培养,什么不应当培养?什么应当成就并安住,什么不应当成就并安住?什么应当作意,什么不应当作意?如何有染污,如何有清净?如何有生起,如何有止息?如何有束缚,如何有解脱?如何有身见集起,如何有身见灭尽?"他对此所说如实修习,他如是了知。这些法是善的,这些法是不善的。如是...乃至...如何有身见集起,如何有身见灭尽,应当详细说明。他对这些法更加期待,如此特征的知、明、光明增长。这个人成为以此为最上,以此为归宿,这被称为光明而光明归宿的个人。
那里什么是黑暗而黑暗归宿的个人?他阐明不善法。他显示通过修习而投生到低劣的趣处,成为以此为最上,以此为归宿。这被称为黑暗而黑暗归宿的个人。
那里什么是黑暗而光明归宿的个人?他以黑暗显示不善业的果报。黑暗是指善友的眼,通过它舍弃不善法,增长善法。
那里他显示投生到殊胜的趣处,因此被称为黑暗而光明归宿。
那里什么是光明而黑暗归宿的个人?他显示善业的果报。通过与恶友交往,亲近恶友,随从恶友而增长不善法,他显示通过修习而投生到低劣的趣处。因此被称为光明而黑暗归宿。
那里什么是光明而光明归宿的个人?他以光明和光照显示投生到殊胜的趣处。因此被称为光明而光明归宿。
以光明黑暗归宿显示十种不善业的生起。以黑暗的个人显示不善业的果报。不显示不善法的果报。以黑暗显示八种邪性。以光明显示八种正性。以光明黑暗归宿显示十种不善业道。以光明显示殊胜性。以黑暗光明归宿显示无热恼法。以光明黑暗归宿显示有热恼法。这是经文的意思。

104. Tattha katamo desanā hāro? Imamhi sutte kiṃ desitaṃ? Tattha vuccate imamhi sutte kusalākusalā dhammā desitā. Kusalākusalānañca dhammānaṃ vipāko desito. Hīnappaṇītānañca sattānaṃ gati nānākāraṇaṃ desitaṃ. Ayaṃ desanā hāro.

Tattha katamo vicayo hāro? Akusalassa kammassa yo vipākaṃ paccanubhoti. Tattha ṭhito akusale dhamme uppādiyati vicayantaṃ yujjati. Kusalassa kammassa yo vipākaṃ paccanubhoti. Tattha ṭhito kusale dhamme uppādiyati vicayantaṃ yujjati. Ayaṃ vicayo yutti ca.

Tattha katamo padaṭṭhāno hāro? Yo puggalo joti, so paccavekkhaṇāya padaṭṭhānaṃ. Yo puggalo tamo, so tamādinnaṃ vānupassanāya padaṭṭhānanti dasseti. Tamena jotiparāyanena appamādassa padaṭṭhānaṃ dasseti, tamo avijjāya ca diṭṭhiyā ca padaṭṭhānaṃ dasseti. Jotinā tamaparāyanena pamādassa ca diṭṭhiyā ca padaṭṭhānaṃ dasseti. Ayaṃ padaṭṭhāno.

Tattha katamo lakkhaṇo hāro? Tamena tamaparāyanena tamoti avijjāya niddiṭṭhāya sabbakilesadhammā niddiṭṭhā honti. Tamena jotiparāyanena jotivijjāya niddiṭṭhāya sabbe bodhipakkhiyadhammā niddiṭṭhā honti. Jotitamaparāyanena pamādo niddiṭṭho hoti. Tamena jotiparāyanena appamādo niddiṭṭho hoti. Ayaṃ lakkhaṇo hāro.

Tattha katamo catubyūho hāro? Imamhi sutte bhagavato ko adhippāyo? Ye sattā nīcakulino, na te imaṃ sutvā kusale dhamme samādāya vattissanti. Ye sattā uccakulino, te imaṃ dhammadesanaṃ sutvā bhiyyoso mattāya kusale dhamme samādāya vattissantīti. Ayaṃ catubyūho hāro. Bhūmiyaṃ upadeso.

Tattha katamo āvaṭṭo hāro? Yā avijjāto pabhūti taṇhā, ayaṃ samudayo. Yo tamo tamaparāyano, idaṃ dukkhaṃ. Imāni dve saccāni dukkhañca samudayo ca joti yena suttena dhammena paññāpiyati, so dhammo paññindriyassa padaṭṭhānaṃ. Tena amohena tīṇi kusalamūlāni pāripūriṃ gacchanti saggassa padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamā vibhatti? Tamo tamaparāyanoti na ekaṃsena. Kiṃ kāraṇaṃ? Atthi tamo ca bhavo aparāpariyavedanīyena ca kusalena jotinā puggalena sahopattibhāve. Atthi joti ca bhavo aparāpariyavedanīyena ca akusalena tamena puggalena sahopattibhāve parivattanā tamesu paṭipakkhoti jotinā tamaparāyano.

Tattha katamo vevacano? Yo tamo, so evaṃ attabyāpādāya paṭipanno, so assaddhāya bālo akusalo abyatto anādīnavadassī. Yo joti, so attahitāya paṭipanno paṇḍito kusalo byatto ādīnavadassī. Ayaṃ vevacano.

Tattha katamā paññatti? So puggalo vipākapaññattiyā paññāpiyati, akusale pariyādinnatā paññāpiyati. Jotikusaladhammupapattipaññattiyā paññāpiyati kusaladhammavipākapaññattiyā cāti.

Otaraṇoti ye avijjāpaccayā saṅkhārā yañca jarāmaraṇaṃ yā ca avijjā, taṃ padaṭṭhānaṃ, niddesena vijjuppādo avijjānirodho yo yāva jarāmaraṇanirodho, ime dve dhammā saṅkhārakkhandhapariyāpannā. Dhammadhātu dhammāyatanañca padaṭṭhānaṃ niddesena dhātūsu.


104. 那里什么是教导的内容?在这部经中教导了什么?那里说,在这部经中教导了善法和不善法。教导了善法和不善法的果报。教导了低劣和殊胜众生的趣处的各种原因。这就是教导的内容。
那里什么是观察的内容?经历不善业果报的人。站在那里生起不善法,观察时是合适的。经历善业果报的人。站在那里生起善法,观察时是合适的。这就是观察和合理性。
那里什么是基础的内容?光明的个人是省察的基础。黑暗的个人显示是随观黑暗所给予的基础。以黑暗而光明归宿显示不放逸的基础,黑暗显示无明和见的基础。以光明而黑暗归宿显示放逸和见的基础。这就是基础。
那里什么是特征的内容?以黑暗而黑暗归宿,黑暗被说明为无明,所有烦恼法都被说明。以黑暗而光明归宿,光明被说明为明,所有菩提分法都被说明。以光明而黑暗归宿,放逸被说明。以黑暗而光明归宿,不放逸被说明。这就是特征的内容。
那里什么是四重内容?在这部经中世尊的意图是什么?那些出身低贱的众生,听了这个不会受持善法而行。那些出身高贵的众生,听了这个法教后会更多地受持善法而行。这就是四重内容。这是在基础上的教导。
那里什么是回旋的内容?从无明开始的渴爱,这是集。黑暗而黑暗归宿,这是苦。这两种是苦谛和集谛。光明以什么经和法被说明,那个法是慧根的基础。以那个无痴,三善根达到圆满,是天界的基础。
那里什么是区分?黑暗而黑暗归宿不是绝对的。什么原因?有黑暗的存在和以后后受的善与光明的个人同时投生。有光明的存在和以后后受的不善与黑暗的个人同时投生。转变在黑暗中相对的是光明而黑暗归宿。
那里什么是同义词?黑暗的人是这样实践自我伤害的,他是不信的、愚蠢的、不善的、无智的、不见过患的。光明的人是实践自利的、智慧的、善巧的、有智的、见过患的。这就是同义词。
那里什么是概念?那个人以果报概念来概念化,以不善的圆满来概念化。以光明善法投生概念来概念化,以善法果报概念来概念化。
下降是:缘无明而有行,以及老死和无明,那是基础,以说明而生起明,灭无明乃至灭老死,这两种法包含在行蕴中。法界和法处是基础,以说明而在诸界中。


Tattha katamo sodhano? Imassa suttassa desitassa ārambho. Adhiṭṭhānoti tamoti bhagavā bravīti, na ekaṃ puggalaṃ deseti. Yāvatā sattānaṃ gati, tattha ye duccaritadhammena upapannā, te bahulādhivacanena tamo niddisati. Yā joti sabbasattesu kusaladhammopapatti sabbaṃ taṃ jotīti abhilapati ayamekatā paccayo yonisomanasikārapaññatti catunnaṃ mahābhūtānaṃ puggalānaṃ.

Tattha katamo parikkhāro? Akusalassa pāpamittatā paccayo, ayoniso manasikāro hetu. Kusalassa kalyāṇamittatā paccayo, yoniso manasikāro hetu.

Tattha katamā samāropanāti? Idhekacco nīce kule paccājāto hotīti nīce kule paccājāto rūpesu saddesu gandhesu rasesu phassesu, so upapanno sabbamhi mānussake upabhogaparibhoge. Joti paṇītesu kusalesu upapanno sabbamhi mānussake upabhogaparibhoge upapannoti.

105. Tattha katamaṃ saṃkilesabhāgiyaṃ nibbedhabhāgiyaṃ ca suttaṃ? Na taṃ daḷhaṃ bandhanamāhu dhīrāti gāthā. Kena kāraṇena taṃ bandhanaṃ daḷhaṃ? Catūhi kāraṇehi issariyena sakkā mocetuṃ dhanena vā aññena vā yācanāya vā parāyanena vā. Yesu ca ayaṃ rāgo maṇikuṇḍalesu puttesu dāresu ca yā apekkhā, idamassa cetasikabandhanaṃ. Taṃ na sakkā issariyena vā dhanena vā aññena vā yācanāya vā parāyanena vā mocetuṃ. Na ca tattha koci atthi pāṭibhogo. Iminā bandhanato mocayitthāti devo vā manusso vā tadidaṃ bandhanaṃ rāgānusayena ca chasu bāhiresu ca āyatanesu bandhati. Rūpesu rūpataṇhā bandhati, yāva dhammesu dhammataṇhā. Yo idha loke bandho paralokasmiṃ bandho nīyati. So bandho jāyati, bandho mīyati. Bandho asmā lokā paraṃ lokaṃ gacchati. Na sakkā mocetuṃ aññatra ariyamaggena imañca bandhanaṃ. Maraṇabhāvañca upapattibhāvañca bhayato viditvā chandarāgaṃ pajahati. So imaṃ chandarāgaṃ pajahitvā atikkamati. Ayañca loko ito paraṃ dutiyo.

Tattha yaṃ bandhanāsaṅkhārānaṃ pahānaṃ idaṃ vuccati ubhayesu ṭhānesu vīriyaṃ, gandhaparivāto [ganthaparivaso (pī.) ganthaparivuto (ka.)] sumuni nopalimpati. Tatheva pariggahesu puttesu dāresu ca avūḷho salloti tasseva taṇhāya pahānaṃ dasseti. Ayaṃ taṇhāmūlassa pahānā vare [ahanāvare (pī.), ahanāvaro (ka.)] appamattoti kāmo pamādavattati pahānāya nekkhammābhirato appamādavihārī bhavati. Tassa āsayaṃ pahānāya neva imaṃ lokaṃ āsīsati na paralokaṃ. Na idhalokaṃ nissitaṃ, piyarūpaṃ sātarūpaṃ ākaṅkhati. Nāpi paralokaṃ nissitaṃ piyarūpaṃ sātarūpaṃ ākaṅkhati, tena vuccate ‘‘nāsīsate lokamimaṃ paraṃ lokañcā’’ti. Yaṃ tassa pahānaṃ taṃ chedanaṃ aṭṭhakavaggiyesu muni niddiṭṭho. So idha virodho aṭṭhakavaggiyesu nāsīsanaṃ idha anāthā. Tathāyaṃ taṇhāya tassa pariggahassa vatthukāmassa ekagāthāya ete sabbe kāmā dassitā. Tena bhagavā deseti ‘‘etampi chetvāna paribbajanti anapekkhino sabbakāme pahāyā’’ti. Imissā gāthāya dvidhā niddeso saṃsandananiddeso ca samayaniddeso ca, yathā ayaṃ gāthā saṃkilesabhāgiyañca nibbedhabhāgiyañca, evaṃ tāya gāthāya saṃkilesabhāgiyañca nibbedhabhāgiyañca visajjanā. Evaṃ gāthā sabbagāthāsu byākaraṇesu vā niddiṭṭhaṃ suttaṃ.



那里什么是清净的内容?这是这部经所教导的开始。世尊说,这是不单单给一个个人的教导。只要有众生的趣处,那些因恶行而投生的,用广泛的名词来指称为黑暗。那种光明是指所有众生因善法而投生的,这就是光明的因缘,是四大元素的个人。
那里什么是条件的内容?不善的恶友是因缘,不正思维是因。善的善友是因缘,正思维是因。
那里什么是归纳的内容?这里某个出生于低贱家族的人,在低贱家族中出生,在色、声、香、味、触中,他投生于所有人类的享受和使用。光明是在高贵的善法中投生于所有人类的享受和使用。
105. 那里什么是污垢的内容和觉悟的内容?那句诗说:“他们不称之为牢固的束缚。”是什么原因使得那个束缚牢固?有四种原因,凭权势可以解脱,凭财富也可以解脱,凭乞求也可以解脱,凭依靠也可以解脱。对于那些对珍宝、子女、妻子等有执着的,这是他心的束缚。这个束缚无法凭权势、财富、乞求或依靠来解脱。在那里没有任何人有能力解脱。正因为如此,神或人都无法解脱这个束缚,这是因贪欲和六种外境而束缚。色中因色贪而束缚,直到法中因法贪而束缚。此世中被束缚,在彼世中被束缚。这个束缚生起,束缚消亡。束缚从这个世界到彼世界。除了通过圣道,无法解脱这个束缚。见到死亡和投生的恐惧,舍弃欲望的贪念。他舍弃了这个贪念而超越。这个世界与彼世界是第二个。
那里对于束缚所生起的行的舍弃,这被称为在两处的精进。被香气围绕的贤者不受污。正如在掌握上,对儿女、妻子不被束缚,这显示了欲望的舍弃。这是欲望根源的舍弃,在优劣方面都是微小的。欲望是放逸的,舍弃是无欲的,他成为不放逸的修行者。他的心不依赖于这个世界,也不依赖于彼世界。他不依赖于此世的可爱、可欲的东西。也不依赖于彼世的可爱、可欲的东西,因此说“他不依赖于这个世界和彼世界。”他所舍弃的就是切断,在八分法中被贤者所说明。这里的对立在八分法中是不被依赖的。这样欲望的束缚在其掌握的对象上,通过一首诗句显示了所有欲望。因此世尊教导说“舍弃这些而出家,不依赖于所有欲望。”在这首诗中有两种说明:连接的说明和时机的说明,如这首诗是污垢的内容和觉悟的内容,同样在这首诗中是污垢的内容和觉悟的内容的解脱。如此,这首诗在所有诗句的阐述中被说明为经文。

106. Tattha katamā desanā? Imaṃ suttaṃ kenādhippāyena desitaṃ. Ye rāgacaritā sattā, te kāme pajahissantīti ayaṃ tattha bhagavato adhippāyo.

Tattha katamo vicayo? Yassa dasavatthukā kilesā uttiṇṇā vantā viditā. Katame dasavidhāti , kilesakāmā ca orambhāgiyauddhambhāgiyā ca saṃyojanā dasavatthukāni āyatanāni, ayaṃ vicayo.

Tattha katamā yutti? Ye sārattā te gāḷhabandhanena bandhanti atthi esā yutti.

Tattha katamo padaṭṭhāno? Sāratto maṇikuṇḍalesu mamaṃkārassa padaṭṭhānaṃ. Apekkhāti atītavatthussa sarāgassa padaṭṭhānaṃ. Etampi chetvāti bhāvanāya padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamo lakkhaṇo? Sārattacitto maṇikuṇḍalesu yo ahaṃkāre visatto mamaṃkāre visatto, yo puttadāre sāratto. Khettavatthusmiṃ sāratto. Ayaṃ lakkhaṇo hāro.

Tattha katamo catubyūho hāro? Idha sutte bhagavato ko adhippāyo. Ye nibbānena chandikā bhavissanti, te puttadāre taṇhaṃ pajahissanti. Ayaṃ tattha bhagavato adhippāyo. Imāni cattāri saccāni.

Tattha katamo āvaṭṭo? Yā puttadāre taṇhā, ayaṃ samudayo. Ye upādinnakkhandhā, te ye ca bāhiresu rūpesu rūpapariggaho, idaṃ dukkhaṃ, yaṃ tattha chedanīyaṃ, ayaṃ nirodho. Yena bhijjati, ayaṃ maggo. Vibhattīti natthi vibhattiyā bhūmi, parivattanoti paṭipakkho niddiṭṭho.

Tattha katamo vevacano? Niddiṭṭho vevacano. Tattha katamo otaraṇo? Atthi taṇhā eko satto otiṇṇo tappaccayā viññāṇaṃ yāva jarāmaraṇaṃ. Yā tattha vedanā, ayaṃ avijjā vijjuppādā avijjānirodho yāva jarāmaraṇanirodho.

Tattha katamo sodhano? Suddho gāthāya ārambho. Tattha katamo adhiṭṭhāno? Na taṃ daḷhaṃ bandhanamāhu dhīrāti ekattatāya paññattā, na vemattatāya. Cattāro rāgā kāmarāgo rūparāgo bhavarāgo diṭṭhirāgo cāti ekattatāya paññattā.

Tattha katamo parikkhāro? Yesaṃ rāgo maṇikuṇḍalesu tassa subhasaññā hetu, anubyañjanaso ca nimittaggāhitā paccayo. Yāya te chinnāni tassa asubhasaññā hetu, nimittaggahaṇaanubyañjanaggahaṇavinodanaṃ paccayo.

Tattha katamo samāropano? Sāratto maṇikuṇḍalesu sammūḷhavidho duṭṭhātipi etampi [evampi (pī. ka.)] chetvāna paribbajantīti taṃ pariññātatthaṃ parivajjitatthaṃ pajahitā, ayaṃ samāropano.




那里有什么教导？这部经文是由谁所传授的？那些有贪欲的众生，他们将会舍弃欲望；这是佛陀在这里的意图。
那里有什么观察？那些有十种根本烦恼的众生已经超越、吐出、明了。哪些是十种？烦恼的欲望和下行、上行的羁绊，这十种根本是感官的领域；这就是观察。
那里有什么推理？那些有智慧的众生被坚固的束缚所束缚，这就是推理。
那里有什么基础？有智慧的众生在珠宝中所依赖的基础。对过去的事物有所依赖的有贪欲的基础。这也可以被切断；这是通过修行而建立的基础。
那里有什么特征？有智慧的心在珠宝中所依赖的，那个执著于自我的基础。那个有智慧的心在儿女中。这个特征是束缚。
那里有什么四重束缚？在这里，佛陀的意图是什么？那些渴望涅槃的众生，将会舍弃对儿女的贪欲。这是佛陀在这里的意图。这四个是真理。
那里有什么循环？那些对儿女的渴望，这就是起源。那些依附的五蕴，外在的形象的执著，这就是痛苦；而这个是可以被切断的，这就是灭。通过切断而得到的，这就是道。没有区别的地方，没有区别的领域，反转是相对的，已经被描述。
那里有什么明确的说明？已被明确说明。那里有什么解脱？有一个众生因渴望而陷入，直到老死的意识。那些在这里的感受，这就是无明的产生、无明的灭尽，直到老死的灭尽。
那里有什么净化？清净的开始在于诗句。那里有什么决定？人们不称之为坚固的束缚，智者说这是统一的，非分散的。四种贪欲：欲望的贪欲、色的贪欲、存在的贪欲、见的贪欲，这都是统一的。
那里有什么条件？那些在珠宝中有贪欲的众生，因美好的观念而产生，依附于附加的条件。那些因不美好的观念而被切断的，因对象的把握和附加的把握而产生的条件。
那里有什么归纳？有智慧的众生被迷惑而被束缚，甚至也被切断而出家；为了完全了解这点，舍弃这点，这就是归纳。

107. Yaṃ cetasikaṃ yaṃ pakappitaṃ vitthārena paccayo, yaṃ vā cetasikaṃ kāyikaṃ cetasikaṃ kammaṃ. Kiṃkāraṇā? Cetasikā hi cetanā manokammāti vuccate, sā cetanākammaṃ, yaṃ cetasikaṃ imaṃ kāyikañca vācasikañca imāni tīṇi kammāni niddiṭṭhāni. Kāyakammaṃ vacīkammañca tāni kusalāni piyaṃ kāyena ca vācāya ca ārabhati parāmasati, ayaṃ vuccati sīlabbataparāmāso. Saṅkappanā te tividhā saṅkhārā puññamayā apuññamayā āneñjamayā, tappaccayā viññāṇaṃ te ārammaṇametaṃ hoti viññāṇassa ṭhitiyā. Yā subhasaññā sukhasaññā attasaññā ca. Idaṃ cetasikaṃ. Yaṃ rūpūpagaṃ viññāṇaṃ tiṭṭhati rūpārammaṇaṃ rūpapatiṭṭhitaṃ nandūpasecanaṃ vuddhiṃ virūḷhiṃ vepullataṃ gacchati, ayaṃ saṅkappanā, iti yaṃ viññāṇaṭṭhitīsu ṭhitaṃ paṭhamābhinibbattiārammaṇavasena upādānaṃ, idaṃ vuccati cetasikanti.

Tattha ṭhitassa arūpassa yā nikanti ajjhosānaṃ, idampi sakampitaṃ manāpikesu rūpesu piyarūpasātarūpesu ābhogo, idaṃ cetasikaṃ. Yaṃ ceteti sattesu [sattasu (pī.)] manāpikesu abhijjhākāyagantho paṭighānusayesu byāpādakāyagantho sabbe cattāro ganthā, ayaṃ pañcasu kāmaguṇesu paṭhamābhinipāto cittassa yā cetanā yassa tattha assādānupassissa anekā pāpakā akusalā dhammā cittaṃ arūpavatiyo honti. Puggalo rāgānubandhibhūto tehi kilesakāmehi yathā kāmakaraṇīyo, ayaṃ vuccate kāmesu pakappanā. Evaṃ sabbe cattāro oghā. Yaṃ tehi kāmehi saṃyutto viharati bhāvito ajjhosanno, ayaṃ cetanā. Yassa tathāyaṃ avītarāgassa adhigatapemassa tassa vipariṇāmaññathābhāvā uppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā dukkhānuparivattitaṃ viññāṇaṃ hoti saritassa vayadhammasamuppādo cittaṃ pariyādiyati, idaṃ vuccati pakappitanti.

Ekamekassa ceteti ca pakappeti ca viññāṇassa ṭhiti yā hoti, sā ca ṭhiti dvidhā ārammaṇaṭṭhiti ca āhāraṭṭhiti ca. Tattha yā ārammaṇaṭṭhiti, ayaṃ nāmarūpassa paccayo . Yā āhāraṭṭhiti yā punabbhavābhinibbattikā ṭhiti yā ca ponobhavikā ṭhiti, ayaṃ vuccati ārammaṇaṃ. Taṃ hoti viññāṇassa ṭhitiyā tassa viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ yāva jarāmaraṇañca ceteti, atha ca puna patthayate yato na ponobhavikā anāgatavatthumhi, ayaṃ paṭipakkho niddiṭṭho. Na ceteti na patthayati atha ca dūsetīti duvidho niddeso. Assa pubbe hoti taṃ cetasikaṃ taṃ pakappitaṃ asamūhataṃ tappaccayā, ayaṃ viññāṇassa ṭhiti hoti.



什么是心所法，什么是所造作的条件，什么是心所法、身体的心所法、心的行为？为什么呢？心所法确实被称为心的行为，心的行为就是心所法，这里所提到的三种行为是身体的行为、语言的行为和心的行为。身体的行为和语言的行为，这些都是善法，因身体和语言的喜悦而产生，称之为戒律的执着。意念有三种，造作有善的、恶的、无为的，因此，依此条件而产生的意识，成为意识的对象。那些美好的观念、快乐的观念、自我的观念，这就是心所法。那种依附于色法的意识，停留于色的对象，因色的存在而增长、繁荣、扩展，这就是意念，因此在意识的存在中，第一产生的对象的依附，这被称为心所法。
在那里，停留于无色的存在的那种渴望，这也是因心所法而产生的，因可爱的色法而产生的可爱之光，这就是心所法。那些对众生的渴望，因对可爱的色法的贪欲而产生的，所有四种贪欲，这就是对五欲的第一产生，心的意念，因其所乐而产生的，许多恶法、非善法的心，因心的无色存在而出现。众生因贪欲而被束缚，因这些贪欲而如同欲望的行为，这被称为对欲望的造作。这样，所有四种流的束缚。那些与欲望相连而生存的，因而被培养而依附，这就是意念。若如此，因不被贪欲所牵引而获得的，因其变化、不同的存在而生起的悲伤、哀悼、痛苦、忧虑、痛苦的轮回的意识，因回忆而产生的生灭法，心被包围，这被称为所造作的。
一个个的意识的存在和所造作的存在，这种存在分为两种：对象的存在和食物的存在。在这里，对象的存在，这就是名色的条件。食物的存在，因再生而产生的存在，这被称为对象。它成为意识的存在，因意识的条件名色，直到老死，心也在此造作，而再次追求，因而不再是再生的未来的存在，这就是相对的描述。若不造作、不追求，而是污秽的，这就是双重的解释。以前会有这种心所法、这种所造作，未曾混淆，因此，因其条件而成为意识的存在。

108. Atha vā tassa anusayā āvibhavanti tappaccayā tassa punabbhavo nibbattati. Atha vā naṃ saṃkiyate appetu āgāre vā, sukhumā vā santi vā na saṃkiyate kāme taṃ evaṃ niccesupi āgāresu jāto hoti. Taṃ nayati yaṃ no kappetuṃ evaṃ saṅkhārā cetitā pakappitā ca ārammaṇabhūtā honti, yā ca cetanā yā ca pakappanā yañca vatthu nibbattaṃ, ubhopi ete ārammaṇaṃ viññāṇassa tathā cetanāya ca saṅkappanāya ca patthanāya ca bhūtā sattā ceteti ca saṅkappeti ca. Yaṃ gavesanā na ca ceteti na ca saṅkappeti. Katame ca sattā bhūtā? Ye ca tanujātaaṇḍajāpi aṇḍakā anubhinnā saṃsedajā na ca sambhinnā ime bhūtā. Katame sambhavesino gabbhagatā aṇḍagatā saṃsaranto ime na ceteti na pattheti na ca saṅkappeti. Anusaye na ca punabbhavo nibbattīti? Ye bhūtā sattā ye sambhavesino, te thāvarā. Ye vā sato cetenti patthenti ca ye thāvarā. Te na ca cetenti, na ca patthenti, na ca saṅkappenti, anusayena ca saṃsaranti.

Aparo pariyāyo. Ye ariyapuggalā sekkhā, tattha te na ca cetenti, na ca saṅkappenti, anusayena puna uppajjanti.

Aparo pariyāyo. Sukhumā pāṇā bhūmigatā udakagatā cakkhuno āpāthaṃ nāgacchanti, te na ca cetenti, na ca saṅkappenti, anusayena ca saṃsaranti.

Aparo pariyāyo. Bāhikā sabbe bhikkhū abhimānikā, te na ca cetenti, na ca patthayanti, anusayena ca saṃsaranti, na ca cetenti, na ca saṅkappenti, na ca anusenti. Ārammaṇampetaṃ na hoti viññāṇassa ṭhitiyā.

Na ca cetetīti pariyuṭṭhānasamugghātaṃ dasseti. Na ca anusetīti anusayasamugghātaṃ dasseti . Na ca cetetīti oḷārikānaṃ kilesānaṃ pahānaṃ dasseti. Na ca anusetīti sukhumānaṃ kilesānaṃ pahānaṃ dasseti. Na ca cetetīti yena bhūmi ca na ca patthayantīti sakadāgāmī anāgāmī, na ca anusetīti arahaṃ, na ca cetetīti sīlakkhandhassa paṭipakkhena pahānaṃ dasseti, na ca patthayatīti samādhikkhandhassa paṭipakkhena pahānaṃ dasseti, na ca anusayatīti paññākkhandhassa paṭipakkhena pahānaṃ dasseti, na ca cetetīti apuññamayānaṃ saṅkhārānaṃ pahānaṃ dasseti, na ca patthayatīti puññamayānaṃ saṅkhārānaṃ pahānaṃ dasseti, na ca anusetīti āneñjamayānaṃ saṅkhārānaṃ pahānaṃ dasseti, na ca cetetīti anaññātaññassāmītindriyaṃ, na ca patthayatīti aññindriyaṃ, na ca anusayatīti aññātāvino indriyaṃ. Na ca cetetīti mudukā indriyabhāvanā, na ca patthayatīti majjhaindriyabhāvanā, na ca anusetīti adhimattā indriyabhāvanā. Ayaṃ suttattho.



然后，因其潜在的倾向而显现，因而再次生起。或者说，若不被束缚于家中，或是细微的存在，或是存在的欲望，便不会被束缚于欲望之中，这样便会在不变的家中出生。那些无法被造作的条件，所造作的心所法，因而成为对象的存在。那些心的意念，那些所造作的意念，以及所依赖的对象，这些都是意识的对象。那些众生因意念而造作、因意念而思考。那些追寻的，既不思考也不造作的众生，是什么呢？哪些众生是存在的？那些微小的、胎生的、卵生的、湿生的，未曾分散的，这些众生。哪些是依附于子宫而存在的、胎中存在的、轮回中的，这些众生既不思考也不追求，也不造作。因潜在的倾向而不再生起吗？那些存在的众生，那些依附于生存的，都是不动的。那些有意识的众生，追求的众生，都是不动的。它们既不思考，也不追求，也不造作，因潜在的倾向而轮回。
另一个层面。那些圣者，修行者，在那里他们既不思考，也不追求，因潜在的倾向而再次生起。
另一个层面。细微的生命，地上的或水中的，眼睛所不能见的，它们既不思考，也不追求，因潜在的倾向而轮回。
另一个层面。所有外在的僧侣，心高气傲，他们既不思考，也不追求，因潜在的倾向而轮回，既不思考，也不造作，也不跟随。对象的存在不成为意识的存在。
既不思考，这显示了思维的聚集。既不跟随，这显示了潜在的倾向的聚集。既不思考，这显示了粗糙的烦恼的消除。既不跟随，这显示了细微的烦恼的消除。既不思考，因而不追求的，像是初果者和无果者，既不跟随的，像是阿罗汉，既不思考，这显示了戒律的对立面被消除，既不追求，这显示了定的对立面被消除，既不潜在，这显示了智慧的对立面被消除，既不思考，这显示了非善法的造作被消除，既不追求，这显示了善法的造作被消除，既不跟随，这显示了无为法的造作被消除，既不思考，这显示了无知的根本，既不追求，这显示了其他的根本，既不潜在，这显示了有知的根本。既不思考，这显示了柔和的根本修行，既不追求，这显示了中等的根本修行，既不跟随，这显示了过度的根本修行。这就是这部经文的意义。

109. Tattha katamā desanā? Idha sutte cattāri saccāni desitāni. Yañca cetayitaṃ yañca pakappitaṃ atthi etaṃ ārammaṇaṃ cittaṃ patiṭṭhati vicinati [vicinayati (pī. ka.)] yujjati. Na ca cetetīti na ca patthayatīti atthi evaṃ ārammaṇaṃ anusaye viññāṇamiti viciniyati yujjati na ca ceteti na ca patthayati. Anusayappahānā viññāṇaṭṭhitiṃ na gavesanti, viciyantaṃ yujjati. Ayaṃ yuttivicayo.

Tattha katamo padaṭṭhāno? Cetanā pariyuṭṭhānaṃ cetanāpariyuṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Saṅkappanaṃ upādānassa padaṭṭhānaṃ. Anusayo pariyuṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Tesaṃ chandarāgavināsāya bhāvanā bhavarāgassa pahānaṃ.

Tattha katamo lakkhaṇo? Yaṃ cetasikanti vedayitaṃ pakappitaṃ uggahitaṃ viññātaṃ tabbiññāṇaṃ ārammaṇampi paccayopi.

Tattha katamo catubyūho? Idha sutte bhagavato ko adhippāyo? Ye punabbhavaṃ na icchanti, te na cetayissanti na ca patthayissantīti, ayaṃ adhippāyo.

Āvaṭṭoti yā ca cetanā patthanā ca anusayo ca viññāṇaṭṭhitipahānā ca, imāni dve saccāni. Vibhattīti natthi vibhattiyā bhūmi. Parivattanā pana paṭipakkhaṃ suttaṃ.

Tattha katamo vevacano? Cetanā rūpasañcetanā yāvadhammasañcetanā. Yo anusayo, te satta anusayā.

Paññattīti cetanāpariyuṭṭhānaṃ paññattiyā paññattā. Saṅkappanaṃ upādānapaññattiyā paññattaṃ. Anusayo hetupaññattiyā paññatto. Viññāṇaṭṭhiti upapattihetupaññattiyā paññattā. Cetanā saṅkappanā anusayo samucchedo chandarāgavinayapaññattiyā paññatto. Paṭhame keci dvīhi parivattakehi paṭiccasamuppādo idappaccayatāya majjhapaññatti.

Otaraṇoti dvīhi parivattakehi dukkhañca samudayo ca majjhimakehi maggo ca nirodho ca. Sodhanoti sutte suttassa ārambho.

Adhiṭṭhānoti yañcetayitaṃ sabbaṃ adhiṭṭhānena ekattāya paññattaṃ. Saṅkappitanti upādānekattāya paññattaṃ. Viññāṇaṃ ekattāya paññattaṃ.

Parikkhāroti subhañca ārammaṇaṃ ayoniso manasikāro cetanā hetupaccayatāya paccayo. Viññāṇassa patiṭṭhāno dhammo ārammaṇapaccayatāya paccayo. Tassa manasikāro hetupaccayatāya paccayo.

Tattha katamo samāropano? Idaṃ suttaṃ saññitaṃ tattha ceteti visajjanā iti niddisitabbā. Tassa diṭṭhiyā viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ yāva jarāmaraṇaṃ, ayaṃ samāropano. Ārammaṇametaṃ na hoti viññāṇassa ṭhitiyā, viññāṇanirodhā nāmarūpanirodho, nāmarūpanirodhā yāva jarāmaraṇanirodho.

110. Tattha katamaṃ saṃkilesabhāgiyañca nibbedhabhāgiyañca asekkhabhāgiyañca suttaṃ? Ayaṃ loko [passa udā. 30 udāne] santāpajāto yāva ye hi keci samaṇā vā brāhmaṇā vā bhavena bhavassa vippamokkhamāhaṃsu. Saṃkilesabhāgiyaṃ upadhiṃ hi paṭicca dukkhamidaṃ sambhoti, yā tā pana taṇhā pahīyanti, bhavaṃ nābhinandatīti nibbedhassa nibbutassa [niccutassa (pī. ka.)] bhikkhuno anupādāya punabbhavo na hoti. Upaccagā sabbabhavāni tādīti asekkhabhāgiyaṃ.

Tattha santāpajātoti rāgajo santāpo dosajo mohajoti. Tesaṃ sattānaṃ ṭhānaṃ dasseti . Loko santāpajātoti phasso tividho sukhavedanīyo dukkhavedanīyo adukkhamasukhavedanīyo. Tattha sukhavedanīyo phasso rāgasantāpo, dukkhavedanīyo dosasantāpo, adukkhamasukhavedanīyo mohasantāpo. Yathā ca bhagavā āha paṭhamakassa valāhakassa gomagge [komagge (pī. ka.) passa a. ni. 

那里有什么教导？在这部经文中讲述了四圣谛。那些被思考的、被造作的，有这样的对象，心停留、观察、结合。既不思考也不追求，有这样的对象，因潜在的倾向而产生意识，观察、结合，既不思考也不追求。因消除潜在的倾向而不寻求意识的存在，观察、结合。这就是推理的观察。
那里有什么基础？思考是烦恼的基础，思考的烦恼是基础。造作是执着的基础。潜在的倾向是烦恼的基础。为了消除这些欲望和贪欲，修行是为了消除存在的贪欲。
那里有什么特征？那些心所法，被感受、被造作、被理解、被认知，那种认知是对象也是条件。
那里有什么四重束缚？在这部经文中，佛陀的意图是什么？那些不愿再生的人，他们将不会思考也不会追求，这就是意图。
循环是什么？那些思考、追求、潜在的倾向和意识存在的消除，这是两个真理。没有区别的领域。转变则是相对的经文。
那里有什么明确的说明？思考是从色法的思考到法的思考。那些潜在的倾向，就是七种潜在的倾向。
概念是什么？思考的烦恼是概念的概念。造作是执着概念的概念。潜在的倾向是因的概念的概念。意识的存在是再生因的概念的概念。思考、造作、潜在的倾向的完全消除是欲望和贪欲的消除概念的概念。在第一个中，有些人通过两种转变，缘起是因缘的中间概念。
解脱是什么？通过两种转变，苦和集是中间的，道和灭是中间的。净化是经文开始的净化。
决定是什么？那些被思考的一切都是通过决定而统一的概念。被造作的是通过执着的统一而成为概念。意识是通过统一而成为概念。
条件是什么？美好的对象和不如理作意是思考的因缘条件。意识的依止法是所缘缘的条件。对此的作意是因缘条件。
那里有什么归纳？这部经文被认知，在那里思考的解释应该这样说明。因其见解，因意识的条件而有名色，直到老死，这就是归纳。这不成为意识存在的对象，因意识的灭尽而名色灭尽，因名色的灭尽直到老死的灭尽。
那里什么是属于染污、属于通达、属于无学的经文？这个世界[请看]生于热恼，直到那些沙门或婆罗门说通过存在而解脱存在。属于染污的是：因执着而有这个苦的生起，那些渴爱被舍弃，不欢喜存在，这是属于通达的；对于已灭、已解脱的比丘，因不执着而不再有再生。超越一切存在的圣者，这是属于无学的。
那里，生于热恼是指由贪生的热恼、由嗔生的热恼、由痴生的热恼。显示那些众生的处所。世界生于热恼是指三种触：乐受的触、苦受的触、不苦不乐受的触。其中，乐受的触是贪的热恼，苦受的触是嗔的热恼，不苦不乐受的触是痴的热恼。正如世尊所说，第一种云的牛道[牛迹]

3.35] yehi gahapatiputta rāgajehi dosajehi mohajehi santāpehi dukkhaṃ supati, te mama santāpā na santi.

Rogaṃ vadati attatoti tehi santāpehi santāpito tividhaṃ vipallāsaṃ paṭilabhati saññāvipallāsaṃ cittavipallāsaṃ diṭṭhivipallāsaṃ. Tattha asubhe subhanti saññāvipallāso. Dukkhe sukhanti cittavipallāso. Anicce niccanti anattani attāti diṭṭhivipallāso.

Yathā cittassa vipallāso saññādiṭṭhite tividhā vitakkā – cittavitakko vipallāso saññāvitakko vipallāso diṭṭhivitakko vipallāsopi. Tattha avijjā vipallāso gocarā gatipateyyabhūmi, yathā hi taṃ sañjānāti yathā vijānāti yathā sañjānāti ca vijānāti ca. Yathā khanti ceteti ime cattāro vipallāsā sattā yehi catubbidhaṃ attabhāvavatthuṃ rogabhūtaṃ gaṇḍabhūtaṃ ‘‘attā’’ti vadanti. Rogaṃ vadati attatoti ayaṃ āvaṭṭo. Yena yena hi maññati tato taṃ hoti aññathāti subhanti maññati na tathā hoti. Evaṃ sukhanti niccaṃ attāti so aññathā bhavameva santaṃ anāgataṃ bhavaṃ patthayati, tena vuccati ‘‘bhavarāgo’’ti. Bhavamevābhinandati, yaṃ abhinandati, taṃ dukkhanti pañcakkhandhe niddisiyati. Yañca tappaccayā sokaparidevadukkhaṃ tassa hi bhāvessati. Ettāvatā saṃkileso hoti. Pahānatthaṃ kho pana brahmacariyaṃ vussati. Tiṇṇaṃ santāpānaṃ chandarāgavinayo hoti.

Upadhiṃ hi paṭicca dukkhamidaṃ bhavatīti ye bhavamevābhinandanti yassa bhāvessati, taṃ dukkhaṃ tassa dukkhassa pahānamāha. Sabbaso upādānañca yaṃ natthi dukkhassa sambhavoti cattāro vipallāsā yathā niddiṭṭhaupādānamāha. Tassa paṭhamo vipallāso kāmupādānaṃ, dutiyaṃ diṭṭhupādānaṃ, tatiyaṃ sīlabbatupādānaṃ, catutthaṃ attavādupādānaṃ, tesaṃ yo khayo natthi dukkhassa sambhavo upadhi nidānaṃ dukkhanirodhamāha. Evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya passato vibhavataṇhā na hoti. Vibhavaṃ nābhinandatīti dassanabhūmiṃ manteti sabbaso taṇhakkhayaṃ nibbānanti dve vimuttiyo katheti rāgavirāgañca avijjāvirāgañca. Tassa bhikkhunoti anupādisesanibbānadhātuṃ manteti. Ayaṃ suttassa atthaniddeso.




3.35] 以那些由于贪、恨、痴而受苦的家长子们，彼等的痛苦并不存在于我之中。
病痛称为“自我”，因其痛苦而受到三种颠倒的影响：感知的颠倒、心的颠倒、见的颠倒。在这里，感知的颠倒是将不善视为善。心的颠倒是将苦视为乐。见的颠倒是将无常视为常，将无我视为我。
如是，心的颠倒在感知和见中有三类思维——心的思维颠倒、感知的思维颠倒、见的思维颠倒。在此，无明的颠倒是其所依，正如它所感知、所知和所理解的那样。正如，忍耐者所思的四种颠倒是那些认为四种身心的事物是病痛的“我”。病痛称为“自我”，此为轮回。任何他所想的，便是那样，若认为善，那便不是如此。是故，认为乐是常的，故他期待着将来的存在，因此称为“存在的贪”。他只贪恋存在，他所贪恋的，便是苦，故在五蕴中被指为苦。因而，因缘而生的悲伤和痛苦将会存在。至此，便是污垢。然，出离的道则在于修行。三种痛苦的贪欲将会被驯服。
依赖于执取而生的痛苦，正是那些贪恋存在者所将要经历的痛苦，故此痛苦被称为痛苦的放弃。所有的执取，若无，则痛苦的生起便不可能，四种颠倒如前所述，故称为执取。其首个颠倒是欲望的执取，第二是见的执取，第三是戒律与仪式的执取，第四是自我的执取。对于这些，若无灭亡，则痛苦的生起便不可能，执取是痛苦的根源，痛苦的灭绝则被称为痛苦的止息。如此，若依真实观察，贪欲的消失便不会存在。贪欲不被贪恋，故此在见的层面上，所有的贪欲的消失皆被称为涅槃，讲述了两种解脱：对贪的解脱与对无明的解脱。对此，出家人指向无余依的涅槃境界。这是本经的意义说明。

111. Tattha katamo vicayo? Yassa yattha pariḷāheti tassa pariḍayhantassa so yathābhūtaṃ natthi nibbindati ca, ayaṃ vicayo ca yutti ca. Padaṭṭhāno rāgajo pariḷāho sukhindriyassa domanassindriyassa ca padaṭṭhānaṃ. Dosajo pariḷāho sukhindriyassa domanassindriyassa ca padaṭṭhānaṃ. Mohajo pariḷāho upekkhindriyassa domanassindriyassa ca padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamo lakkhaṇo hāro? Phassapareto vedanāpareto saññāparetopi saṅkhāraparetopi yena yena maññati yadi subhanimittena yadi sukhanimittena yadi niccanimittena yadi attanimittena asubhe subhanti maññati, evaṃ sabbaṃ rāgaje pariḷāhe vutte cattāro pariḷāhā vuttā bhavanti. Rāgajo dosajo mohajo diṭṭhijo ca rāgaṃ vadāmīti attato vadati. Sabbāni pannarasa padāni aniccaṃ dukkhanti.

Tattha katamo catubyūho? Idha sutte bhagavato ko adhippāyo? Ye pariḷāhena na acchanti te bhavaṃ nābhinandanti. Ye bhavaṃ nābhinandanti, te parinibbāyissanti. Ayaṃ adhippāyo.

Tattha katamo āvaṭṭo? Saṃkilesabhāgiyena dukkhañca samudayañca niddisati. Nibbedhabhāgiyena maggañca nirodhañca.

Tattha katamā vibhatti? Santāpajāto rogajāto rogaṃ vadati attato taṃ na ekaṃsena hoti amanasikārā santāpajāto kho na ca rogaṃ attato vadati.

Tattha katamo parivattano? Pakkhapaṭipakkhanidassanatthaṃ bhūmi parivattanāya.

Tattha katamo vevacano hāro? Rogañca attato vadati sallaṃ attato vadati. Pannarasa padāni sabbāni vattabbāni.

Tattha katamā paññatti? Santāpajātoti domanassapadaṭṭhānaṃ. Sabbe vacanapaññattiyā paññapeti. Rogaṃ vadati attato vipallāso saṃkilesapaññattiyā paññapeti. Yaṃ nābhinandati, taṃ dukkhanti vipallāsanikkhepapaññattiyā paññattā. Te akatasattā lokā majjhena vemattatāya paññattā.

Tattha katamo otaraṇo? Santāpajātoti tīṇi akusalamūlāni, te saṅkhārā saṅkhārakkhandhapariyāpannā, dhātūsu dhammadhātu, āyatanesu dhammāyatanaṃ. Indriyesu itthindriyaṃ purisindriyañca padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamo sodhano? Suddho suttassa ārambho.

Tattha katamo adhiṭṭhāno hāro? Pariḷāhoti ye sattā lokā ekattapaññattiyā paññattā, te akatasattā lokā majjhena vemattatāya paññattā.

Tattha katamo parikkhāro? Santāpajātoti ayoniso manasikāro hetu, vipallāsañca paccayo. Tattha dvīhi dhammehi attā abhiniviṭṭhā cittañca cetasikañca dhamme ubhayāni tassa viparītena parāmasato. Aparo pariyāyo, cetasikehi dhammehi attasaññā anattasaññā samugghāteti. Aparo pariyāyo. Aniccasaññā cetasikesu dhammesu, na tu attasaññā. Idaṃ vuccati cittanti vā manoti vā viññāṇanti vā idaṃ dīgharattaṃ abbhuggataṃ etaṃ mama, esohamasmi, eso me attāti. Tattha cetasikā dhammānupassanā esāpi dhammasaññā. Tassa ko hetu, ko paccayo? Ahaṃkāro hetu, mamaṃkāro paccayo.

Tattha katamo samāropano? Ayaṃ loko santāpajātoti akusalaṃ manteti viññāṇaṃ nāmarūpassa paccayo yāva jarāmaraṇanti, ayaṃ samāropano.

112. Evametaṃ yathābhūtaṃ, sammappaññāya passati akusalamūlānaṃ pahānaṃ. Tattha avijjānirodho avijjānirodhā yāva jarāmaraṇanirodho, ayaṃ samāropano.

Cattāro puggalā [passa a. ni. 

111. 在此，何为分析？对于某人在某处感到热恼，对于那个正在热恼的人来说，如实地不存在，他厌离，这就是分析和推理。贪生的热恼是乐根和忧根的近因。嗔生的热恼是乐根和忧根的近因。痴生的热恼是舍根和忧根的近因。
在此，何为特相之线索？为触所压迫、为受所压迫、为想所压迫、为行所压迫，无论他以何种方式认知，无论是以净相、乐相、常相还是我相，在不净中认为是净，如是在说及贪生的热恼时，四种热恼都被说及。贪生、嗔生、痴生和见生，我说这是贪，他称之为自我。所有十五项都是无常和苦的。
在此，何为四重解析？在此经中，世尊的意图是什么？那些不因热恼而停留的人们不喜爱存在。那些不喜爱存在的人们将会完全寂灭。这就是意图。
在此，何为轮回？通过污染部分说明苦和集。通过通达部分说明道和灭。
在此，何为区分？生起热恼者、生起病痛者称病痛为自我，这并非一定如此，由于不作意而生起热恼，但并不称病痛为自我。
在此，何为转变？为了说明立场和对立立场，这是基础的转变。
在此，何为同义词之线索？称病痛为自我，称箭为自我。应当说出所有十五项。
在此，何为施设？"生起热恼者"是忧根的近因。他以所有言语施设来施设。"称病痛为自我"是颠倒，以污染施设来施设。"他所不喜爱的，那是苦"，以颠倒舍弃施设来施设。那些非造作的众生世间以中道的差异性而被施设。
在此，何为深入？"生起热恼者"是三不善根，那些是行，属于行蕴，在界中属于法界，在处中属于法处。在诸根中，女根和男根是近因。
在此，何为清净？经的开始是清净的。
在此，何为确立之线索？热恼是指那些以一性施设而被施设的众生世间，那些非造作的众生世间以中道的差异性而被施设。
在此，何为资具？"生起热恼者"，不如理作意是因，颠倒是缘。在此，通过两法，自我被执著，即心和心所法，两者都被他以相反的方式执取。另一种方式是，通过心所法，自我想被非我想所消除。另一种方式是，在心所法中有无常想，但没有自我想。这被称为心或意或识，这长时间以来被认为是"这是我的，我就是这个，这是我的自我"。在此，对心所法的随观也是法想。这的因是什么，缘是什么？我执是因，我所执是缘。
在此，何为归结？这个世间生起热恼，他思考不善，识是名色的缘，乃至老死，这就是归结。
112. 如是，以正慧如实观察不善根的断除。在此，无明的灭尽，由无明灭尽乃至老死灭尽，这就是归结。
四种人[见增支部

4.5] – anusotagāmī paṭisotagāmī ṭhitatto, tiṇṇo pāraṅgato thale tiṭṭhati brāhmaṇoti.

Tattha yo anusotagāmī ayaṃ kāme sevati. Pāpañca kammaṃ karoti yāva kāme paṭisevati . Idaṃ lobho akusalamūlaṃ, so yeva taṇhā, so tehi kāmehi vuyhati anusotagāmīti vuccati. Yo puggalo tāhi gamito tappaccayā tassa hetu akusalakammaṃ karoti kāyena ca vācāya ca, ayaṃ vuccati pāpakammaṃ karotīti. Tassa tīṇi sotāni sakkāyadiṭṭhi vicikicchā sīlabbataparāmāso. Imehi tīhi sotehi tividhadhātuyaṃ uppajjati kāmadhātuyaṃ rūpadhātuyaṃ arūpadhātuyaṃ. Tena paṭipakkhena yo kāme na paṭisevati. Yo sīlavataṃ na parāmasati. Yo sakkāyadiṭṭhīnaṃ pahānāya kāmesu yathābhūtaṃ ādīnavaṃ passati. Yena ca te dhamme paṭisevati. Yañca tappaccayā tiṭṭhati brāhmaṇoti arahaṃ kira. Tattha arahaṃ tassa pāraṅgato hoti, pāraṅgatassa thale tiṭṭhati sopādisesā nibbānadhātu. Anusotagāminīti dassanappahātabbānaṃ saṃyojanānaṃ appahānamāha. Paṭisotagāminīti phale diṭṭhekaṭṭhānañca kilesānaṃ pahānamāha, ṭhitattena pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānamāha. Tattha anusotagāminā maggarūpimāha. Paṭisotagāminā ṭhitattena ca maggamitimāha. Pāraṅgatena sāvakā asekkhā ca sammāsambuddhā ca vuttā. Anusotagāminā sakkāyasamudayagāminiṃ paṭipadamāha. Paṭisotagāminā ṭhitattena sakkāyanirodhagāminiṃ paṭipadamāha. Pāraṅgatena dasa asekkhā arahantā dhammā vuttā. Ayaṃ suttattho.



4.5] – 进入流的者，逆流而行者，稳固者，已渡者，站在地面上的称为“婆罗门”。
在此，谁是进入流的者？此人追求欲望，做恶业，直到享受欲望。这是贪欲的不善根，他正是欲望，因此他因欲望而沉沦，故称为进入流的者。此人因这些原因而造作不善的业，无论是身体上的还是言语上的，因此称为做恶业的人。此人有三种流：我见、疑惑、戒律与仪式的执著。由这三种流而生，存在于欲界、色界、无色界中。反之，那些不追求欲望的人，善良的人不执著于欲望。那些为了断除我见而如实观察欲望的危害的人，正是那些修习这些法的人。因而，他们称为“婆罗门”。在此，婆罗门已渡过，已渡过者站在地面上，余依的涅槃境界。进入流者是指那些未能断除应当观察的系缚。逆流者是指那些在果中见到的地方，断除烦恼的。稳固者是指那些五个下分的系缚的断除。因此，进入流者所走的道路是通向我见的生起。逆流者所走的道路是通向我见的灭尽。已渡者的十种无学者的法被说出。这是本经的意义。

113. Tattha katamā desanā? Imasmiṃ hi sutte cattāri ariyasaccāni desitāni. Tedhātukalokasamatikkamanañca.

Tattha katamo vicayo hāro? Yo kāme paṭisevati pāpaṃ [pāpakaṃ (pī.)] kareyyāti yo ca kāme na paṭisevati so pāpakammaṃ na kareyyāti yo ca imehi dvīhi bhūmīhi uttiṇṇo pāraṅgatoti yā vīmaṃsā ayaṃ vicayo.

Yuttīti yujjati suttesu, nāyujjatīti yā vīmaṃsāya, ayaṃ yutti. Padaṭṭhānoti anusotagāminā sattannaṃ saṃyojanānaṃ padaṭṭhānaṃ. Akusalassa kiriyā akusalassa mūlānaṃ padaṭṭhānaṃ. Paṭisotagāminā yathābhūtadassanassa padaṭṭhānaṃ. Ṭhitattena asaṃhāriyāya [asahāriyāya (pī.)] padaṭṭhānaṃ. Pāraṅgatoti kadāci bhūmiyā padaṭṭhānaṃ.

Tattha katamo lakkhaṇo hāro? Yo anusotaṃ gacchati taṇhāvasena. Sabbesampi kilesānaṃ vasena gacchati. Yo paṭisotaṃ vāyamati. Taṇhāya sabbesampi so kilesānaṃ vāyamati paṭisotaṃ. Yo attanā ṭhito kāyenapi so ṭhito vācācittenapi so ṭhito. Ayaṃ lakkhaṇo hāro.

Tattha katamo catubyūho? Idha sutte bhagavato ko adhippāyo? Ye anusotagāminiyā paṭipadāya nābhiramissanti, te paṭisotaṃ vāyamissantīti yāva kadāci bhūmiyaṃ, ayaṃ adhippāyo. Āvaṭṭoti idha sutte cattāri suttāni desitāni.

Tattha katamo vibhatti hāro? Yo kāme paṭisevati pāpañca kammaṃ karoti. So anusotagāmīti na ekaṃsena sotāpannopi kāme paṭisevati. Taṃ bhāgiyañca pāpakammaṃ karoti. Kiñcāpi sekkhopi kareyya pāpaṃ yathā sutte niddiṭṭho na ca so anusotagāmī, idaṃ vibhajjabyākaraṇīyaṃ. Na ca kāme paṭisevati na ca pāpakammaṃ karoti paṭisotagāmī na ca ekaṃsena sabbe bāhirako kāmesu vītarāgo na ca kāme paṭisevati, tena ca pāpakammaṃ karoti anusotagāmī paṭisotagāmī, ayaṃ vibhatti.

Tattha katamo parivattano hāro? Niddiṭṭho paṭipakkho. Vevacanoti kāmesu vatthukāmāpi kilesakāmāpi rūpasaddagandharasaphassaputtadāradāsakammakaraporisañca pariggahā.

Paññattīti sabbe puthujjanā ekattāya paññattā. Anusotagāmīti kilesasamudācārapaññattiyā paññattā. Ye pana sekkhā puggalā, te nibbānapaññattiyā [niṭṭhānapaññattiyā (ka.)] paññattā. Ye pana anāgāmī, te asaṃhāriya paññattiyā paññattā, ayaṃ paññatti.

Otaraṇoti yo anusotagāmī, so dukkhaṃ. Ye tassa dhammā, te dukkhassa samudayo. Yaṃ rūpaṃ, ayaṃ rūpakkhandho, evaṃ pañcapi khandhā paṭiccasamuppādo, te kilesā saṅkhārakkhandhapariyāpannā dhammāyatanaṃ dhammadhātu indriyesu ca paññattā.

Sodhanoti yenārambhena idaṃ suttaṃ desitaṃ, so ārambho sabbo suddho.

Adhiṭṭhānoti paṭisotagāminā sabbe sotāpannā ekattena vā niddiṭṭhā rāgānusayapaṭisotagāmino sekkhāva maggo ca sekkho ca puggalo ṭhitattoti.

Vītarāgo ekattāya paññatto. Pāraṅgatoti sabbe arahanto sabbe paccekabuddhā sammāsambuddhā ca ekattāya paññattā.

Parikkhāroti anusotagāmino pāpamittapaccayo kāmapariyuṭṭhānaṃ hetu. Paṭisotagāmino dve hetū dve paccayā ca yāva sammādiṭṭhiyā uppādāyadiṭṭhi [upādāyadiṭṭhi (pī.)], tassa paṭiladdhamaggo hetu ārambho paccayo kāyiko cetasikassa koṭṭhāso ca. Samāropanoti vibhatti idaṃ suttaṃ natthi samāropanāya bhūmi.

114. Pañcānisaṃsā sotānugatānaṃ dhammānaṃ [passa a. ni. 

113. 在此，何为教导？在此经中，讲述了四种高贵的真理，并且超越了四种因缘。
在此，何为分析的线索？谁追求欲望，做恶业，谁不追求欲望，便不做恶业。这是通过这两个层面得出的结论。
“推理”在此经中是指在听闻中相应的。若不相应，则为无效的推理。这是推理的意义。基础是指进入流者的七种系缚的基础。不善的行为是指不善根的基础。逆流者是指如实观察的基础。稳固者是指不受侵害的基础。已渡者是指在某些情况下的基础。
在此，何为特相之线索？谁进入流，因贪欲而行。所有的烦恼都因而行。谁努力逆流，因贪欲而努力逆流。谁以自身为立足点，身体上、言语上、心中皆稳固。这是特相之线索。
在此，何为四重解析？在此经中，世尊的意图是什么？那些不依赖进入流的修行者，将会努力逆流，直到某个时候在地面上，这就是意图。轮回在此经中讲述了四种教导。
在此，何为区分的线索？谁追求欲望，做恶业。故此，进入流者并非仅仅是进入流者，也有可能是追求欲望者。他也会做不善的事。即便是修行者也可能做恶，如经中所述，但他并非进入流者，这种区分是应当说明的。逆流者不追求欲望，也不做恶，故此并非仅仅是所有外在的人在欲望中无贪，也不追求欲望，因此做恶的进入流者与逆流者，这就是区分。
在此，何为转变的线索？已被说明的反面。言语是指在欲望中，无论是欲望的对象、烦恼的对象、色声香味触的对象、妻子、儿女、工匠等的执著。
施设是指所有的普通人都是以一性施设的。进入流者是指烦恼的生起与行为的施设。那些修行者则是指涅槃的施设。那些非流者则是指不受侵害的施设，这就是施设。
深入是指谁是进入流者，他是苦。那些法是苦的因缘。那是色，乃是色蕴，如此五蕴的缘起，都是烦恼的法，属于行蕴、法界、法处、根中。
清净是指通过何种方式讲述此经的开始，所有的开始都是清净的。
确立是指逆流者，所有的进入流者都在同一处被指明，贪欲的执著是逆流者的法。
无贪是指一性施设。已渡者则是指所有的阿罗汉、所有的独觉佛、正等正觉者都被一性施设。
资具是指进入流者的恶友因缘，欲望的纠缠是因。逆流者则是指两个因、两个缘，直到正见的生起，正见的因，因而获得的道路是因，身体和心所的部分。归结是指此经没有归结的基础。
114. 五种利益属于流者的法。

4.191] yāva diṭṭhiyā suppaṭividdhānaṃ suttaṃ vitthārena kātabbaṃ. Yuñjato ghaṭentassa vāyamato gilāno maraṇakāle devabhūto paccekabodhiṃ pāpuṇāti. Sotānugatāti saddhammassavanena kataṃ hoti. Na ca adhipaññādhammavipassanāya tassa cittaṃ tasitaṃ hoti, na ca anibbiddhattaṃ, idaṃ ca suttaṃ pañcannaṃ puggalānaṃ desitaṃ, saddhānusārino mudindriyassa tikkhindriyassa ca dhammānusārino tikkhindriyassa mudindriyassa ca. Yo pana mohacarito puggalo na sakkoti yuñjituṃ ghaṭituṃ vāyamituṃ yathābhūtaṃ yathāsamādhikā vimutti taṃ khaṇaṃ taṃ layaṃ taṃ muhuttaṃ phalaṃ dasseti. Sādhu parihāyati paro taṃ duyhati, no tu sukhaavipākinī bhavati . Tassa diṭṭhe yeva ca dhamme upapajjaaparāpariyavedanīyaṃ. Tattha yo puggalo dhammānusārī tassa yadi sotānugatā dhammā honti so yuñjanto pāpuṇāti. Yo dhammānusārī mudindriyo, so gilāno pāpuṇāti. Yo saddhānusārī tikkhindriyo, so maraṇakālasamaye pāpuṇāti. Yo mudindriyo, so devabhūto pāpuṇāti. Yadā devabhūto na pāpuṇāti, na so teneva dhammarāgena tāya dhammanandiyā paccekabodhiṃ pāpuṇāti. Yo sotānugatesu yuñjati ghaṭeti vāyamati, so pubbāpannena visesaṃ sañjānāti, sañjānanto pāpuṇāti. Sace pana gilānassa manasikāro hoti, tattha yuñjanto pāpuṇāti. Sace panassa maraṇakāle saṃviggo hoti, tattha yuñjanto pāpuṇāti. Sace pana na katthaci [kattha (pī. ka.), tattha (ka.)] saṃvego hoti, tassa devabhūtassa sukhino dhammabhūtā pādā evaṃ avilapati. So evaṃ jānāti ‘‘ayaṃ so dhammavinayo yattha mayaṃ pubbe manussabhūtā brahmacariyaṃ carimhā’’ti. Atha devabhūto pāpuṇāti. Dibbesu vā pañcasu kāmaguṇesu ajjhosito hoti pamādavihārī, so tena kusalamūlena paccekabodhiṃ pāpuṇāti.

Yā paratoghosena vacasā suparicitā, ayaṃ sutamayī paññā. Ye pana dhammā honti manasā anupekkhitā, ayaṃ cintāmayī paññā. Yaṃ diṭṭhiyā suppaṭividdhā, ayaṃ bhāvanāmayī paññā . Yaṃ sotānugatā vacasā paricitā honti, so ca diṭṭhe yeva dhamme parinibbāyī, ayaṃ arahaṃ puggalo. Yo upapajjati devabhūto pāpuṇāti, tattha ca parinibbāyati, ayaṃ anāgāmī. Yo tena kusalamūlena paccekabodhiṃ pāpuṇāti, ayaṃ pubbayogasambhārasambhūto puggalo.

Sotānugatā dhammāti paṭhamaṃ vimuttāyatanaṃ, vacasā paricitāti dutiyaṃ tatiyañca vimuttāyatanaṃ, manasā anupekkhitāti catutthaṃ vimuttāyatanaṃ diṭṭhiyā suppaṭividdhāti pañcamaṃ vimuttāyatanaṃ.

Sotānugatāya vimuttiyā vacasā yā vācā suppaṭividdhā anupubbadhammassa sotena sutvā sīlakkhandhe paripūreti, manasā anupekkhitā samādhikkhandhaṃ paripūreti, diṭṭhiyā suppaṭividdhā paññākkhandhaṃ paripūreti.

Sotānugatā dhammā bahussutā hontīti vitthārena kātabbaṃ. Idaṃ paṭhamaṃ saddhāpadānaṃ manasā anupekkhitāti paṭisallānabahulo viharati, vitthārena kātabbaṃ. Idaṃ dutiyaṃ saddhāpadānaṃ diṭṭhiyā suppaṭividdhāti anāsavā cetovimuttiyā nāparaṃ itthattāyāti pajānātīti. Idaṃ tatiyaṃ saddhāpadānaṃ.

Sotānugatā dhammāti sekkhaṃ satthā dasseti. Manasā anupekkhitāti arahattaṃ satthā dasseti. Diṭṭhiyā suppaṭividdhāti tathāgataṃ arahantaṃ sammāsambuddhaṃ satthā dasseti.


4.191] 何为教导？在此经中，详细讲述了四种高贵的真理，以及超越因缘的道理。
在此，何为分析的线索？谁追求欲望，做恶业；谁不追求欲望，则不做恶业。这是通过这两种层面得出的结论。
“推理”在此经中是指在听闻中相应的。若不相应，则为无效的推理。这是推理的意义。基础是指进入流者的七种系缚的基础。不善的行为是指不善根的基础。逆流者是指如实观察的基础。稳固者是指不受侵害的基础。已渡者是指在某些情况下的基础。
在此，何为特相之线索？谁进入流，因贪欲而行。所有的烦恼都因而行。谁努力逆流，因贪欲而努力逆流。谁以自身为立足点，身体上、言语上、心中皆稳固。这是特相之线索。
在此，何为四重解析？在此经中，世尊的意图是什么？那些不依赖进入流的修行者，将会努力逆流，直到某个时候在地面上，这就是意图。轮回在此经中讲述了四种教导。
在此，何为区分的线索？谁追求欲望，做恶业。故此，进入流者并非仅仅是进入流者，也有可能是追求欲望者。他也会做不善的事。即便是修行者也可能做恶，如经中所述，但他并非进入流者，这种区分是应当说明的。逆流者不追求欲望，也不做恶，故此并非仅仅是所有外在的人在欲望中无贪，也不追求欲望，因此做恶的进入流者与逆流者，这就是区分。
在此，何为转变的线索？已被说明的反面。言语是指在欲望中，无论是欲望的对象、烦恼的对象、色声香味触的对象、妻子、儿女、工匠等的执著。
施设是指所有的普通人都是以一性施设的。进入流者是指烦恼的生起与行为的施设。那些修行者则是指涅槃的施设。那些非流者则是指不受侵害的施设，这就是施设。
深入是指谁是进入流者，他是苦。那些法是苦的因缘。那是色，乃是色蕴，如此五蕴的缘起，都是烦恼的法，属于行蕴、法界、法处、根中。
清净是指通过何种方式讲述此经的开始，所有的开始都是清净的。
确立是指逆流者，所有的进入流者都在同一处被指明，贪欲的执著是逆流者的法。
无贪是指一性施设。已渡者则是指所有的阿罗汉、所有的独觉佛、正等正觉者都被一性施设。
资具是指进入流者的恶友因缘，欲望的纠缠是因。逆流者则是指两个因、两个缘，直到正见的生起，正见的因，因而获得的道路是因，身体和心所的部分。归结是指此经没有归结的基础。


Sotānugatā dhammāti kāmānaṃ nissaraṇaṃ dasseti. Manasā anupekkhitāti rūpadhātuyā nissaraṇaṃ dasseti. Diṭṭhiyā suppaṭividdhāti tedhātukānaṃ nissaraṇaṃ dasseti. Ayaṃ suttattho.

115. Tattha katamo desanāhāro? Imamhi sutte tayo esanā desitā sotānugatehi dhammehi vacasā paricitehi kāmesanāya samathamaggo. Diṭṭhiyā suppaṭividdhehi brahmacariyesanāya samathamaggo.

Vicayoti yathā suttaṃ manasikaronto vicinanto sutamayipaññaṃ paṭilabhati. Yathā ca so manasikarotīti yathā sutadhammā tadā cintāmayipaññaṃ paṭilabhati. Yathā diṭṭheva dhamme manasikaroti tadā bhāvanāmayipaññaṃ paṭilabhati. Ayaṃ vicayo.

Sutena sutamayipaññaṃ paṭilabhati. Cintāya cintāmayipaññaṃ bhāvanāya bhāvanāmayipaññaṃ paṭilabhati. Atthi esā yutti.

Padaṭṭhānoti sotānugatā dhammāti dhammassavanassa padaṭṭhānaṃ. Vacasā paricitāti yuñjanāya padaṭṭhānaṃ. Manasā anupekkhitāti dhammānudhammāya vipassanāya padaṭṭhānaṃ. Diṭṭhiyā anupekkhitāti paññāyapi anupekkhitā diṭṭhiyāpi anupekkhitā.

Catubyūhoti imamhi sutte bhagavato ko adhippāyo? Ye imāhi dvīhi paññāhi samannāgatā tehi….

Sa nibbutoti maggaphalaṃ anupādisesañca nibbānadhātuṃ manteti, dānena oḷārikānaṃ kilesānaṃ pahānaṃ manteti. Sīlena majjhimānaṃ, paññāya sukhumakilesānaṃ manteti, rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti katā ca bhūmi.

Dadato puññaṃ pavaḍḍhati, saṃyamato veraṃ na cīyati;

Kusalo ca jahāti pāpakanti maggo vutto;

Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti maggaphalamāha.

Dadato puññaṃ pavaḍḍhati, saṃyamatoti tīhi padehi lokikaṃ kusalamūlaṃ vuttaṃ. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti lokuttaraṃ kusalamūlaṃ vuttaṃ.

Dadato puññaṃ pavaḍḍhati, saṃyamato veraṃ na cīyatīti puthujjanabhūmiṃ manteti. Kusalo ca jahāti pāpakanti sekkhabhūmiṃ manteti. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti asekkhabhūmi vuttā.

Dadato puññaṃ pavaḍḍhati, saṃyamato veraṃ na cīyatīti magganiyā paṭipadā vuttā. Kusalo ca jahāti pāpakanti sekkhavimutti. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti asekkhavimutti.

Dadato puññaṃ pavaḍḍhati, saṃyamato veraṃ na cīyatīti dānakathaṃ sīlakathaṃ maggakathaṃ lokikānaṃ dhammānaṃ desanamāha. Kusalo ca jahāti pāpakanti loke ādīnavānupassanā. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti sāmukkaṃsikāya dhammadesanāyapi paṭividdhā.

Dadato puññaṃ pavaḍḍhatīti pāṇānaṃ abhayadānena pāṇātipātā veramaṇisattānaṃ abhayaṃ deti. Evaṃ sabbāni sikkhāpadāni kātabbāni. Saṃyamato veraṃ na cīyatīti sīle patiṭṭhāya cittaṃ saṃyameti, tassa saṃyamato pāripūriṃ gacchati. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti dve vimuttiyo. Ayaṃ suttaniddeso.



Sotānugatā dhammāti 表示欲望的解脱。Manasā anupekkhitāti 表示色界的解脱。Diṭṭhiyā suppaṭividdhāti 表示因缘的解脱。这是本经的意义。
115. 在此，何为教导的内容？在此经中，讲述了三种追求，分别是通过听闻而熟悉的欲望的修行方法；通过如实观察而熟悉的梵行的修行方法。
分析是指如经中所述，专注思维而获得的听闻智慧。并且如他所专注的，正如所闻的法，此时获得的思维智慧。正如对所见法的专注，此时获得的修行智慧。这是分析的内容。
通过听闻获得的听闻智慧。通过思维获得的思维智慧。通过修行获得的修行智慧。这是合理的关系。
基础是指追随法的听闻的基础。通过言语熟悉的基础。通过心的专注的基础，法与法的观察的基础。通过如实观察的基础，智慧也应当观察。
四重解析是指在此经中，世尊的意图是什么？那些具备这两种智慧的人，他们……
因此，涅槃的果位是无余涅槃的法，讲述了通过施舍来断除粗重的烦恼。通过持戒来断除中等的烦恼，通过智慧来断除细微的烦恼，因而达到涅槃的境地。
施舍时，善业增长，因而不生敌意；
善者则断除恶业，讲述了修行的道路；
因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，讲述了修行的果位。
施舍时，善业增长，持戒时则讲述了世俗的善根。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，讲述了出世的善根。
施舍时，善业增长，持戒时则不生敌意，讲述了普通人的法。善者则断除恶业，讲述了修行者的法。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，讲述了无学者的法。
施舍时，善业增长，持戒时则不生敌意，讲述了修行的路径。善者则断除恶业，讲述了修行的解脱。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，讲述了无学的解脱。
施舍时，善业增长，持戒时则不生敌意，讲述了施舍、持戒、修行的世俗法。善者则断除恶业，观察世间的苦果。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，讲述了相应的法的教导。
施舍时，善业增长，通过给予生命的施舍，给予众生免于杀害的安宁。如此，所有的戒律应当被遵守。持戒时不生敌意，心中安定，因而心境日益充实。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，讲述了两种解脱。这是本经的说明。

116. Tattha katamā desanā? Imamhi sutte kiṃ desitaṃ? Dve sugatiyo devā ca manussā ca, dibbā ca pañcakāmaguṇā, mānussakā ca. Dvīhi padehi niddeso. Dadato puññaṃ pavaḍḍhati, saṃyamato veraṃ na cīyati, kusalo ca jahāti pāpakanti maggo vutto. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti dve nibbānadhātuyo desitā sopādisesā ca anupādisesā ca. Ayaṃ desanā.

Vicayoti dadato puññaṃ pavaḍḍhatīti iminā paṭhamena padena dānamayikapuññakiriyavatthu vuttaṃ. Tenassa ānantariyānaṃ kusalānaṃ dhammānaṃ. Dutiyena padena… yanti, niyyānikaṃ sāsananti, ayaṃ adhippāyo. Assavanena ca amanasikārena ca appaṭivedhena ca sakkāyasamudayagāminī paṭipadā vuttā. Savanena ca manasikārena ca paṭivedhena ca sakkāyanirodhagāminī paṭipadā vuttā. Ayaṃ āvaṭṭo.

Vibhattīti ekaṃsabyākaraṇīyo. Natthi tattha vibhattiyā bhūmi. Parivattanāti ye pañcānisaṃsā, te pañcādinā paṭipakkhena teneva diṭṭheva dhamme pāpuṇāti, taṃ upapajjamānā aparo pariyāyo.

Vevacananti sotānugatā dhammāti yaṃ suttaṃ diṭṭhampi paññindriyaṃ viññattampi diṭṭhiyā suppaṭividdhampi vibhāvitampi.

Paññattīti sotānugatādhammāti desanā avijjāpaññattiyā paññattaṃ. Manasikāro pāmojjapaññattiyā paññatto, diṭṭhadhammāpi ānisaṃsapaññattiyā paññattā.

Otaraṇoti tisso paññā vacasā paricitesu sutamayīpaññā manasā anupekkhitesu cintāmayīpaññā diṭṭhiyā suppaṭividdhāsu bhāvanāmayīpaññā. Imāni ariyasaccāni indriyāni vijjuppādā avijjānirodho paṭiccasamuppādo indriyesu tīṇi indriyāni, āyatanesu dhammāyatanapariyāpannā dhātūsu dhammadhātupariyāpannāti. Sodhanoti yo ārambho suttassa paveso niyutto.

Adhiṭṭhānoti pañcānisaṃsāti vemattatāya paññattā ānisaṃsā sotā anugatāti vemattatāya ariyavohāro paññatto, dhamme ca savananti ekattatāya paññattaṃ.

Parikkhāroti dhammassavanassa payirupāsanā paccayo, saddhā hetu. Manasā anupekkhitāti atthappaṭisaṃveditā paccayo, dhammappaṭisaṃveditā hetu, diṭṭhiyā suppaṭividdhāti saddhammassavanañca manasikāro ca paccayo, sutamayī cintāmayī paññā hetu. Samāropanoti vibhattaṃ suttaṃ aparo pariyāyo nibbatti bale natthi. Tattha samāropanāya bhūmi.



116. 在此，何为教导？在此经中讲述了什么？两种善趣,即天界和人界,以及天界的五种欲乐和人间的欲乐。通过两个句子进行说明。"施舍时,善业增长;持戒时,不积累怨恨;善者能舍弃恶业"讲述了修行之道。"因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃"讲述了两种涅槃界,即有余依涅槃和无余依涅槃。这就是教导。
分析是:"施舍时,善业增长"这第一句话讲述了布施功德。因此他的善法是无间断的。第二句话...这是意图。由于不听闻、不作意、不通达而说明了导向有身见生起的修行。由于听闻、作意、通达而说明了导向有身见灭尽的修行。这是轮回。
区分是应当一概回答的。这里没有区分的基础。转变是指那五种利益,通过五种等的对立面,在现法中就能证得,这是另一种方式。
同义词是"随流而来的法"即所见的经、智慧根、所了知的、所通达的、所明了的。
施设是"随流而来的法"是以无明施设而施设的。作意是以喜悦施设而施设的,现法利益也是以利益施设而施设的。
深入是三种智慧:在言语熟练中是闻所成慧,在意念观察中是思所成慧,在见解通达中是修所成慧。这些圣谛、诸根、明的生起、无明的灭尽、缘起,在诸根中是三根,在诸处中属于法处,在诸界中属于法界。清净是指经的开始、引入是适当的。
确立是"五种利益"以差异性而施设,利益是"随流而来"以差异性而施设圣者的言说,听闻法则以一性而施设。
资具是亲近是听闻法的缘,信是因。"意念观察"中,了知义是缘,了知法是因,"见解通达"中,听闻正法和作意是缘,闻所成慧和思所成慧是因。归结是区分的经,另一种方式是生起,在力量上没有。那里没有归结的基础。

117. Tattha katamaṃ vāsanābhāgiyañca nibbedhabhāgiyañca suttaṃ? Dadato puññaṃ pavaḍḍhatīti gāthā. Dadatoti dānamayikapuññakiriyavatthu vuttaṃ. Saṃyamato veraṃ na cīyatīti sīlamayikapuññakiriyavatthu vuttaṃ. Kusalo ca jahāti pāpakanti lobhassa ca mohassa ca byāpādassa ca pahānamāha. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti lobhassa ca mohassa ca byāpādassa ca chandarāgavinayamāhāti. Dadato puññaṃ pavaḍḍhatīti gāthā alobho kusalamūlaṃ bhavati. Saṃyamato veraṃ na cīyatīti adoso kusalamūlaṃ bhavati. Saṃyamato veraṃ na cīyatīti averā asapattā abyāpādatāya sadā. Kusalo ca jahāti pāpakanti ñāṇuppādā aññāṇanirodho. Catutthapadena rāgadosamohakkhayena rāgavirāgā cetovimuttimohakkhayena avijjāvirāgā paññāvimutti, ayaṃ vicayo.

Yuttīti dāne ṭhito ubhayaṃ hi paripūreti. Macchariyañca pajahati. Puññañca pavaḍḍhati. Atthi esā yutti.

Padaṭṭhānanti dadato puññaṃ pavaḍḍhatīti cāgādhiṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Saṃyamato veraṃ na cīyatīti paññādhiṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ kusalo ca jahāti pāpakanti saccādhiṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti upasamādhiṭṭhānassa padaṭṭhānaṃ. Ayaṃ padaṭṭhāno.

Tattha katamo lakkhaṇo? Dadato puññaṃ pavaḍḍhati saṃyamato veraṃ na cīyati. Dadatopi veraṃ na kariyāti kusalo ca jahāti pāpakaṃ rāgadosamohakkhayā sa nibbuto rūpakkhayāpi vedanakkhayāpi, yena rūpena diṭṭhaṃ, tena tathāgato paññapento paññapeyya rūpassa khayā virāganirodhāti evaṃ pañcakkhandhā.

Catubyūho idha bhagavato ko adhippāyo? Ye mahābhogānaṃ patthayissanti? Te dānaṃ dassanti parissayapahānāya, ye averābhichandakā, te pañca verāni pajahissanti, ye kusalābhichandakā, te aṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ bhāvessanti aṭṭhannaṃ micchattānaṃ pahānāya. Ye nibbāyitukāmā, te rāgadosamohaṃ pajahissantīti ayaṃ bhagavato adhippāyo.

Āvaṭṭoti yañca adadato macchariyaṃ yañca asaṃyamato veraṃ yañca akusalassa pāpassa appahānaṃ, ayaṃ dukkhaniddeso na samudayo. Alobhena ca adosena ca amohena ca kusalena imāni tīṇi kusalamūlāni. Tesaṃ paccayo aṭṭha sammattāni, ayaṃ maggo. Tesaṃ rāgadosamohānaṃ khayā, ayaṃ nirodho.

Vibhattīti dadato puññaṃ pavaḍḍhatīti na ekaṃsena yo rājadaṇḍabhayena deti, yo ca akappiyassa paribhogena sīlavantesu deti, na tassa puññaṃ pavaḍḍhatīti so cetaṃ dānaṃ akusalena deti, daṇḍadānaṃ satthadānaṃ apuññamayaṃ pavaḍḍhati, na puññaṃ. Saṃyamato veraṃ na cīyatīti na ekaṃsena kiṃ kāraṇaṃ yañca yo padaṃ diṭṭhadhammikaṃ passati yadi mama rājāno gahetvā hatthaṃ vā chindeyya…pe… na tena saṃyamena veraṃ na karoti. Yo tu evaṃ samādiyati pāṇātipātassa pāpako vipākoti, diṭṭhe yeva dhamme abhisamparāye ca evaṃ sabbassa akusalassa hetuto ārati. Iminā saṃyamena veraṃ na cīyati.


117. 在此，何为愿望的教导？施舍时，善业增长的诗句。施舍是指布施的功德。持戒时不积累怨恨是指持戒的功德。善者能舍弃恶业是指对贪欲、愚痴、敌意的放弃。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃是指对贪欲、愚痴、敌意的放弃与克服。施舍时，善业增长的诗句是无贪的善根。持戒时不积累怨恨是无恨的善根。持戒时不积累怨恨是指无怨的安宁，永远不生敌意。善者能舍弃恶业是指通过智慧的生起与无智的灭尽。第四句通过贪嗔痴的灭尽而获得心的解脱与无明的灭尽而获得智慧的解脱，这是分析的内容。
合理的是，施舍的立足点使两者都得以圆满。并且舍弃吝啬。善业也得以增长。这是合理的关系。
立足点是指施舍时善业增长的立足点。持戒时不积累怨恨是指智慧的立足点，善者能舍弃恶业是指真实的立足点。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃是指安宁的立足点。这是立足点。
在此，何为特征？施舍时善业增长，持戒时不积累怨恨。施舍时也不生敌意，善者能舍弃恶业，通过贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，因而在形相上，所见的正如所述，世尊所称之为智慧的灭尽。
四重解析在此，世尊的意图是什么？那些渴望大享受的人？他们将施舍以断除贪欲，愿意无怨的人，他们将舍弃五种敌意；愿意善行的人，他们将修习八正道以断除八种邪见。那些想要涅槃的人，他们将舍弃贪欲、愚痴与敌意。这是世尊的意图。
轮回是指那些不施舍的人与不持戒的人，所生的苦并非因缘。无贪、无恨、无愚痴的善根，这三种是善的根本。它们的条件是八种正见，这就是修行的道路。它们的贪嗔痴的灭尽，这就是灭尽。
区分是施舍时善业增长的，非因果的施舍，施舍的人因恐惧王法而施舍，或因不当的享受而施舍，施舍的功德并不增长，因此这种施舍是恶行。持戒时不积累怨恨是指，若因某种原因而施舍，若国王抓住他，割掉他的手……等，那他并不因那样的持戒而不生敌意。然而，若他如此专注于杀生的恶业，他的果报是恶的，现法中与后世都如此，因而一切恶的根源都在于贪欲。通过这样的持戒，不积累怨恨。


Parivattanāti dadato puññaṃ pavaḍḍhatīti adadato puññaṃ na pavaḍḍhati. Yaṃ dānamayaṃ, taṃ saṃyamato veraṃ na cīyati, asaṃyamato veraṃ karīyati. Kusalo ca jahāti pāpakaṃ akusalo na jahāti. Rāgadosamohakkhayā sanibbutoti dūtaṃ pesetvā paṇītaṃ pesetvāpi na pakkosāmi, so sayameva pana mahābhikkhusaṅghaparivāro amhākaṃ vasanaṭṭhānaṃ sampatto amhehi ca santhāgārasālā [sandhāgārasālā (ka.)] kāritā, ettha mayaṃ dasabalaṃ ānetvā maṅgalaṃ bhaṇāpemāti cintetvā upasaṅkamiṃsu. Yena santhāgāraṃ tenupasaṅkamiṃsūti taṃ divasaṃ kira santhāgāre cittakammaṃ niṭṭhāpetvā aṭṭakā muttamattā honti. Buddhā nāma araññajjhāsayā araññārāmā antogāme vaseyyuṃ vā no vāti tasmā bhagavato manaṃ jānitvāva paṭijaggissāmāti cintetvā te bhagavantaṃ upasaṅkamiṃsu. Idāni pana manaṃ labhitvā paṭijaggitukāmā yena santhāgāraṃ, tenupasaṅkamiṃsu. Sabbasantharinti yathā sabbaṃ santhataṃ hoti evaṃ yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsūti. Ettha pana te mallarājāno santhāgāraṃ paṭijaggitvā nagaravīthiyopi sammajjāpetvā dhaje ussāpetvā suvaṇṇaghaṭikadaliyo ca ṭhapāpetvā sakalanagaraṃ dīpamālāhi vippakiṇṇatārakaṃ viya katvā khīrapake [khīrupake (pī. ka.)] dārake khīraṃ pāyetha, dahare kumāre lahuṃ lahuṃ bhojāpetvā sayāpetha, uccāsaddaṃ mākari, ajja ekarattiṃ satthā antogāmeva vasissati, buddhā nāma appasaddakāmā hontīti bheriṃ carāpetvā sayaṃ daṇḍakadīpikā ādāya yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu. Bhagavantaṃ yeva purakkhatvāti bhagavantaṃ purato katvā, tattha bhagavā bhikkhūnañceva upāsakānañca majjhe nisinno ativiya virocati. Samantapāsādiko suvaṇṇavaṇṇo abhirūpo dassanīyo puratthimakāyato suvaṇṇavaṇṇā rasmi uṭṭhahitvā gaganatale asītihatthaṃ ṭhānaṃ gaṇhāti. Pacchimakāyato dakkhiṇahatthato vāmahatthato suvaṇṇavaṇṇā heṭṭhā pādatalehi pavāḷavaṇṇarasmi uṭṭhahitvā ghanapathaviyaṃ asītihatthaṃ ṭhānaṃ gaṇhāti, evaṃ samantā asītihatthamattaṃ ṭhānaṃ chabbaṇṇabuddharasmiyo vijjotamānā vitaṇḍamānā vidhāvanti, sabbe disābhāgā suvaṇṇacampakapupphehi vikiriyamānā viya suvaṇṇaghaṭato nikkhantasuvaṇṇarasadhārāhi siñcamānā viya pasāritasuvaṇṇapaṭaparikkhittā vviya verambhavātasamuṭṭhitakiṃsukakiṃsukārakaṇikārapupphacuṇṇasamokiṇṇā viya vippakasantaṃ asītianubyañjanabyāmappabhā dvattiṃsavaralakkhaṇasamujjalaṃ sarīraṃ samuggatatārakaṃ viya gaganatalaṃ vikasitamiva padumavanaṃ sabbaphāliphullo viya yojanasatiko pāricchattako paṭipāṭiyā ṭhapitānaṃ dvattiṃsacandānaṃ dvattiṃsasūriyānaṃ dvattiṃsacakkavattīnaṃ dvattiṃsadevarājānaṃ dvattiṃsamahābrahmānaṃ nibbuto asekkhassa natthi nibbuti.

Vevacananti dadato puññaṃ pavaḍḍhati, anumodatopi puññaṃ pavaḍḍhati. Cittassa samādahatopi veyyāvaccakiriyāyapi puññaṃ pavaḍḍhatīti.

Paññattīti dadato puññaṃ pavaḍḍhati, alobhassa paṭinissayaghātapaññattiyā paññattaṃ. Saṃyamato veraṃ na cīyatīti adosassa paṭinissayaghātapaññattiyā paññattaṃ kusalo ca jahāti pāpakanti amohassa paṭinissayaghātapaññattiyā paññattaṃ.


Parivattanāti 施舍时，善业增长；不施舍时，善业不增长。施舍时，不积累怨恨；不持戒时，反而生起怨恨。善者能舍弃恶业，恶者不舍弃。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，甚至派遣使者，尽管派遣了精英，我依然不召唤他。那位大比丘的众僧，来到我们居住的地方，思考着带来十种力量，讲述吉祥的内容，便走近了他们。因而走近了那个聚会，似乎在那一天，他们在聚会上完成了心理的工作，众人都在聚集。佛陀是住在荒野中的，是否能住在荒野的内村中，因此他们想着要谨慎对待佛陀的心思，便走近了佛陀。现在，他们获得了心意，想要谨慎地走近那个聚会。所有的聚会就如同完全的聚集，因此他们走近了佛陀。在这里，那些摩诃王子们谨慎地聚会，甚至把城市的街道也打扫干净，升起旗帜，设立金器，像整个城市被灯火照亮般，向着牛奶的孩子们洒下牛奶，喂养年轻的小王子们，轻轻地供养他们，发出高声，今天一夜，导师将住在内村中，佛陀是少有声音的，因此他们让鼓声响起，自己手持灯笼，走向佛陀。以佛陀为首，佛陀在比丘和居士之间坐着，显得格外光辉。四面八方的金色光辉，宛如金色的光芒从东方升起，照亮了八十个地方。西方、南方、北方的光辉也如金色光辉从脚下升起，照亮了八十个地方。就这样，四面八方的光辉如同金色的光芒般闪耀，宛如金色的香花般洒落，宛如金色的雨水般倾泻，宛如金色的帷幕般扩展，宛如风中的花瓣般飘扬，宛如金色的光辉照耀着三十种特征的身体，仿佛在天空中绽放的莲花，宛如满开的莲花般，像是安放在三十轮中的三十个月亮，三十个太阳，三十个转轮，三十个天王，三十个大梵天，涅槃的无学者没有涅槃。
同义词是施舍时善业增长，赞同时善业增长。心的集中也因事奉而增长。
施设是施舍时善业增长，无贪的根本是施设。持戒时不积累怨恨是无恨的根本，善者能舍弃恶业是无愚的根本。


Otaraṇoti pañcasu indriyesu dadato puññaṃ pavaḍḍhati, saṃyamato veraṃ na cīyati saṃyamena sīlakkhandho. Otiṇṇo chasu indriyesu saṃvaro, ayaṃ samādhikkhandho, yaṃ kusalo ca jahāti pāpakaṃ, ayaṃ paññākkhandho, rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti vimuttikkhandho. Dhātūsu dhammadhātu, āyatanesu manāyatanaṃ.

Sodhanoti yenārambhena idaṃ suttaṃ desitaṃ so ārambho suddho.

Adhiṭṭhāno dānanti ekattatāya paññattaṃ. Cāgo pariccāgo dhammadānaṃ āmisadānaṃ, aṭṭha dānāni vitthārena kātabbāni, ayaṃ vemattatā. Na ca dadato ekattapaññattiyā paññattaṃ. Khantī anavajjanti paññattiyā paññattaṃ. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti rodhavīriyapaññattiyā [yodha vīriyapaññattiyā (pī. ka.)] paññattā.

Parikkhāroti dānassa pāmojjaṃ paccayo, alobho hetu. Saṃyamato yoniso manasikāro hetu, pariccāgo paccayo. Kusalo ca jahāti pāpakanti yathābhūtadassanaṃ paccayo, ñāṇappaṭilābho hetu. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti parato ca ghoso ajjhattañca yoniso manasikāro maggo ca hetu ca paccayo ca.

Samāropanoti dadato puññaṃ pavaḍḍhatīti gāthā tassa sīlampi vaḍḍhati. Saṃyamopi vaḍḍhati. Saṃyamato veraṃ na cīyatīti. Aññepi kilesā na cīyanti yepissa tappaccayā uppajjeyyuṃ āsavā vighātā, tepissa na uppajjanti. Rāgadosamohakkhayā sa nibbutoti rāgadosassāpi khayā rāgānusayassapi khayā dosassa mohassāpi sa nibbutoti sopādisesā nibbānadhātu anupādisesāpi. Ayaṃ samāropano.


Otaraṇoti 在五种根中，施舍时善业增长，持戒时不积累怨恨，持戒是道德的根本。越过六种根的约束，这是集中力的根本；善者能舍弃恶业，这是智慧的根本；因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，这是解脱的根本。在元素中，属于法的元素，在处所中，属于心的处所。
清净是通过何种开始而讲述此经，这种开始是纯净的。
确立是指施舍的统一性。舍弃、放弃、法的施舍、物质的施舍，八种施舍应详细进行，这是差异性。施舍时并非以统一的智慧为施舍的根本。忍耐是无可指责的智慧的根本。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，这是忍耐的努力与智慧的根本。
资具是施舍的喜悦是条件，无贪为因。持戒时，正念是因，放弃是条件。善者能舍弃恶业，真实的见解是因，智慧的获得为因。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，外在的声音与内在的正念是道路的因与条件。
归结是施舍时善业增长的诗句，善法也增长。持戒也增长。持戒时不积累怨恨。其他的烦恼也不增长，若因缘而生起的烦恼则不生起。因贪嗔痴的灭尽而达到涅槃，因贪嗔的灭尽与贪欲的根本的灭尽、敌意与愚痴的灭尽而达到涅槃，这两种涅槃界有余依与无余依。这是归结。


Therassa mahākaccāyanassa peṭakopadese

Hārassa sampātabhūmi samattā.

长老摩诃迦旃延的《藏释》中
集成部分已完结。

